مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[شهاب منتظر]

مـکن به چشم حقارت نگاه در من مست

که نیست معصیت و زهد بی مشیت او

نمی‌کند دل من میل زهد و توبه ولی

به نام خواجه بکوشیم و فر دولت او

[mahdy30na]

وکیل قاضی‌ام اندر گذر کمین کرده‌ست
به کف قبالهٔ دعوی چو مار شیدایی

[شهاب منتظر]

یـاران همنشین همه از هم جدا شدند

مایـیـم و آسـتـانـه دولـت پـنـاه تـــو


حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت

آتش زند به خرمن غـم دود آه تــو

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به

به شمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به

[شهاب منتظر]

هـلالی شد تنم زین غم که با طغرای ابرویش

که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو

رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم

هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان ابرو

[mahdy30na]

وگر سرای جهان را سر خرابی نیست
اساس او به از این استوار بایستی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

یکی چو باده پرستان صراحی اندر دست
یکی چو ساقی مستان به کف گرفته ایاغ

نشاط و عیش و جوانی چو گل غنیمت دان
که حافظا نبود بر رسول غیر بلاغ

[شهاب منتظر]

غـلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست


چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب

ســروش عالم غیبــم چـه مـــژده‌ها دادســـت

[شهاب منتظر]

تـاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو

پرده غنچــه می‌درد خنده دلگشـای تو


ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسـوز

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تـو

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به

به شمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به