متن های ادبی , پیامک و اشعار انتخابی شما در ماه مبارک رمضان

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

خجالتم نده و عاصی ام خطاب مکن
نده جواب مرا ...لااقل جواب مکن

صدا بزن که سحرها کمی بلند شوم
مرا به وقت مناجات غرق خواب مکن

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

هر که دارد سر سودای خدا بسم الله
هر که دارد غم مهمانی ما بسم الله

میزبانان سحر منتظر مهمانند
هر که خواهد سحر اهل بکا بسم الله

چشمه ی آب حیات است مناجات سحر
هر که دارد طلب آب بقا بسم الله

ماه ها منتظر ماه مبارک بودیم
آمد ای منتظران ماه خدا بسم الله

سفره بندگی ماه خدا پهن شده
سفره ماست کنار شهدا بسم الله

دیده وا کن که خدا در بر ما بنشسته
همنشین است خدا با فقرا بسم الله

شد هلال مه دلدار حلال همگان
رویت یار حلال است تو را بسم الله

دست ابلیس که بسته است امان ازاین نفس
باید ای نفس کنی ترک خطا بسم الله

یادی از تشنگی روز قیامت باید
باب افطار گشوده ست به ما بسم الله

میهمان خانه ارباب کرم ماه خداست
ایها الناس سوی آل عبا بسم الله

روزه یعنی عطش روضه ی لب های حسین
هرکه دارد طلب خون خدا بسم الله

رحمت واسعه اینجاست سر کوی حبیب
هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله

در رکاب پسر فاطمه باید جان داد
هر که خواهد شود اینگونه فدا بسم الله

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

در دامن این بحــــــــر گرانمــــــایه ببینــــــید
دریای گـــــــــهرهای فـــــراوان رمضان است

با ذکـر مناجـات خـــــــــدا در دل شــــب هــا
بر هستی ما دست گل افشان رمضان است

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

آنچه امید دهد توبه من را این است
پای العفو من از رحمت حق تضمین است

من اگر بر سر این سفره طمعکار شدم
علت این بود که مهمانیتان رنگین است

میزبان، سفره برای دل مهمان چیده
میهمان گر ننشیند سر آن توهین است

تا که بیمار به لب آه کشد قبل همه
این طبیب است که آماده سر بالین است

به من درد کشیده مده دارو آخر
بیشتر، ناز طبیبانه مرا تزکین است

در سحر فیض عجیبی است که از برکت آن
چشم از خانه گریزان، سحر حق بین است

هر که گوید سخنی لحظه افطار ولی
دم افطار فقط ذکر حسین شیرین است

رمضان ماه حسین است خدا می داند
ربناهای مرا ذکر حسین آمین است

حاجت هر که در این ماه بُود حج اما
دل ما را طلب کرب و بلا تسکین است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

کم کم غروب ماه خدا نزدیک می‌شود
صد حیف از این بساط که برچیده می‌شود

در این بهار رحمت و غفران و مغفرت
خوشبخت آن‌کسی است که بخشیده می‌شود

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سفره دارد جمع می گردد، گدا را عفو کن
باز هم خوبی کن و این مبتلا را عفو کن

دیگر از این توبه ها دارم خجالت می کشم
یا رب این شرمنده غرق خطا را عفو کن

بر در این خانه من بهر امیدی آمدم
پس، نگیر از من تو این حال و هوا را، عفو کن

دست خالی آمدم، با دست خالی می روم
یا کریم این روسیاهِ بی نوا را عفو کن

پیش مردم آبروی بنده ات را حفظ کن
خوب و بد، در هم بخر، ای یار، ما را عفو کن

جان آقای خراسان، جان سلطان غریب
هم وطن های علی موسی الرضا را عفو کن

من گنهکار و تویی غفار، یا رب الحسین
جان اربابم بیا این بنده ها را عفو کن

بوده ام این روزها مصداق فابک للحسین
گریه کن های غم کرببلا را عفو کن

جان آن که دست و پا می زد به زیر تیغ و تیر
حُرّ توبه کرده ی بی ادعا را عفو کن