مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

با دست‌هایش زخم‌ها را می‌شمارد
سر روی پای عمه‌‌ی خود می‌گذارد

می‌گیرد از عمه سراغ اکبرش را
عباس و قاسم، عون و جعفر، اصغرش را

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

اي شيعه تو را چه غم ز طوفان بلا
آنجا كه سفينه النجات است حسين

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

نجواي زينب است در آشوب اشك ها
با پاره هاي آن تن تبدار با حسين(ع)

مي گفت نيزه ها مگر از ياد برده اند
جاري است در وجود تو خون خدا، حسين (ع)

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

نگاه آبی و دریایی من
دل من شروه ی شیدایی من

فدای سید لب تشنگان باد
دوبیتی های عاشورایی من

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

نزدیک بود در تب گودال قتـلگاه
از عرش ربنای تو سردربیاورم

با اشک آمدم به وداعت که لااقل
آبی برایت این دم آخـــر بیاورم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

من به قربان تن عریان خاک افتاده ات
پس چه شد پیراهنی که داد بر تو خواهرت

من فدای جمله ی اعضات،انگشتت کجاست
برده آیا ساربان ،انگشت با انگشترت

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

تن پاک تو به گودال و سرت زیب تنور
یاد آن شب، که دو جا فاطمه مهمان تو بود

نه فقط غربت تو بود شب یازدهم
صبح هم صحنه ای از شام غریبان تو بود

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

دوبــاره از سقيـفه دست آن ظــالم برون آمـد
كه مثل مادرم زهرا ز سيـلى پاره شد گوشــم

من آن شمعم كه آتش بس كه آبم كرد، خاموشم
همه كـــردند غيـــر از چند پروانه ، فراموشم

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

مردمانش به جای دسته ی گل
تازیانه به دست می گیرند

تا نمک روی زخم ما بزنند
پیش ما کف زدند و رقصیدند

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دگر به سایه نخواهم نشست، مدّت عمر
کز آفتاب کسی بر نداشت پیکر تو

نظر دگر به سوی آفتاب و ماهم نیست
چو بر سِنانِ سَنان بنگرم کنون سر تو