متن های ادبی , پیامک و اشعار انتخابی شما در ماه مبارک رمضان

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

یا اله الخلق رب الممكنات
یا بدیع المنشئات الحادثات

كن تو نزدیكم به خشنودی خود
تا شوم در این مه از اهل نجات

ای‌ خدا خشنودیت در نزد من
هست بهتر از بهشت و محسنات

عارف كامل بداند این سخن
كاین صفت الحق بود خیرالصفات

دور كن یا رب در این ماه عزیز
ما و كل بندگان از مبغضات

از خطایا و معاصی باز دار
و از جمیع موبقات و مهلكات

هم موفق كن به روز و شب مدام
خواندن قرآن و آی شامخات

تا بیفزاید به نور قلب من
ذكر آیات و بیان بینات

صوت قرآن خوش ملیح و دلكش است
من فدای او ز اسماء و ادات

این ‌دعا را كن الهی مستجاب
یا رحیماً بالنفوس الناقصات

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

شامگاهان که رسد بوی ملائک بمشام
بال بگشاید و پرواز کند روح و روان

روزه باچشم ودل وگوش وزبان بایدبود
روزه آن نیست که گیردمتضرر به دهان

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

رمزها در رمضان است، خدا مى‏ داند
برتر از فهم و گمان است، خدا مى ‏داند

لیلة القدر، کدامین شب این ماه خداست؟
چه شبى برتر از آن است، خدا مى ‏داند

هر شبى توبه کنیم از گنه و پاک شویم
لیلة القدر، همان است، خدا مى ‏داند

موسم بندگى چشم و زبان و گوش است
نه همین صوم دهان است، خدا مى ‏داند

گر نباشد همه اعضاى تو تسلیم خدا
روزه ات صرفه ى نان است، خدا مى ‏داند

بار عام و همه مهمان خداوند کریم
ماه آزادى جان است، خدا مى ‏داند

سبط اکبر که در این مه متولد گردید
رمز حسن رمضان است، خدا مى ‏داند

زین مه نیمه مه، ماه خدا کامل شد
عید شادى جهان است، خدا مى ‏داند

میزبان است خدا، در مه میلاد حسن
رمز این نکته نهان است، خدا مى‏ داند

کرمش مایه امید گنه کاران شد
یا حسن، ورد (حسان) است، خدا مى‏ داند

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا عقل به کار آرد، تا عشق به بار آرد
گویا که چو «بسم الله» از دل به زبان آمد

شیرینی ناتکرار دارد همه اوقاتش
این ساعت ناتکرار تکرار چه سان آمد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

می وزد باز نسیم خوش ماه رمضان
می رسد عطرمحبت بمشام دل و جان

ماه رحمت که در این ماه بتابد زافق
باز لبریز کند برکه جان را هیجان

این چه ماهی است که مردم به سربام آیند
تا بصد شوق دهندش بسر انگشت نشان

ای عروس رمضان پرده بر افکن زجمال
روی بنمای و مکن روی خود از خلق نهان

شاکر رحمت آن زنده ی جاویدانیم
که نمردیم و رسیدیم به شهر رمضان

مثل یک رود شده عقد اخوت جاری
با علی بسته در این ماه محمد پیمان

می شود باز به روی همه ابواب بهشت
می کند مائده ای پهن خداوند جهان

سینه ها می شود از شوق شکفتن لبریز
تا که می آیداز این مائده حرفی به میان

شامگاهان که رسد بوی ملائک بمشام
بال بگشاید و پرواز کند روح و روان

روزه باچشم ودل وگوش وزبان بایدبود
روزه آن نیست که گیردمتضرر به دهان

حس همدردی اگر در تو نگردد بیدار
روزه تو به چکارآید از این روز و شبان

خوش بحال تو توان گفت در این مه که شود
ریزش نفس تو با رویش انفس جبران

با لب بسته بیا مصحف گل را بگشای
تا مشام دل و جان پرشود ازعطر جنان

دل صائم حرم امن خدا خواهد شد
گرمدد جوید از آن خالق حی رحمان

یارب این نفس مرا در دل آتش بگداز
تا که دیگر نکند در سر راهم طغیان

چون غلامان سیه چرده بلطفم بنواز
بر سر خوان خود ای شاه مرا نیز بخوان

دعوتم گر نکنی اذن جلوسم ندهی
به کجا رو کنم و از در که جویم امان

روسیاهیم و بدرگاه تو روی آوردیم
ای در رحمت تو مامن عشاق جهان

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

نازم به این خدا که گنه‎کار می‎خرد
هر روزه‎دار را، دم افطارمی‎خرد

با آبروی رفته به مهمانی آمده‎ام
هر بار آبروی مرا یار می‎خرد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

با نامه ی سیاهم ، قلب تو را شکستم
آلوده و گنهکار ، محتاج یک دعایم

خیلی دلم گرفته ، از تو خبر ندارم
با این وجود دلدار ، محتاج یک دعایم

تا خواستم بیفتم ، دست مرا گرفتی
این بار هم چو هر بار ، محتاج یک دعایم

شرمنده ام کجاها ، دیدی گناه کردم
خیلی شدم گرفتار ، محتاج یک دعایم

نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم
هستم به تو بدهکار ، محتاج یک دعایم

ای کاش یک سحر هم ، راهت بیافتد اینجا
در انتظار دیدار ، محتاج یک دعایم

خیمه نشین صحرا ، آرام جان زهرا
هر جایی هستی ای یار ، محتاج یک دعایم

وقت اذان مغرب ، دلتنگ کربلایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

رمضان امد وهمراه عطشناکی خود
در دل هر صدف اینک گهری پیدا شد

یاد باد انکه مبارک سحری پیدا شد
شب قدر امد قرص قمری پیدا شد

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

رمضان آمد و ماغرق گناهیم هنوز
همه ویرانه دل آلوده نگاهیم هنوز

رمضان تا رمضان هیچ نشد حاصل ما
جمله سر گشته و درمانده ی راهیم هنوز

غرق دریای گناهیم ولی مست نگاه
ما که از روز ازل مست نگاهیم هنوز

گنه ما نبود گر دل ما سوخته نیست
بیدلانیم که جز عشق نخواهیم هنوز

از سر زهد و ریا در پی نامیم ولی
در بر اهل نظر چون پر کاهیم هنوز

ماه مهمانی دلدار شد و رونق عشق
هر سحر در طلب حسرت و آهیم هنوز

عمر بیهوده شد و بر سر غفلت اما
همچنان منتظر رؤیت ماهیم هنوز

چه بس آید رمضان ها که غریبانه به خاک
خفته در حسرت اسحار به آهیم...

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تا عقل به کار آرد، تا عشق به بار آرد
گویا که چو «بسم الله» از دل به زبان آمد

شیرینی ناتکرار دارد همه اوقاتش
این ساعت ناتکرار تکرار چه سان آمد