عباس(ع) میراث دار پدر و نیاکان
با اندکي دقت در زندگي غرورآفرین حضرت عباس(ع) و به ویژه درخشندگي چشم گیر او در واقعه کربلا، میراث سترگي که امام علي(ع) و نیاکان حضرت عباس(ع) دراو به ودیعه گذاشته بودند، به خوبي دیده مي شود. تلاش ها، رشادت ها و فداکاری هایي که حضرت عباس(ع) در واقعه کربلا از خود نشان داد، یادآور شجاعت هاي حضرت علي(ع) و نیاکان مادري حضرت عباس(ع) است؛ چرا که عباس(ع) ثمره پیوندي مقدس بود بین ابرمرد تاریخ و زني که شایسته ترین براي ازدواج با او به شمار مي رفت. براي شناخت کامل عباس(ع) مي توان به شش صفت عمده و شاخص او بسنده کرد که همگي در واقعه بزرگ عاشورا نمود یافت. این شش صفت، ریشه در نسب گرانسنگ او نخست از جهت پدري و دوم در نیاکان مادري اش داشت. براي اثبات جنبه مادري آن مي توان به دستور امیرالمؤمنین به عقیل پیش ازخواستگاري ام البنین(س) اشاره کرد. حضرت، از برادر خویش، عقیل خواست که براي او زني از خانواده اي اصیل، شجاع و خداپرست برگزیند تاپسري شجاع براي او به دنیا آورد. عقیل بن ابيطالب، یکي از چهارفردي بود که در عصر خود به نسب شناسي شهرت داشت. چون عقیل از اصالت خاندان و فرهیختگي پدران و جنگاوري نیاکان حضرت امّالبنین(س) آگاهي داشت، وي را به امیرمؤمنان علي(ع) معرفي کرد. نیکوست نیم نگاهي به تلاشهاي حضرت عباس(ع) در آیینه میراثي که پدران او برایش باقي گذاشته بودند، انداخته شود.
1. میراث پرچمداري: از آن جا که بارزترین ویژگي حضرت عباس(ع) در واقعه عاشورا، پرچمداري اعتقادي، سیاسي و نظامي ایشان بوده و این ویژگي حضرت سبب تمایز و بلندي او نسبت به دیگر یاران امام حسین(ع) است، بجاست که نگاه عمیق تري به این ویژگي حضرت بشود و به این موضوع بیش تر پرداخته گردد تا اهمیت جایگاه و عملکرد حضرت عباس(ع) نیز در قیام حسیني(ع) آشکارتر شود.