ولادت با سعادت سرور بانوان بهشت؛ فخر كائنات
| ❤ |
| ❤ |
شب فرخندهٔ میلاد زهراست
فروغ معرفت از مکه پیداست
خدا امشب در رحمت گشوده
غبار از دیدۀ خاتم زدوده
ملائک در سما تسبیح گویان
خلایق در زمین توفیق جویان
سرور رحمة للعالمین است
پیام آور ز حق روح الأمین است
محمد! سِرّ حق را کس نداند
حبیبا حق سلامت می رساند
دو چشمت روشن از دیدار زهرا
بهشت آیینه رخسار زهرا
چه زهرا شاهکار آفرینش
حیا و معرفت او را گزینش
چه زهرا برتر از مریم مقامش
هزاران عیسی و مریم غلامش
چه زهرا جلوۀ جذاب هستی
چه زهرا ترجمان حق پرستی
چه زهرا آن که طاووس جنان است
عروس بی مثال آسمان است
چه زهرا از پیمبر یادگار است
زنان را بهترین آموزگار است
چه زهرا همسر شاه ولایت
مدال سینۀ ختم رسالت
چه زهرا کل هستی را دلیل است
ارادتمند کوی جبرئیل است
اگر یک لحظه لب هایش بخندد
خدا درهای دوزخ را ببندد
سید حسن حوشزاد
| ❤ |
مادر امّت
مکّه، غرق آینه باران نور و سرور است.
امشب، در این گوشه از خاک که مرکز آسمان و زمین است، چه خبر است؟
آیا درهای بهشت را بر زمین گشوده اند یا آسمان بر خاک نزول کرده است؟
این فرشتگان که با طبق های عقیق و سبزه و آینه در پروازند
به تماشای کدام ماه نو به آسمان زمین سرک می کشند؟
امشب در این گوشه از خاک چه خبر است؟
محمّد صلی الله علیه و آله ، آخرین سفیر خداوند در زمین
را التهابی عجیب فرا گرفته است؛
التهابی نه از آن دست که در شب حرا داشت، نه آن لرزه ای که
از تماشای هیبت حق، در تاروپود جانش افتاده بود؛
التهابی شیرین، التهابی روشن.
محمّد صلی الله علیه و آله در انتظار مژده ای آسمانی بود.
محمّد صلی الله علیه و آله ، کودکی در راه داشت؛
دختری که می آمد تا معنای زن را در گوش مردانگی فروشان
تاریخ فریاد کند، دختری که می آمد، تا زن را از عمق گورهای
جاهلیت برآورد و بر سریر افراخته عصمت بنشاند،
دختری که می آمد تا برای پدرش مادری کند...
هلهله برخاست.
زنان آسمانی برای در آغوش گرفتن دختر نور، بر هم پیشی
می گرفتند و محمّد صلی الله علیه و آله از التهاب، تهی شده بود
و سرشار از شور و وجدی آسمانی، پیشانی بر آستان شکر می سایید.
فاطمه آمده بود.
فاطمه آمده بود که تا ابد برای امّت پدرش، مادری کند.
امید مهدی نژاد
| ❤ |
در صبح آمدنت
جریانِ زلال چشمانت را باز کن که پدر منتظر است،
بانوی رازهای نامکشوف خلقت، بانوی مهربانی و ایستادگی!
آمده ای تا از کرانه های دامانت، صحرای جنون، جوانه های یقین بزند.
آمده ای تا اقیانوس ها و رودها را چنان بشورانی که واله و
شیدا، سر بر دیواره ها و جداره ها بکوبند.
آمده ای و عطر حضورت، آرامش بخش شب های تنهایی پدر است.
آمده ای و هلهله ملائک در آسمان می پیچد.
آمده ای تا لبخندهای پیامبر ادامه پیدا کند زیر
سقفی که خدیجه انتظار آمدنت را می کشید.
شور و هیجانِ آمدنت را از کدام هیاهوی آسمانی می شنوم؟
نامت، راز شکوفایی بهار است.
شب های اضطراب پدر را از مکه تا مدینه
نفس های سرشارت آرامش بخشید.
از پشت تمام پنجره ها می نگرم؛ آسمان آبی پس از آمدنت
را که چگونه می بارد به شوق و شور.
در صبح آمدنت، گویی در کشتگاه آسمان، هزار بار خورشید
متولّد شده است! بوی تو را نزدیک حس می کنم.
تو را که مظلومه تاریخی، تو را که ادامه نبوّتی!
ای فراتر از ادراک بشر!
آمدنت را شوری ست و روزهای پیش رویت را اندوهی ست
سرشار.ایستاده ای روبروی جبروت.
گونه هایت خیس باران، با چنین عظمتی بندگی ات را اشک
می ریزی.دل بی تابت می تپد و تاریخ هنوز دنبال
تکیه گاهی چون تو می گردد.
حمیده رضایی
| ❤ |
85175319652632358602.gif
خوش آمدی!
بشارتت باد مکه، شهر امان، کشور عشق!
بشارتت باد، خانه دوست، خانه عشق، خانه مهر!
اینک از راه می رسد؛ آیینه عصمت!
اینک می رسد آنکه عرش از شنیدن
نامش، تواضع کنان، برمی خیزد!
می آید؛ دختر نور، همسر نور و مادر نور تا خورشید
و ماه و ستاره از پرتو گل های چادر نمازش، آیینه شوند؛ آیینه نور!
بخوان یا پیامبر صلی الله علیه و آله ! بخوان سرود نور را:
اینک این جمال چهره جان است که از پرده خلقت سر بر آورده است.
این است، آن گوهری که خداوند، امانت وجودش را سفارش می کند.
این است آن زلال حقیقت که از خاک پایش، «کوثر» جاری می شود!
این است آن حقیقت محض که آسمان و زمین را
محو جمال و کمال خویش کرده است.
خوش آمدی، عصاره تمام خوبی ها
کوثر، زهره؛ خوش آمدی زهرا!
سید علی اصغر موسوی
| ❤ |
شگفتی خلقت
خوش آمدی ای شگفتی خلقت، ای بلندترین کمالات
انسانی ای زیباترین گل بوستان آفرینش.
عالم هستی همواره در حیرت وجود تو خواهد ماند.
تویی که برای مستمندان سرچشمه مهربانی و صفا
و بخشندگی بودی و در دفاع از آنها، اسوه خشم و اقتدار و عزّت.
در برابر دردمندان، لطافت گل به پای لطافت قلبت نمی رسید
و در حمایت از ولایت، قلب پولادینت یکسره صلابت و قدرت بود.
در حجاب عفیف ترین بودی در سخنوری فصیح ترین
مهربان ترین مادر بودی و بهترین پشتیبان همسر.
مبارک باد بر خدا آفرینشی چنین.
| ❤ |
مقام فاطمه بودن
خوش آمدی به زمین ای شروع زیبایی
تو عطر یاسی و نرگس تویی که زهرایی
تو آن طلوع قشنگی که در کنار علی
برای ظلمت شب های مکه آمده ای
مقامِ فاطمه بودن فقط لیاقت توست، طلوع کن که
محمد رسالت خود را، دگر به واسطه تو، تمام خواهد کرد
تو آمدی که بگویی شرافت یک زن، ز سرنوشت حسینت قیام خواهد کرد
تو آمدی که بگویی اگرچه پهلویت، شکسته، اما از آن دوازده
خورشید به آسمان و زمین، از تو هدیه خواهد شد،
سلام بر تو که عشق محمدی و علی!
برای وصف خدا شرح بهترین غزلی
اگر چه وصف کمال تو غیر ممکن بود
چه بود فاطمه؟ ـ یعنی خلاصه ای ز علی.
| ❤ |
عشق گل یاس
مبارک باد روز میلاد دختر گرامی پیامبر اکرم، فاطمه زهرا(س)،
بر همه بانوان مسلمان و با ولایت و بر همه پیروان مکتب گرانقدرش؛
همه آنان که در صدف عفاف و حیا مروارید وجود را پروراندند
و قدم به وادی عشق زهرا(س) نهادند.
مبارک باد این میلاد فرخنده، بر همه آنان که فاطمه وار
پرورش اسلامی را در روح کودکانشان جاری ساختند
و مُهر رستگاری بر قلبهایشان زدند.
مبارک باد این میلاد خجسته
بر همه آنان که با عشق گل یاس زندگی کردند.
| ❤ |
بشارت باد بر اهالی زمین که سیب سرخ بهشت، جوانه زده است!
نام تو، ریشه شر را خشکاند و آتش دوزخ را سر کرد
بر پیروان طریقه رستگاری.
خانه وحی، با درخشش نام تو، روشن تر شد، تا نشانه ای باشد
بر حرمت زن، تا دیگر رنگ چهره ها با شنیدن صدای تولد دختران، کبود نشود؛
تا دیگر سنت های جاهلانه میان دختر و پسر، خطی نکشد
به نشانه سعد و نحس. «عاص بن وائل سهمی» بداند
که سهمی از میراث حقیقت و ماندگاری نخواهد برد.
هرچه بهره ای از نور نداشته باشد، تا صبح بیشتر نخواهد پایید.
پنجه های عداوت و گمراهی، به زودی بریده و دریچه های
هدایت، یکی پس از دیگری گشوده خواهد شد.
| ❤ |
معلّم عشق
ای روشن ترین تفسیر آیات خدا، ای سبزترین برگ خلقت
آمدی و مظلومیّت با همه گستردگی اش و با
همه عمق دردناکش با تو زاده شد.
آمدی و درد و رنج پا به پای تو قدم برداشت.
امّا تو، با تمام مظلومیّت و درد و رنج، آمدی
تا کلاس عشق خدا بی معلّم نماند
تا زنان شیفته رستگاری بی سرمشق نمانند
تا راه خداجویی و معنویّت بی چراغ نماند
تا وادی عفّت و حیا بی خورشید نماند.
جان عالمی به فدای تو ای مظلوم ترین
اسوه صبر و عفاف و تقوی.
ای باغبان بوستان آل طاها، ای مادر یاس های سپید
و خوشبو، ای دامن مهربان شاخه های نرگس، خوش آمدی.
مبارک آمدی. آمدی تا یاس ها سپیدی بیاموزند
و نرگس ها خوشبویی.
ای مهربان ترین مادر خلقت، فرزندنت امام عصر(عج)
به مادری چون تو می بالد.
زیباست سخن او در مدح تو که فرمود:
«دختر رسول خدا(ص)، برای من اسوه حسنه و سرمشقی نیکوست».
مبارک باد این میلاد فرخنده بر مولایمان صاحب الزمان(ع).
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مجوز های ارسال و ویرایش
نقل قول
