ث) الانبياء:105:
(ولَقَد کَتَبنا فِى الزّبورِ مِن بَعدِ الذِّکرِ اَن الارضَ يَرِثُها عِبادِى الصّالِحوُنَ)
در (زبور) نيز علاوه بر (ذکر) نگاشتيم که بندگان شايسته ام وارث زمين خواهند شد.
ابن ابى حاتم رازى وجلال الدين سيوطى روايتى از ابى درداء از پيغمبر (صلى الله عليه وآله وسلم) آورده اند که ايشان فرمود: (ما صالحون هستيم)(1) طبرى وآلوسى ترجيحاً آيه را مربوط به نزول عيسى وظهور امام مهدى (عليه السلام) گرفته اند(2) وفخر رازى اين قول را بدون ترجيح بيان کرده است.(3)
ج) القصص : 5:
(ونُريدُ اَن نَمُن عَلى الّذينَ استضعِفوا فِى الارضِ ونَجعَلَهُم اَئمهً ونَجعَلَهُمُ الوارِثينَ)
اراده مى کنيم بر مستضعفان زمين منت نهاده آنان را رهبران ووارثان آن قرار دهيم.
اين آيه با آيات 33 سوره توبه و86 سوره هود شباهت داشته ودرباره آينده درخشانى براى ستمديدگان با فعل مضارع (نريد) سخن مى گويد. پس ضمن اين آيه مصاديق فراوانى قابل درج است که بارزترين آن ها قيام امام مهدى (عجل الله فرجه) است که در روايات ما بيان شده است واز اين رو:
ابن ابى حاتم رازى از مفسران متقدم به نقل از حسن بصرى روايتى از خليفه دوم نقل کرده؛ عمر گويد: عاملان وآبادگرانى را به کار گماشتم؛ زيرا خدا فرموده ونريد ان نمن...(4) اگر استدلال خليفه دوم براى اهل سنت پذيرفتنى نيست براى ما هست.
چ) النور:55:
(وَعَدَ اللهُ الّذينَ آمَنوا مِنکُم وعَملوا الصّالِحاتِ لَيَستَخلِفَنّهُم فِى الارضِ کَما استَخلَفَ الّذينَ مِن قَبلِهِم..).
خدا به مؤمنان ونيکوکاران شما وعده داده که آن ها را خليفه زمين قرار دهد آن گونه که کسانى قبل از آن ها را خلافت بخشيده است.
آلوسى تسليم رواياتى که طبرسى ذيل آيه در مورد امام مهدى (عليه السلام) نقل کرده نشده، ضمن اين که پذيرفته در منابع اهل سنت نيز رواياتى در اين خصوص نقل شده است! شگفت اين است که وى دليلش را ناسازگارى عقيده شيعه با روايات وارد در سبب نزول وسياق اين آيه دانسته است.(5) مرحوم علامه طباطبايى در اين زمينه بحث باارزشى کرده است.(6)
ه) الدخان : 4:
(فيها يُفرَقُ کُلّ اَمرٍ حکيمٍ)
در آن (شب قدر) هر کار حکمت آميزى سامان مى گيرد.
فعل مضارع مجهول (يفرق) در اين آيه گوياى استمرار وتکرار آن در شب قدر هر سال در حضور ولى وحجت خدا امام عصر (عليه السلام) است. طبرى گويد: مراد آيه شب قدرى است که در آن امور يک سال قطعى مى گردد.(7) سيوطى هم روايات بسيارى در مورد شب قدر وتنظيم امور در آن نقل کرده است.(8)
خ) القدر: 4:
(تُنَزّلُ المَلائِکَهُ وَالرّوحُ فيها بِاِذن رَبِّهِم مِن کلِّ اَمرٍ)
در شب قدر فرشتگان وروح به فرمان خدايشان براى تقدير امور فرو مى آيند.
با ضميمه کردن اين آيه به آيه چهارم سوره دخان که به آن اشاره شد نتيجه مى گيريم که نازل شدن فرشتگان از آسمان به زمين به طور پيوسته در هر سال در شب قدر انجام مى گيرد تا تدبير وتقدير امور طبق مشيت الهى انجام گيرد. اما چرا در زمين اين کار انجام مى شود نه در آسمان ونزول فرشتگان در زمين بر چه کسى است؟
د) الملک : 30:
(قُل اَرَاَيتُم اِن اَصبَحَ ماؤکُم غوراً فَمَن يَاتيکُم بِماءٍ مَعينٍ)
بگو بنگريد اگر آب (مورد نياز) شما از ميان رود کيست که آبى گوارا در اختيارتان گذارد؟
در اين جا بار ديگر ولايت تکوينى که بحثش گذشت، مطرح مى شود. فرشتگان مدبران ومقسّمان امرند، اما وقتى بر زمين فرود مى آيند نمى خواهند خود تدبير کنند والا در آسمان اين کار را انجام مى دادند واصولاً نزول فرشته با شرايط وهدف خاصى وبه عنوان رسول حق به سوى انسان خاصى است. از جمله: به سوى پيامبران (عليهم السلام)؛(9) بر پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله وسلم)،(10) بر مجاهدان در راه خدا،(11) بر بندگان خاص وبرگزيده(12) وبر مشرکان با هدف عذاب ونابودى آنان.(13)
مورد سوره قدر نيز نزول فرشتگان در شب قدر با فرمان هاى ويژه بر (ولى امر) است واو کسى است که اطاعتش قرين اطاعت رسول (صلى الله عليه وآله وسلم) قرار گرفته است؛(14) يعنى مانند او معصوم است.(15)
(آلوسى) بغدادى از مفسران برجسته اهل سنت ضمن تفسير سوره مبارکه قدر گويد:
برخى گفته اند مراد نزول فرشتگان بر امام است. از خدا مى خواهيم صحت اخبار در اين باره را.(16)
سکوت ديگر مفسران بزرگ عامه در اين باره وتوجه نکردن آنان به روايات مربوط به اين موضوع براى ما زيانى ندارد همان طور که به واقعيت موجود در اين بخش نيز آسيبى نمى زند.
نقل قول
