مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تا بر دلش از غصه غباری ننشیند
ای سیل سرشک از عقب نامه روان باش


حافظ که هوس می‌کندش جام جهان بین
گو در نظر آصف جمشید مکان باش

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

شعبه ای از عشق تو سر فصل جانم می شود
انشعـــــــاب ثروت ِ دنــــــــیا و عــقبایم شمـــا

با ظهورت می شود تقسیم ،لبخند ِ خدا
"ونریدُ ان نمنّ * "وعده ی دیـــــــدار ِ ما

[شهاب منتظر]

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت


آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

عرض حاجت در حریم حضرتت محتاج نیست

راز کس مخفی نماند با فروغ رای تو

خسروا پیرانه سر حافظ جوانی می‌کند

بر امید عفو جان بخش گنه فرسای تو

[شهاب منتظر]

وصال او ز عمر جاودان به

خداوندا مرا آن ده که آن به


به شمشیرم زد و با کس نگفتم

که راز دوست از دشمن نهان به

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هر گل نو ز گلرخی یاد همی‌کند ولی
گوش سخن شنو کجا دیده اعتبار کو


مجلس بزم عیش را غالیه مراد نیست
ای دم صبح خوش نفس نافه زلف یار کو

[شهاب منتظر]

وصال دولت بیدار ترسمت ندهند


که خفته‌ای تو در آغوش بخت خواب زده





بیا به میکده حافظ که بر تو عرضه کنم


هزار صف ز دعاهای مستجاب زده

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هر چند ما بدیم تو ما را بدان مگیر
شاهانه ماجرای گناه گدا بگو

بر این فقیر نامه آن محتشم بخوان
با این گدا حکایت آن پادشا بگو

[شهاب منتظر]

وجود ما معماییست حافظ


که تحقیقش فسون است و فسانه

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

هلالی شد تنم زین غم که با طغرای ابرویش
که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو

رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم
هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان ابرو