خونین شهر،شهر لاله های پرپر{ویژه نامه حماسه آزادسازی خرمشهر}

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

پاره اي از وطنم اينجاست
پاره اي از دلم
با يك جلجتا
كز آن بالا نمي روم
مگر به ديدن ماه!
پاره اي از دلم اينجاست
زير اين آسمان
كه ميراث دار آب و آئينه است
درهيات گياهي هر صبح
با تلاوت مزاميرهاي كوچك آفتاب
پلك هاي خوابزده را
بيدار مي كند
**
پاره اي از وطنم اينجاست
بلنداي پرستاره اي
كز كرانه هاي غروبي
طلوع كرده است...

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

به دست كساني كه خرمشهر را كشتند نگاه كنيد
. به ناخن‎هايي كه چشم نخل‎ها را در آوردند نگاه كنيد.
به نقشه‎هايي كه اروندرود را به طرف عراق كشيده است نگاه كنيد.
لعنت به اسپري‎هاي ساخت عراق كه روي ديوارهاي خرمشهر نوشت: آمده‎ايم كه بمانيم.

نگاه كنيد به برق سرنيزه‎هايي كه درختان «كنار» و «اكاليپتوس» را
در آستانه‎ مسجد جامع سر بريدند.

حيف از انعكاس آب‎هاي اروند كه در آن نوزده ماه
به صورت خواب زده‎ سربازان عراقي تابيده بود.
لعنت به آن افسر عراقي كه در اطلاعيه‎ نظامي نوشته بود:

خرمشهر مثل بالشتي است كه بصره بر آن خوابيده است، از آن دفاع كنيد!
اين خبر هم خوب است؛ شهرداري بصره خط اتوبوس‎راني بصره - خرمشهر و بالعكس را داير مي‎كند.
حالا... حالا به صف سربازان عراقي كه در كنار قصر شيخ خزعل منتظرند
تا مسافران اردوگاه‌هاي ايران شوند، نگاه كنيد.

به زانوان لرزان سرهنگ «احمد زيدا» كه ميدان مين را آلوده كرد، نگاه كنيد.
به سرهنگ بيچاره «جواد اسعد شيتنه» و سرهنگ «صلاح القاضي»
كه به خاطر بي‎لياقتي در دفاع از خرمشهر،
سينه‎شان در مگسك جوخه اعدام قرار گرفت، نگاه كنيد.

حالا نگاه كنيد به دستِ عقيق‎نشانِ كساني كه خرمشهر را زنده كردند.
نگاه كنيد.

خجالت نكشيد، يك نگاه حلال است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

... حتي اگر به لهجه ي گرم جنوب نيست
مي خوانمت كه دم نزدن از تو، خوب نيست

از موج موج جاري خون مي نويسمت
از شرجي هواي جنون مي نويسمت

سر راست كن بلند غرور آفرين من
چون نخلهاي بي سر و بي سرزمين من

شهر كبوتران پر و بال ريخته!
شهر به وقت اسلحه صد سال ريخته

شهر شميم گندم و گلنام هاي سبز
تكبيرهاي سرختر از بامهاي سبز!

نامت شبيه عطر تغزل مقدس است
رمز حيات تازه ي بيت المقدس است

خاك تو صف به صف تن گل را به خط كشيد
آزادي تو پاي خدا را وسط كشيد


نام تو روي مرز زمان ايستاده است
درشرق نقشه هاي جهان ايستاده است

سر راست كن دوباره به سمت خطر بايست!
از سالهاي گمشده مردانه تر بايست!

صد شعر طول و عرض خيالت حماسي است
نه،نه، نگفتن از تو فقط ناسپاسي است

حتي اگربه لهجه گرم...

منبع: كتاب اين شرح بي نهايت

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

فتح خرمشهر فتح خاك نيست، فتح ارزشهاي اسلامي است.
خرمشهر شهر لاله هاي خونين است.
" خرمشهر را خدا آزاد كرد."
امام خمينی (قدس سره)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سوم خرداد سالروز آزاد سازی خرمشهر گرامی باد

فتح خرمشهر فتح خاک نیست، فتح ارزشهای اسلامی است.

امام خمینی (ره)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سوم خرداد، یک حماسه ملی




آنان را كه از مرگ می‌ترسند از كربلا می‌رانند.
وقتی كه كار آن همه دشوار شد كه ماندن در خرمشهر
معنای شهادت گرفت،
هنگام آن بود كه شبی عاشورایی برپا شود
و كربلائیان پای در آزمونی دشوار بگذارند


"شهید سیدمرتضی آوینی"

"فتح خرمشهر فتح خاك نیست، فتح ارزشهای اسلامی است.
خرمشهر شهر لاله های خونین است. خرمشهر را خدا آزاد كرد."
"امام خمینی قدس سره"

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

چون کوه، ایستادی




به نخل های بی سرت فکر می کنم که گلوله های ستمگر
را تاب آوردند و از پا نیفتادند.

به مردان و زنان دلیرت می اندیشم که دیوار محاصره را
درهم شکستند و از هر ذره خاکت، خورشیدی برآوردند.

به تو فکر می کنم و حماسه ات را بر دروازه های
استقلال، اشک شوق می ریزم.

ایستادی؛ آنچنان که کوه، توفان های هرزه گرد را.
خشت خشت جانت، بانگ تکبیر شد و فریادهای سرمست
متجاوزان را تکه تکه بر زمین ریخت.

ایستادی و آموختی مان که بر پنجره های شکسته نیز
آفتاب طلوع می کند. نامت، تا همیشه آذین عزتمان باد!




معصومه داوودآبادی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مسجد جامع خرمشهر، قلب شهر بود كه می‌تپید و تا بود مظهر ماندن و استقامت بود.
مسجد جامع خرمشهر، مادری بود كه فرزندان خویش را زیر بال و پر گرفته بود
و در بی‌پناهی پناه داده بود و تا بود مظهر ماندن و استقامت بود و
آنگاه نیز كه خرمشهر به اشغال متجاوزان در‌آمد و مدافعان ناگزیر شدند كه
به آن سوی شط خرمشهر كوچ كنند باز هم مسجد جامع، مظهر همه آن آرزوهایی بود كه
جز در پازپس‌گیری شهر برآورده نمی‌شد.
مسجد جامع، همه خرمشهر بود.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

حالا که در کوچه های صبورت، آفتاب استقلال قدم می زند؛

حالا که پرندگان از قفس رسته ات، ترنم استقلال را بر شانه های به خون
نشسته آزادی سر می دهند، برخیز و نوباوگانت را مشق عشق بیاموز.

به مادرانت بگو، چفیه های نبرد را بر شانه های فرزندانشان بگذارند.
کارون را صدا بزن با حنجره مقاومت، تا ماهیان موج گرفته اش را حماسه دریا بیاموزی.

ای شهر فریادها و آینه ها!
حالا که از حصار هر چه بیداد رها شده ای
بلند شو و کوچه های غرورت را از سرود اراده و ایمان، لبریز کن!

جاری شو در نخلستان های داغدارت و مرثیه درد و داغ
را به نغمه پایداری، بدل کن.

آسمان، استواری ات را به تحسین ایستاده است.