▐♣*♣ ▐می آید او تا ساحل چشم انتظاران...(اشعارميلاد گل نرگس) ▐♣*♣▐

[نرگس منتظر]

منتظران این خبر خوش برسانید
/ کامشب شب قدر است همه قدر بدانید
با نور نوشتند به پیشانی خورشید /
ماهی که جهان منتظـرش بود درخشید
بشکفت به شوق و شعف و زمزمه امشب
/ گل از گل لبخـند بنی فاطمه امشب
مرغان بهشتـی شده آواره مهدی
/ گـردند به دور و بــرِ گهـواره مهدی

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

در سحر پيك‌ وفادار به‌ بالين‌ آمد
داد اين‌ مژده‌ كه‌ آن‌ دلبر شيرين‌ آمد

خيز و از جا بنگر پرتو آن‌ ذات‌ احد
مرهمي‌ را كه‌ براي‌ دل‌ غمگين‌ آمد

شده‌ از بهر وجودش‌ همه‌ عالم‌ خرسند
دل‌ ما مست‌ گل‌ و بوي‌ رياحين‌ آمد

مهدي‌ آن‌ مظهر پاكي‌ و صفا گشت‌ پديد
تا كه‌ فريادرس‌ عاشق‌ مسكين‌ آمد

شادي‌ و خرمي‌ اهل‌ جهان‌ پيدا شد
نور او رشك‌ رخ‌ زهره‌ و پروين‌ آمد

مهديا بر دل‌ بيچاره‌ ما رحمي‌ كن‌
در شب‌ ظلمت‌ ما ديده‌ خدا بين‌ آمد

شده‌ام‌ محو رخ‌ حضرت‌ مهدي‌ امروز
تا كه‌ الهامي‌ از آن‌ بر دل‌ خونين‌ آمد

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ای نگاهت دوای هـــــر دردی
آرزو می كنم كه بـــــــرگردی
كاش من باخبر شـــوم روزی
لحظه ای بر دلم گــــذر كردی
زنده ام من به عشق دیدارت
بسته جانم به روی زیبــــایت
منتـــــظر مانده چشم گریانم
پس كجایی؟ دلم به قربــانت
مثل مهتاب و آسمان هستی
آفتابی ، تو مهربـــان هستی
با تو معنای عشق كامل شد
یار و مولای عاشقان هستی
جمعه ها دل كه بیقرارت شد
تا سحر چشم انتـــظارت شد
اشكها ریختم شبـــــــانگاهان
چون امیدم به نوبــــهارت شد
ای كه بر درد و غم دوا هستی
نور عشقی و با وفـــا هستی
بی تو طاقت ندارد این دل بیا
صبر تا كی كنم؟ كجا هستی؟

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

آمد خبر که مي‌رسد، از کوچه‌هايي سبز
يک مرد ساده بيکرانه، مقتدايي سبز

مردي مقدس يادگار سالهاي سرخ
باران تباري آسماني با ردايي سبز

مردي که با ما از گل و خورشيد خواهد گفت
مردي کهمي‌خواند بر امان از خدايي سبز

خشکيدهلبهاي غزل تاب و تواني نيست
تا درگلوهامان بروياند صدايي سبز

ايکاش برگردد ببارد بر غزلهامان
آيااجابت مي‌شود در ربنايي سبز؟

نزديک شدوقت اجابت، مي‌رسد موعود
درکوچه‌ها پيچيده عطر آشنايي سبز

[ملکوت* گامی تارهایی *]

خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی

چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی

تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی؟

چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیابی؟

بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی

شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی

«الهی عجل لولیک الفرج»

[ملکوت* گامی تارهایی *]

همه عبدیم و تو مولا بابی انت و امی

بتو داریم تولاّ بابی انت و امی

از غم اینکه بمیریم و نبینیم جمالت

همه نالیم به شبها بابی انت و امی

ای اثر بخش دعا خود تو دعا کن که سر آید

دگر این غیبت کبری بابی انت و امی

طعنه ی خصم ز یکسو غم روی تو ز یکسو

کرده خونین دل ما را بابی انت و امی

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

ستاره‌های آسمون

اشکای پیدای تواَن

که عمریه غم‌دارن و

بی‌خبر از جای تواَن

ستاره‌ها اشک تو و

روشنی آسمونن

تا وقتی هستی همه‌شون

چراغ مردم می‌مونن


ماهو بگو که عمریه

آیینه رو به توئه

دل‌خوشه که تداعیِ

چهره محبوب توئه

ابرای پاییز و بهار

بغض تواَن که می‌شکنن

پرنده‌های تو افق

شاید دعاهای تواَن

خورشید گرم از ازل

قلب توئه که روشنه

نسیم مهربون همون

نبض توئه که می‌زنه

خنده تو بهاره و

غصه تو زمستونه

با این‌همه قدر تو رو

کی می‌دونه، کی‌می‌دونه؟

دلای سرگرم زمین

از همه جا بی‌خبرن

خبر ندارن که باید

دردتو به جون بخرن

منتظر تو نیستن و

تو رو دعا نمی‌کنن

برای شکر خوبیات

رو به خدا نمی‌کنن

باید خودت دعا کنى

که پا بشن از خوابشون

دعا کنی شاید خدا

کم کنه از عذابشون

منتظر تو نیستن و

تویی که چش به راهشون

همیشه گریه می‌کنى

به‌خاطر گناهشون

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

در میان دشت گلها انتظارت می کشم
خوشترین امید دلها انتظارت می کشم

منتظر بر یوسفم ای مرد شبنم پوش عشق
صبر ایوب زمان من انتظارت می کشم

بر خلاف هر تبسم غرق اشک است دیده ام
من حقیرم مرد والا انتظارت می کشم

در نگاه سبز باغ و این سکوت و بی کسی
دیر کردی ای دلارا انتظارت می کشم

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

بگذار بگویمت دلم غم دارد / یک عالمه اشک و آه و ماتم دارد
عجّل بظهور، عصر آدینه ها / ای یوسف فاطمه تو را کم دارد . . .
(یا مهدی)

[یاس بهشتی* خادمه باب الحوائج جواد الائمه (ع)*]

اللهم عجل لولیک الفرج ......
به امید جمعه ای که مولای غریبان یوسف زهرا ظهور نمایند
.............................

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن ، تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوباره صبح ، ظهر نه غروب شد نیامدی