ویژه نامه ولادت با سعادت امام موسی کاظم علیه السلام{ طلوع خورشید امامت }

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

امشب، زيباترين گل از گلستان مهربانى
و عطوفت شكوفا مى‏شود.

گل بى ‏خار كه رايحه دل‏انگيز مهربانى
با خلق را به مشام جان مى‏ رساند.

گلى كه هيچ‏گاه رخ در نقاب خشم نكشيد
و شميم روح‏فزاى عفو و گذشت
را در فضاى دل‏ها پراكند.

دل را به دسته گل‏هاى انتظار آذين مى‏بنديم
و چشم به راه مولود فضيلت‏ها و سرمشق دفتر عارفان و سالكان،

امام موسى كاظم عليه‏السلام
مى ‏نشينيم و ندا سر مى‏ دهيم:

اى سرمشق مقاومت و صبورى!
اى اسطوره پرشكوه و هارون‏شكن!
اى مهربان! خوش آمدى.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

در هفتم ماه صفر شد جلوگر ماهی منور
تابیده نور از طلعت موسی بن جعفر

عالم شده نورانی از ماه جمالش
گشته فضا خوشبو ز عطر بی مثالش

دل گشته محو جلوه ی زیبای این سیمینه پیکر
شهر مدینه شد زنور نورانی امشب

موسی بن جعفر آمده مهمانی امشب
بیت امام ششمین از این گهر بگرفته زیور

خندد چو غنچه هر دم از شب تا سپیده
بر دامن مام کرام خود حمیده

لبخند شادی می‏ زند مادر براین یاس معطر
باب الحوائج هفتمین گنج امامت

بردوستان خویشتن دارد عنایت
ما را بود در رنج و غم این مهربان همراه و یاور

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

محاسبه اعمال

«لَیْسَ مِنّا مَنْ لَمْ یُحاسِبْ نَفْسَهُ فى کُلِّ یَوْم
فَإِنْ عَمِلَ حَسَنـًا اسْتَزادَ اللّهَ
وَ إِنْ عَمِلَ سَیِّئًا
اسْتَغْفَرَ اللّهَ مِنْهُ وَ تابَ إِلَیْهِ.»:

از ما نیست کسى که هر روز حساب خود را نکند،
پس اگر کار نیکى کرده است از خدا زیادى آن را بخواهد،
و اگر در آن کار بدى کرده،
ازخدا آمرزش طلب نموده و به سوى او توبه نماید.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

روز میلاد صبر

در این روز خجستگی عید، روز میلاد صبر،
سخن ها می شود گفت از شکیب موروث،
از آشنایی گذشت و ایثار با اهالی قوم شعور...

پس شگفت نیست که هفتمین وارث عشق نیز
ادامه حیات عنایت و عبادت و رهنمونی حقیقت باشد.

بشتابید به تلفظ نام مؤکدش که امروز
کامِ تمام شادی ها را شیرین‎تر خواهد کرد.

بگوییم باران، بگوییم ابر، بر دیوارها و معبر ها بنویسیم گل. ..
مهم نیست کدامین فصل باشد. امروز به هر حال
بهارِ ناگهان است. شکوفه زار میلاد او...

بی دریغ لبخند شویم.
نامی از تنهایی نبریم.

سخن از اندوه نگوییم.
او غمحوار است و طبیب دلتنگی مردمان
و پذیرای درد دل‎های پژمرده.. .

فقط لب‎ها را در صدا کردن او غرق کنیم
و تپیدن های دل را به نسیم میلادش بسپریم.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

شد با صفا خانه ‏ى توحید
نور خدا در افق تابید

شد با صفا خانه‏ ى توحید
ششم امام جان به قربانش

یک گل شکفت از گلستانش
شد باصفا خانه‏ ى توحید

نسل بتول آیت کوثر
هفتم امام نسل پیغمبر

شد باصفا خانه‏ ى توحید
موساى کاظم گل ایمان

گلواژه‏ ى معنى قرآن
شد باصفا خانه ‏ى توحید

نور وجود گشته تابنده
هستى زند بر رخش خنده

شد باصفا خانه‏ ى توحید
صادق تبار حضرت کاظم

زهرا نسب چون على عالم
شد باصفا خانه‏ ى توحید

یک جرعه از جام احسانش
شیرین کند کام یارانش

شد باصفا خانه‏ ى توحید
میلاد او برهمه تبریک

برمهدى فاطمه تبریک
شد باصفا خانه‏ ى توحید

«غلامرضا سازگار»

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

زمين در چرخش خويش،
هفتمين بشارت را از آسمان برگرفت

و رداى سبز امامت را به دوش
غنچه‏ اى ديگر از باغ امامت انداخت

و همان هنگام، علوم گذشتگان و آيندگان،
بر سينه نورانى ‏اش روانه شد؛

چونان كه تصوير تمامى عالم
در اقيانوس شفاف و زلالش نمايان شد.

يا موساى كاظم! ميلاد تو،
سرآغاز وزش موهبت الهى است.

آن هنگام كه خشم را فرو مى‏ خورى،
وسوسه شيطان در برابر عظمت آدمى چه حقير است!

شكيبايى تو، دل را مجذوب دردى مى ‏كند
كه ابزار فرهيختگى روح است

و تو چه زيبا اين مفهوم را معنا مى ‏كردى!
كرامتت از بندگى محضى است كه
در سايه ‏سار صبر خويش، تقديم دوست كردى.

مبارك است ظهور روشنى‏ ات در عبور زمان؛
در ضريح خيال مؤمنين. خورشيد هفتم!

تولد تو، شكفتن باغ سبز تقرّب
در كوير خشكيده زمين است.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

سلام بر تو که نور فروزان هدایتی.
سلام بر تو؛ سلام بر شبی که قدم‌هایِ بهشتی‌ات را
بر سنگ‌فرش کوچه‌های مدینه گذاشتی

و با تبسم شیرینت، تمامِ «ابواء»
را غرق در شادمانی کردی.

آمدی؛ از سمتِ روزنه‌هایِ امید
و شکوفا کردی همه غنچه‌هایِ توحید را،

تا بوستانِ حوایج را از عنایتت بیارایی
و حاجت‌هایِ عاشقانت را قرین اجابت نمایی.

ای کاظم‌ترین بنده خدا، ای باب الحوایج!
دست‌های نوازشگرت را بر سرهامان فرود آر
که دیری ست بر ضریحِ طلایی‌ات دخیل بسته‌ایم.

ای عبد صالح! هنوز ترنّمِ نیازهای شبانه‌ات
از لب‌هایِ فرشتگان می‌تراود و نسیمِ اخلاصت،
کوچه پس کوچه‌های کاهگلی «ابواء» را می‌نوازد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

مگر می‌شود به سوی دریا نگریست
و شوقِ لحظه‌های توفانی را نداشت؟

مگر می‌شود به زیارتِ آفتاب رفت
و مشتاق پرتوهای طلایی‌اش نشد؟!

آفرین به دامان پاک خاتون لحظه‌های نیایش،
که تو را در آغوش فشرد و بر کرامتِ والایت مرحبا گفت!

شبهای مدینه با مناجات عاشقانه تو،
آهنگِ توحید می‌نوازند

و زندان هارون و کوچه‌های مدینه،
با گلخندهایِ صبورانه‌ات آوایِ استقامت سر می‌دهند.

سلام بر سجاده معطّر تو
که مشام فرشتگان را می‌آشوبد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

دل را به دسته گل‏هاى انتظار آذين مى ‏بنديم

وچشم به راه مولود فضيلت‏ها

و سرمشق دفتر عارفان و سالكان،

امام موسى كاظم عليه‏السلام مى‏ نشينيم

و ندا سر مى‏ دهيم:

اى سرمشق مقاومت و صبورى!

ى اسطوره پرشكوه و هارون‏شكن!

اى مهربان! خوش آمدى.

امضاء

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

در چشم‌هایت، امواج مهربانی در رفت و آمد بود.
عبادت، شادی جانت و آرامش، مونس همیشگی لحظه‌هایت بود.

هیچ زمستان خشمی، دروازه قلبت را شکستن نمی‌توانست.
بزرگواری‌ات، کوچه‌های مدینه را به تواضع می‌خواند.

کلامت، آگاهی دل‌های بی‌خبر بود.
سکوت پرمعنایت، اصالت آفتاب را فریاد می‌کرد
و نفس‌های متبرکت، پیراهن شوق کوهستان را می‌درید.

آمدی و قمریان زمین، شکوهت را به غلغله آمدند.
آمدی و شاعران جهان، گام‌های شاعرانه‌ات را به شعر نشستند.
آمدی و آسمان مدینه، بر شانه‌های فاخرانه ستاره پاشید.

میلاد هفتمین فخر عالم امکان باب الحوئج موسی بن جعفر مبارک باد