مادر خورشید: سيرى در زندگانى و فضايل نرجس خاتون سلام الله علیها

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

حسن عاقبت؛

حفظ ايمان در تنگناهاى خطيرى از حيات، بسيار مشكل است و امتدادش تا لحظه مفارقت و انتقال به سراى جاودان مشكلتر؛ چنانكه جز با عنايت دوست و معرفت نفس ممكن نيست. آن لحظه كه انسان شيرين ترين مونس، جسم و جان، را وداع مى گويد و شيطان به كمين غارت ايمانش نشسته است، او را نجاتى نيست جز آنكه با دركى واقعى، خدا، اهل بيت و مرام و آيين آنها را يافته باشد و با قول و عمل به آنها ملتزم گرديده باشد. نرجس از اختران آسمان هدايت بود كه بصيرت و اقتدايش به خاندان نبوت، چراغ عبورش از گذرگاه باريك مرگ گرديد و او را با ديده اى روشن و قلبى مطمئن به ديدار معبود روانه ساخت.(1)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

لياقت و سكونت در بهشت؛

نفس پاكيزه و تقوا پيشه اش و روح راضى و خشنود او، كه مورد رضايت پروردگار بود، او را شايسته سراى بهشتى ساخته بود و به راستى او «نرگس گلزار بهشت» است.(2)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

شرافت خداوندى؛

خداوند رتبه اى از شرافت و بزرگى را به نرجس عنايت كرده بود كه از هر آنچه غير اوست دل برگرفته و درگاه نياز جز بر خداوند اعلى نمى گشود. گويى شرافت وجودش عالى تر از آن بود كه دنياى پست وى را اقناع كند؛ چرا كه غناى حقيقى را از پروردگارش دريافت كرده بود.(3)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

قبر نرجس، پناه گنهكاران؛

حاجتمندانى كه اشك شرمسارى بر مقام ربوبيت الهى مى افشانند، جز آنكه محبوبى را به درگاهش واسطه كنند و عفو خداوندى را با لطف و عنايتش به آن محبوب، متوجه خويش سازند، چاره اى ندارند. در زيارت آن مليكه عطوفت و تقوى، قبر منوّرش مأوى و ملجأ ندامت پيشه گان معرفى مى شود؛ گويى واسطه اى است اسيران گناه را، تا بار ديگر به درگاهش توبه كنند و با التجا به قبر منوّر نرجس، رحمت الهى را نصيب حال خويش سازند. چنين شأنى كم نظير و شگفت است و در وصف كنيزى از روم شگفت تر! شأنى كه نشان از وجاهت مقام نرجس نزد خداى متعال دارد؛ تا آنجا كه واسطه بخشش قرار مى گيرد.(4)
ص: 15

---

1- - اَشْهَدُ اَنَّكَ قَد مَضَيْتَ عَلى بَصيرةٍ مِن اَمْرِكِ مُقْتَدِيةً بِالصّالِحين.
2- - جَعَلَ الْجَنَّةَ مَنْزِلكِ وَ مَأويكِ.
3- - اَعطاك مِنَ الشَّرَفِ ما بِهِ اَغْناك
4- - اَلّلهم... اِلَيك تَوَسَّلْتُ وَ عَلى غُفْرانَكَ وَ حِلمِكَ اتَّكَلْتُ وَ بِكَ اعْتَصَمتُ وَ بِقَبرِ اُمِّ وَلِيِّكَ لُذتُ.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

مقام شفاعت؛

عزت و احترام نرجس تا بدانجاست كه خداوند او را از شافعين روز قيامت قرار داده است و پرتو احسان نرجس، نه در عالم خاكى، كه در ملكوت نيز بر شيعيان آل محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) تابان است و شفاعتش آنچنان كارساز و مؤثر، كه در زيارتنامه اش زمزمه مى كنيم:
- خداوندا ما را از شفاعت آن بانو محروم مگردان.(1)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

همراهى و مصاحبت ارزشمند؛

داشتن دوست و همراه در سراى دنيا، ارزشى است كه انسان را از خستگى و تنهايى مى رهاند و گاه تا سر منزل صعود يا پرتگاه سقوط مى كشاند؛ اما هر چه هست جز ايامى چند دوام نخواهد داشت. غربت حقيقى در سراى جاويد است كه روابط و دوستى هاى دنيوى، كسى را سود نخواهد بخشيد. در آن منزلگاه خوف و واهمه، آنكس كه جمال رخش، چشم را روشنى بخشد و مصاحبتش رهگشاى راه سعادت گردد، مونس حقيقى آدمى است. مصاحبت و همراهى با دوستان خدا و عزيزان درگاهش، توفيقى است كه هر بنده اى به آسانى بدان دست نمى يابد و سفينه اى است كه هر غريقى را نجات نخواهد نمى بخشد؛ جز آنانكه قلبشان مالامال از محبت آنان باشد و صدقشان نشانه عشقشان.
نرجس، در آن سرا، هم صحبت كسانى است كه با اطاعت و بندگى خداوند و اقتدا به مقام رسالت و امامت، چشم به راه مصاحبت و دستگيرى اويند و مگر خداوند هر كسى را مقامى چون نرجس مى بخشد كه در آخرت تمناى انس با او، زمزمه شبانگاه بندگان باشد؟(2)

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

گزيده اى از زيارتنامه نرگس آل محمد(صلی الله علیه و آله وسلم)

سلام بر رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) و خاندان صادق و امين اش؛
سلام بر مولاى ما اميرمؤمنان؛
سلام بر پيشوايان طاهرى كه حجت هاى با بركت خدايند؛
سلام بر تو اى مادر امام زمان! اى آنكه اسرار خداوند دانا، در تو به امانت گذارده شد؛
سلام بر تو اى آنكه برترين انسانها را حمل نمودى؛
سلام بر تو اى راستگويى كه مورد رضاى پروردگارت قرار گرفتى؛
سلام بر تو! اى بانوى تقوا و نيكويى؛
سلام بر تو! اى خدا از تو راضى و تو راضى به رضاى او؛
سلام بر تو! اى آنكه سيد رسولان، مشتاق پيوند تو با فرزند رسالت بود؛
سلام بر تو! اى گنجينه اسرار خداوند جهان؛
سلام بر تو و پدرانت كه پيروان عيسى بودند؛
سلام بر تو، بر همسر و فرزند گراميت؛
سلام بر تو و بر جسم و جان طاهرت...
راستى كه تو امام عزيز را به نيكويى مادرى نمودى و رسالت اين امانت را نيكو به انجام رساندى؛
ص: 16

---

1- - وَلا تَحْرِمْنى شَفاعَتَها.
2- - وَ ارْزُقنى مُرافَقَتَها وَ احْشُرنى مَعَها.
تو خشنودى خدا را برگزيدى و در راهش صبورانه تلاش كردى؛
تو عارفانه خاندان رسالت را شناختى و به حقانيتشان ايمان آوردى؛
تو با بصيرت و آگاهى، امامتشان را دريافتى و به مقام و شأنشان اعتراف كردى؛
تو با آنها مهربان و عطوف بودى و خواست آنها را هميشه بر خود مقدّم داشتى؛
تو مشتاق پيوند با خاندان رسالت بودى؛
براستى خداوند را با ايمان و شايستگى ديدار نمودى؛
و خداوند بهشت را جايگاه تو گردانيد...
خداوندا! اعتمادم به توست و تنها رضاى تو را مى جويم؛
خدايا! گنهكارم؛ اميدم به بخشش و عفو توست؛
خدايا! توسّل و اتّكالم به توست... ، به قبر مادر امام زمانم پناه مى برم، و او را واسطه بخشش تو قرار مى دهم؛
خدايا! بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا از زيارتش بهره مند نما؛
محبتش را در دلم قرار ده و شفاعت او فرزندش را از من دريغ مدار؛
دوستى و همراهيش را در سراى جاودان نصيبم گردان و مرا با او و فرزندش محشور بفرما؛
خدايا اين زيارت را آخرين زيارتم از او قرار مده؛
خدايا مرا، پدر و مادرم را همه مؤمنين را بيامرز و از عذاب آتش نجات بخش...(1)
ص: 17

---

1- - مفاتيح الجنان؛ زيارت والده امام زمان عج.

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

پـــــــــــایــــــــــا ن