▌ღ ▬ ❀◄نقد و بررسي تئوري راز (قانون جذب)►❀ ▬ღ▐

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

کمال کامیابی

پروردگار تمام هستی یکی است و او آفریننده انسان، دنیا و ابدیت است. او آفریدگاری است که دنیا و آخرت را در کمال حسن و حکمت خلق کرده و می خواهد که برترین آفریده و جانشینش نیز در دنیا و آخر آفریننده کمال و زیبایی باشد.

از این رو فرموده است:

مَنْ کانَ یریدُ ثَوابَ الدُّنْیا فَعِنْدَ اللّهِ ثَوابُ الدُّنْیا وَ اْلآخِرَه وَ کانَ اللّهُ سَمیعًا بَصیرً

کسی که خیر و ثواب دنیا را می خواهد، نتیجه نیک دنیا و آخرت برای خداست و او شنوا و بیناست. (نساء134)

بنابراین باید از او خواست و این خواستن باید هم به اندیشه و زبان جاری شود و هم در عمل نمایان گردد، زیرا او شنوا و بیناست.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

خداوند دشمن آرزوهای خوب و زیبا نیست، بلکه با کوتاهی همت مخالف است و نمی خواهد شاهکار آفرینش خویش را در حقارت ببیند.

او برترین خوبی ها را در دنیا و ابدیت برای انسان می خواهد و انسان را تشویق می کند که از آرزوهای کوچک، ناچیز و نزدیک فراتر رود. هم ازاین رو پرهیزکاران که در پیوند با خدا به سر می برند و شهامت پذیرش آرزوهای بسیار بزرگ را دارند، خود را جاودان دیده و کامیابی دنیا و آخرت را می خواهند.

«وَ مِنْهُمْ مَنْ یقُولُ رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَه وَ فِی اْلآخِرَه حَسَنَه وَ قِنا عَذابَ النّارِ أُولئِک لَهُمْ نَصیبٌ مِمّا کسَبُوا وَ اللّهُ سَریعُ الْحِسابِ»

کسانی که می گویند پروردگارا نیکی دنیا و نیکی آخرت را به ما عطا فرما و از عذاب آتش دور کن. آنها کسانی هستند که از هرچه به دست آورنده اند، بهره مند می شوند و خداوند زود نتیجه می دهد.

(بقره/202غ201)

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

توصیه قرآن کریم این است لا تَنْسَ نَصیبَک مِنَ الدُّنْی بهره خود را از دنیا فراموش نکن. (قصص/77)

اما بهره برداری از دنیا نباید به قیمت غفلت از آخرت باشد؛ مثل کسانی که یعْلَمُونَ ظاهِرًا مِنَ الْحَیاه الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ اْلآخِرَه هُمْ غافِلُونَ ظاهری از زندگی دنیا را شناختند و از آخرت غافل شدند. (روم/7)

جمع میان دنیا و آخرت تنها با رسوخ یاد خداوند در عمق جان انسان ممکن است. در صورتی که انسان تمام دنیا و آخرت را همواره ملک او بداند و خود را ساکن سرای خداوند و بلکه جانشین او ببیند، می تواند به خیر دنیا و آخرت بیندیشد و هر دو را با هم بخواهد و صد البته که خواستن خیر دنیا و آخرت به اندازه شایستگی هر کدام ازاین دو در اندیشه او جاری می شود؛ دنیا به اندازه خودش و آخرت هم به اندازه خودش.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عمل معیار نتیجه

مشکل دیگر تئوری راز و قانون جذب این است که بر اندیشه و احساس تأکید می کند، حال این که در تعالیم قرآنی معیار نهایی دست یابی به نتایج و کام یابی عمل است، نه اندیشه و نه احساس.

مهم این است که انسان اندیشه ای بلند و گره گشا دارد و باید از آن به خوبی استفاده کند، همچنین احساس و هیجانی نیروبخش که می تواند، استقامت و پایداری را به او بدهد، اما به هر حال میزان موفقیت، عمل است و با عمل می توانیم به نتیجه دل خواه برسیم.

اثربخشی اندیشه و احساس تابع عمل است و به تنهایی هیچ ثمری ندارند. اندیشه، عمل درست را نشان می دهد و احساسی که برای عمل برانگیخته شده، نیرودهنده و پیش برنده است.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

قانون جذب اگر این طور مطرح می شد که هر چه بخواهید و به اندازه عمل تان به دست می آورید، درست بود.

وَ أَنْ لَیْسَ لِْلإِنْسانِ إِلاّ ما سَعی د انسان حاصلی جز سعی و تلاش ندارد. (نجم/39) اما این جمله به تنهایی راهنما نیست هم از این رو قرآن کریم در ادامه این آیه می فرماید:

وَ أَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُری و قطعاً تلاشش به زودی نمایان می شود.(نجم/40)

یُری فعل مجهول است و فاعل آن بیان نشده یعنی کسی هست که اعمال انسان و نتیجه آن را به شخص نشان می دهد، پس همه کارها به دست اوست و نتیجه اعمال را او می دهد.

چنانکه در آیه بعد می فرماید:

ثُمَّ یُجْزاهُ الْجَزاءَ اْلأَوْفی سپس جزای کافی و مناسب به او داده خواهد شد. (نجم/41) وَ أَنَّ إِلی رَبِّکَ الْمُنْتَهی قطعاً همه چیز به پروردگار تو منتهی می گردد.(نجم/42)

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

در آیات بعد به شکوه قدرت خداوند و شگفتی آفرینش او و نفوذ نامحدودش در جهان می پردازد و به طور کوبنده ای می فرماید:

بی تردید اوست که می خنداند و می گریاند. اوست که می میراند و زنده می کند. اوست که زوج ها را مذکر و موءنث آفرید. از نطفه ای به هنگام بیرون آمدن. و آفرینش جهان دیگر به دست اوست.

و براستی که او دارایی و بی نیازی بخشید و اوست پروردگار ستاره شَعْرا و او ست که قوم عاد را با تمام نیرویی که داشتند نابود کرد. و قوم ثمود را باقی نگذاشت و قوم نوح را پیش از آن، چرا که آنان ستم و سرکشی کردند.

و شهرهای زیرورو شده که فراگرفت آنها را آنچه فراگرفت. پس به کدام نعمت پروردگارت شک داری. (طه/55-43)


این آیات تمام یافته های بشر را در گرو عمل شخص و اراده خداوند می داند و به عنوان نعمت های تردید ناپذیر او معرفی می کند.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

اما پرهیزگاران از هیچ کدام دنیا آخرت نمی گذرند و هر دو را می خواهند و مشتاق اند تا لطف الهی را در هر دو جهان تجربه کنند.

از این رو آرزوهای بزرگ را باور می کنند و با شهامت می پذیرند و به عشق بی کران خداوند و بخشندگی نامحدود او امیدوارند و چون خود را در پیوند با او یافته اند، توانایی ها و شایستگی های خویش را می پذیرند و خود را به بهای ناچیز و بهره محدود دنیا دل خوش نمی کنند.

حتی اگر دنیا در برابر کامیابی ابدی شان قرار گیرد با شهامت از آن می گذرند و آرزوهای بزرگ تر و کامیابی گواراتر را انتخاب می کنند. به این ترتیب خود را خالق ارزش ها نمی دانند، بلکه زندگی و وجود خود را بر اساس ارزش های الهی سامان می دهند.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

رازی دیگر

بخشی از مثال هایی که برای اثبات و تأیید قانون جذب آورده شده و ممکن است هر کدام از ما نیز تجربه کرده باشیم، اساساً ربطی به جذب ندارد. بلکه روشن بینی هایی است که هر کس به نسبت آمادگی و لطافت روحی آن را تجربه می کند و از رویدادهای آینده آگاه می شود.

با این تبیین قضیه کاملا صورتی معکوس دارد و این طور نیست که هرچه در ذهن تجسم می شود، با نیروی تجسم و احساس تحقق می یابد، بلکه آنچه قرار است تحقق یابد، در صفحه ذهن تصویر می شود.

این نیروی واقعیت است که قلب ها و ذهن های شفاف را بازمی کند و فروغ آگاهی را در آنها می تابد.

راننده آیت الله بهاءالدینی می گوید:

یک روز برای رفتن به خارج شهر حرکت کردیم. وقتی آقا در ماشین نشست، برخلاف همیشه که خوش وبش می کرد، ساکت و آرام بود. کمی که جلو رفتیم به من پولی دادند تا در صندوق صدقات بیندازم.

به راهمان ادامه دادیم تا از یک سه راهی بزرگ گذشتیم. در آنجا بود که آقا نفس عمیقی کشیدند و مثل همیشه شدند.

از ایشان پرسیدم که چرا در ابتدا حالت دیگری داشتید. ایشان فرمودند که وقتی داخل ماشین نشستم دیدم که سر این سه راه با یک ماشین سنگین تصادف خطرناکی می کنیم.

و چون استغفار دفع بلامی کند شروع به استغفار کردم، بعد یادم آمد که صدقه هم خوب است. و بالاخره این کارها موءثر شد و خطر برطرف گردید.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

این روشن بینی ها را تقریباً همه در اندازه ها و صورت های گوناگون در خواب یا بیداری تجربه کرده ایم. خیلی از افراد موفق هم موفقیت های خود را پیشاپیش دیده اند و خود را در آن شرایط مشاهده کرده اند.

اما بسیاری از آنها که نویسنده این سطور با آنها مصاحبه داشته به طور غیر ارادی و ناخواسته آن شرایط برای شان مجسم شده است. یا به صورت زنده ای آن را در قلب خود احساس کرده اند، اگر چه تجسم و تصویری هم در کار نبوده.


بنابراین کشف قانون جذب مثل این می ماند که ببینیم یک زن برای زایمان ابتدا درد می کشد و بعد توصیه کنیم برای درمان نازایی با مشت به شکم همسرتان بکوبید تا مثل زنان باردار به خود بپیچد!


کَلاّ إِنَّ کِتابَ اْلأَبْرارِ لَفی عِلِّیِّینَ وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ کِتابٌ مَرْقُومٌ یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ کتاب سرنوشت نیکان در جایگاهی والاست و تو چه می دانی که آن جایگاه والا چیست، کتابی نوشته شده که مقربان می بینند. (مطففین/21-18)

هر کس به اندازه نیکوکاریش از این بصیر و روشن بینی برخوردار می شد.

به هر حال قانون جذب برای اثبات مدعای خود نیازمند شواهد و دلایلی است که احتمال تبیین های دیگر در آن نباشد چه رسد به اینکه با دلایل روشن دینی و نیز تجارب آشکار زندگی خلاف آن اثبات می شود.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

کارکرد قانون جذب در جامعه امروز

راز قانون جذب در یک کتاب یا فیلم فاش نشده است، تمام مبلغان دین عصر جدید یا جنبش عصر جدید New age Movment » ،
نظیر لوئیز هی از آن سخن می گویند،
(شفای زندگی ،ص122-118)
انجیل شیطانی در تمرینات سحر از آن استفاده می کند
(37- The Satanic Bible,pp36)
و هزاران کتاب و مقاله و همایش در دهه های گذشته برای آن برگزار شده و به تمام جهان صادر شده و این همه در صورتی است که هنوز چیزی اثبات یا ابطال نشده است و از هرگونه بحث علمی در رابطه با آن خودداری می شود.
(3 Encyclopediaof NRMs.p44)

تنها چیزی که به خوبی آشکار است و می توان با اطمینان از آن سخن گفت این است که قانون جذب مردم را در آرزوهای دنیایی فرومی برد و آرزوهای دنیایی را در عمیق ترین لایه های ذهنی و احساسی آنها درونی می سازد. این وضعیت نوعی احساس کاذب خوشی و کامیابی را ایجاد می کند که نتایج و پیامدهایی تباه کننده ای دارد:

1. کوتاهی در عمل:

غرق شدن در آرزوها و تخیل و تجسم آنها، انسان را از عمل و تلاش باز می دارد. هر که آرزویش گسترده شود، عملش محدود و کوتاه می شود.
(الإرشاد،ج1،ص304. بحار ج241@77)