ویژه نامه وفات حضرت زینب علیها السلام * شکوه پایداری*

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

برای تو می نویسم، ای زینب!
ای که فریاد با تو آغاز شد و بیداد با تو رسوا!

ای آزاد اسیر! ای قامت سبز اعتراض!
ای نهال بارور ایثار! ای جاری زلال متانت!

ای آیه صراحت و عفت! ای آذرخش خشم!
ای مظهر لطافت و رحمت!

چگونه می توان تو را گفت، تو را نوشت.
قلم در ابهامِ شناختت مانده است.
انسان، در زیبایی کامل در تو متجلی است.

چه کسی را می توان یافت که در هنگام توهین، در های وهوی
کشنده انبوه مردمان، در کوچه های تهمت و تحقیر، در خنده های
شوم پلیدان، آرام و بی هراس این گونه پرصلابت و قاطع، رگبار تند
سخن را بر قلب های سخت خفتگان، چون آتشی مذاب جاری کند.

کیست که در چنین هنگامه سراسر خون و رنج و درد
و تنهایی، هنوز فریادی برای کشیدن و سخنی برای
گفتن و توانی برای ایستادن داشته باشد.

خدایا چگونه باور کنم، چگونه می توانم شانه های ظریفی
را در زیر کوهساران سنگین این همه فاجعه، ایستاده ببینم؟

زینب(س) آیه های توانایی انسان را نوشت و سرود قدرت
ایمان را سرود و شعر بلند رسالت را نگاشت.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

هوز هیچ آشنا با عاشورایی، قدرت نیافته بزرگی شخصیت او را درک کند.

زینب(س)، با تمام روح لطیفش، اوج هر سختی را چشیده، اما زیبا
و پرمنطق در کوفه سخن می راند، چنان که قلب ها را بیدار می کند
و کم است مسلمانی در شامات که اسلامش را مدیون روشنگری او نباشد.

آری، زینبی که آن روی سکه عفت فاطمی است، پرده نشین خانه
وحی است، پرورده غیرت هاست.

همان خاتونی است که زنان کوفه صف اندر صف در انتظار دیدار
اویند تا در درس تفسیرش بیاموزند که چنین بی مانند تفسیر قرآن بر سرنیزه
خوانده شده را فریاد می کند، چنان که به قدرت قرآن، جان های بی وجدان
اهل شهر نفاق را زنده کرد و حیات حسینی به رگ هامان تزریق کرد.

آری، به خدا که تاریخ در محضر زینب(س) از پا درآمده
و خود را به دست باکفایتش داده تا تاریخ و شریعت
محمدی، همه و همه را از نو بسازد.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ابی‏ حجاف از محمد بن عمر بن حسن، از زینب، به نقل از فاطمه علیهاالسلام و اشجع،
بلید بن سلیمان (از ابی‏حجاج، محمد بن عمرو هاشمی)
از زینب دختر علی (علیه‌السلام) نقل كرد كه فاطمه علیهاالسلام فرمود:

«قالت فاطمه علیهاالسلام: ان رسول الله قال لعلی اما انك یابن ‏ابی‏طالب و شیعتك فی‏الجنه‏»،
«و سَیجی‏ء اقوام ینتحلون حبكَ ثم‏ یمرقونَ مِنَ الاسلامِ كما یمرق السهم مِن الرمیه»؛

رسول خدا به ‏علی (علیه‌السلام) فرمود:
«ای پسر ابوطالب! همانا تو و رهروان تو در بهشت ‏اند
و به زودی قومی می‏آیند كه از دوستی تو سخن می‏گویند.

آنگاه از اسلام فرار می‏كنند، مانند پرت شدن تیر از كمان.»

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

مَسندِ علمی حضرتش چنان شاخص بود که او را «راوی حدیث» خواندند؛

حکایت بیماری پدر، داستانِ نزول سفره آسمانی
برای مادر، سرگذشت میلاد برادر و... .

زلالِ علم، از چشمه جانش می‏جوشید و آن‏گاه که با پدر
در «کوفه» بودند، زنان را، احکام شرعی و قرآن می‏ آموخت.

او خویش را مهیّا می‏کرد تا خطبه ‏های خورشیدی و آتشین خود
را، بی‏هیچ بیمی از ستم‏ پیشگان دوران، بر زبان جاری سازد.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

دنیا اگر خودش را گم نکرده بود، معنای حرف ها و دردهای
زینب(س) را بهتر می فهمید.

درد زینب(س)، سردرگمی دنیاست.
شهادت، طرح کربلاست و اسارت، شرح آن.
حسین(ع) طرح است و زینب(س)، شرح.

اگر در عاشورا، زینب(س) بند بند قساوت را نمی لرزاند
زن جامعه ما فریاد نمی دانست و رسالت عاشورایی را
نمی شناخت و اعجاز فریاد را باور نداشت.

غم هیچ جا آشناتر از وسعت سینه تو ندید و مصیبت، هیچ شانه ای
استوارتر از تو نیافت و صبر، عظیم تر و بزرگوارتر
از تو در گسترة تاریخ نشناخت.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

جهت نمایش تصویر با اندازه اصلی 650x500 پیکسل کلیک کنید




زینب کبری(س) به دنیا آمده بود
تا صبر و شکیبایی را از حضور
خویش شرمسار کند.


آه از نماز شب نشسته
و قامت نا گهان خمیده !
آه از موی سپید یک شبه
!...آه از دل زینب !


آه،ای ام المصائب،
تمام داغ‌ها و سوگ‌ها،
در حضور مصیبت‌های تو
رنگ می‌بازد و از یاد می‌روند.


تمام زمین وزمان بر کربلا می‌گریند
و تمام کربلا بر زینب(س)
وفات حضرت زینب(س) تسلیت باد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

جهت نمایش تصویر با اندازه اصلی 650x595 پیکسل کلیک کنید




دلت مي‌خواهد كه طاقت بياوري،
صبوري كني و حتي به حسين دلداري بدهي.‏‎
بچه‌ها چشمشان به‎ ‎توست؛
تو اگر آرام باشي، آرامش مي‌گيرند و اگر تو بي تابي كني،
طاقت از كف ‏مي‌دهند‎.
سجاد كه در خيمه تيمار تو خفته است،
حادثه را در آينه نگاه تو دنبال مي‌كند‎.


پس تو بايد آنچنان با آرامش و طمأنينه باشي،
انگار كه همه چيز منطبق بر‎ ‎روال معهود پيش مي‌رود.
و ‏مگر نه چنين است؟
مگر تو از بدو ورود به اين جهان،
خودت‎ ‎را مهياي اين روز نمي‌كردي؟‎
پس بايد قطره قطره آب شوي و سكوت كني.

جرعه جرعه‎ ‎خون دل بخوري و دم برنياوري.
همچنان كه ‏از صبح چنين كرده اي.
حسين از صبح با تك‎ ‎تك هر صحابي، به شهادت رسيده است،
با قطره قطره ‏خون هر شهيد، به زمين نشسته است
و‎ ‎تو هر بار به او تسلي بخشيده اي.

هر بار قلبش را گرم كرده ‏اي و اشك
از ديدگان دلش‎ ‎سترده‌اي.‏‎
هر بار كه از ميدان باز آمده است، افزايش موهاي سپيد
سر و رويش را‎ ‎شماره كرده‌اي،
به همان ‏تعداد، در خود شكسته‌اي،
اما خم به ابرو نياوري.‏‎

خواهر اگر تعداد موهاي سپيد برادرش
را نداند كه خواهر نيست.


خواهر اگر عمق‎ ‎چروكهاي پيشاني ‏برادرش را نشناسد
كه خواهر نيست. تازه اينها مربوط به ظواهر است.‏‎

‎اينها را چشم هر خواهري ‏مي‌تواند در سيماي برادرش ببيند.
زينب يعني شناساي بندهاي‎ ‎دل حسين،
يعني زيستن در ‏دهليزهاي قلب حسين،
عبور كردن از رگهاي حسين و تپيدن با‎ ‎نبض حسين.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

کـیـست آن دخـتـر که مانـند پـدر گـویـد سـخـن

مـی گــذارد بـر زمـیـن، مـانـنـد مــادر گــام را

کیست این بانو که از دشـمن چو بـینـد نـاسزا

می کـنـد مـقـهـور مـنطـق، صـاحـب دشـنام را

سرچوازمحمل برون آورد،خواند آن خطبه را

کـوفـه را لـرزاند و بر هـم زد اساس شـام را

گـر چـه نامش قـلـب عالم را بسـوزاند ولـیک

حـال سـوزانـم دل و سـازم بـیان ایــن نــام را

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

عاشورا، خونی بود که با حلقوم زینب(س)
به کوچه های کوفه و شام کشیده
شد و سپس در فواره بلند خون شهیدان
و شعر شورانگیز شیعی، به امروز رسید.

ما مدیون عاشوراییم.
اگر آن روز زینب(س) کتاب قطور صبوری
را تدوین نمی کرد،
امروزهیچ کس را معیار صبوری نبود.
زینب(س) حجت شکیبایی است و آیه بردباری.


در شکننده ترین لحظه ها و در ازدحام آزمون ها
و آتش و آوارگی، کیست
که فصلی از کتاب زینب(س) را بخواند
و حقارت رنج خود را در مقایسه
با آن رنج های کوه شکن درنیابد.

منطقة عملیاتی زینب(س)، این بانوی صبور بنی هاشم،
منطقه فراگیر دردها و درمان های بشری است
و فرماندهی کریمانه این عملیات دنباله دار
همه جبهه های اسارت را در بردارد.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

زینب کبری(س) به دنیا آمده بود
تا صبر و شکیبایی را از حضور
خویش شرمسار کند.

آه از نماز شب نشسته
و قامت نا گهان خمیده !
آه از موی سپید یک شبه
!...آه از دل زینب !

آه،ای ام المصائب،
تمام داغ‌ها و سوگ‌ها،
در حضور مصیبت‌های تو
رنگ می‌بازد و از یاد می‌روند.

تمام زمین وزمان بر کربلا می‌گریند
و تمام کربلا بر زینب(س)
وفات حضرت زینب(س) تسلیت باد