ویژه نامه های دهه دوم ماه مبارک رمضان❀*ღ*❀پله پله تا خدا ❀*ღ*❀

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

يارا!

تمامت عمرم غفلت بود و حسرت و حرمان!

و ره آوردش:

دورى از رحمت تو،
اى خداى رحمان.

اينك كه باز آمده‏ ام،
مرا از درگاهت مران و به حق مقربان بارگاهت،

دل و جانم به نور عترت و قرآن، زنده گردان.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

می وزد باز نسیم خوش ماه رمضان
می رسد عطرمحبت بمشام دل و جان

ماه رحمت که در این ماه بتابد زافق
باز لبریز کند برکه جان را هیجان

این چه ماهی است که مردم به سربام آیند
تا بصد شوق دهندش بسر انگشت نشان

ای عروس رمضان پرده بر افکن زجمال
روی بنمای و مکن روی خود از خلق نهان

شاکر رحمت آن زنده ی جاویدانیم
که نمردیم و رسیدیم به شهر رمضان

مثل یک رود شده عقد اخوت جاری
با علی بسته در این ماه محمد پیمان

می شود باز به روی همه ابواب بهشت
می کند مائده ای پهن خداوند جهان

سینه ها می شود از شوق شکفتن لبریز
تا که می آیداز این مائده حرفی به میان

شامگاهان که رسد بوی ملائک بمشام
بال بگشاید و پرواز کند روح و روان

روزه باچشم ودل وگوش وزبان بایدبود
روزه آن نیست که گیردمتضرر به دهان

حس همدردی اگر در تو نگردد بیدار
روزه تو به چکارآید از این روز و شبان

خوش بحال تو توان گفت در این مه که شود
ریزش نفس تو با رویش انفس جبران

با لب بسته بیا مصحف گل را بگشای
تا مشام دل و جان پرشود ازعطر جنان

دل صائم حرم امن خدا خواهد شد
گرمدد جوید از آن خالق حی رحمان

یارب این نفس مرا در دل آتش بگداز
تا که دیگر نکند در سر راهم طغیان

چون غلامان سیه چرده بلطفم بنواز
بر سر خوان خود ای شاه مرا نیز بخوان

دعوتم گر نکنی اذن جلوسم ندهی
به کجا رو کنم و از در که جویم امان

روسیاهیم و بدرگاه تو روی آوردیم
ای در رحمت تو مامن عشاق جهان

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

رمضان، فصل عاشقی

بوی بهار می آید، عطرگل ، وگویی هلهله برپاست ...
آسمان همه رحمت است، همه روشنی و زمین پهنه ای از نور
در این ضیافت عاشقانه !

و من نمی دانم ازکجای این فصل عاشقی باید بنویسم،
که چون نظر می کنم همه شوراست وبی قراری

ازآن هنگام که دلدادگان یار سحرگاهان دیده ازخواب برمی گیرند
وعاشقانه دردل شب باآن یگانه بی همتا
رازونیازمی کنند ...

یا ازآن لحظه که دهان ازطعام فرومی بندد و دل
ازغیراو می شویند.نمی دانم ازکدام لحظه بگویم...

" بهاردل است این ماه رحمت "

رمضان با آمدنش شمیم بهشت را به ارمغان می آورد
و روزه داران را درحریم خلوت دلدادگی شوری دوباره می بخشد.

اما... چگونه این فاصله را طی کنیم؟
نشانی این فصل بی خزان را ازکجا بجوییم

و چگونه باشیم ازآنانکه دراین ماه رحمت،
آیینه قلبشان اززنگارسیاهی تهی می گردد.

پروردگارا !
می دانم که وجودم را تاریکی گناهان پرکرده
اما درپیشگاه تونشسته ام ، تویی که بی کرانه نوری ،
قلبم را به نور خود روشنی ده...

الها ! دراین ماه صیام،این ماه رحمت مرا یاری کن تا درحریم نیایشت
دل ازغیر برگیرم وازدریای معرفتت باده بنوشم
ودرلیالی مبارک قدرمشمول مغفرت بی دریغ توباشم...

آمین یا رب العالمین

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ای خدای آسمانیِ دلِ خاکی‌ام
"رُدَّ کُلَّ غَریب

منی که دَم عاشقی‌ات،
گِل وجودم را بیدار ساخت، با نسیم نوازشت دوباره بیدارم ساز؛

ای کسی که
"عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیر"ی .

بار الها، ببخشا که من ِ خاکی،
آلوده‌ی دنیا گشته‌ام.

ای خدای شَهر ِ رمضان که
"اَنزَلتَ فیه" کتاب جاویدان را،

"اِغفرلی تِلکَ الُذنوب العِظام"
راکه کسی جز معبود دلم نمی‌بخشاید

"یا علّام" .
فرشتگان بارگاهت در این قدر آسمانی،
زمین را به قدر آورده‌اند تا قدر دلتنگی‌ام را به مهدی‌ات بگویند

و مهدی بداند که من، من ِ منتظِر،
از انتظار خسته نمی‌شوم تا بیاید ...

العَجَل العَجَل العَجَلَ
و من ضجّه می‌زنم "یا مُفیَّ العَهد

من ِ بارانی با آمدنش عافیت می‌یابم، بگو بیاید.
"اِنّا اَنزَلناه ُ فی لَیلَة القدر"

قرآن در حضور ستارگان آسمانی می‌درخشد و من،
دلم برای حضور مهدی می‌تپد.

دلم برای حضور مهدی می‌تپد.
دلم برای حضور مهدی می‌تپد.

"و ما اَدراک ما لَیلَةُ القدر"
و کسی انتظارم را درک نمی‌کند

"لَیلَةُ القدرِ خیرٌ مِن اَلفِ شَهر"
هزار ماه کم است بگو هزار سال

"تَنَزَّلُ الملئِکةُ و الرّوح"،
تا درد انتظارِ مرا، به سویت آورند؟

من منتظرم! بگو بیاید.
"سلامٌ هیَ حتّی مَطلَع الفَجر"

تا وقتی تو بیایی همه شب،
شب ِ قدر من است و من تا صبح می‌گریم،

تا صبح ناله می‌کنم،
تا صبح می‌خوانم

سرود ِ زندگی بخش را:
"اللّهم کُن لِوَلیّک َالحجَّةِ ابنِ الحَسَن".

روزه‌دار، سالگرد عاشقیت،
سالگرد روزه‌داریت مبارک باد!!!

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ستایش مخصوص خداوندی است که بر ما، با هدایت به شاهراه ستایشش،
منت نهاد و ما را اهل ستایش قرار داد که از سپاس گزاران احسان او باشیم

و سپاس خداوند را که دین آسمانی اسلام را برای ما مختص ساخت
تا در سایه سار آن، به سر منزل سعادت و خرسندی اش روان گردیم

و حمد بی حد و ثنای بی عدد، خدای احد را که ماه خود، ماه اسلام،
تزکیه و تصفیه و نزول کتاب وحی رمضان را یکی از راه های احسان بر بندگان قرار داد.

دگر بار در گردونه زمان و در چرخه منظم هستی که جلوه ای از جلوات حی ذات
و آیه ای از آیات خداوند است، به رمضان رسیده ایم

موسم رحمت و تجلی حقیقت،نزول برکت،شهر تطهیر قلب
وپرگشودن به جانب رب و ماه بی اعتنایی به عالم سفلی و صعود به جهان والا،

ماه مردم و بیدار شدن و بیدار کردن مردم.
فصل آگاه کردن آنها که نمی دانند و تذکر به آنها که می دانند،

شهر برانگیختن آنها که نشسته اند و بازگرداندن آنها که برگشته اند
و هنگامه ی نیرو دادن به فریادی که درحال نشستن است
و زمان کمک به پرنده ای که در حال سقوط.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

رمضان برای منِ بنده ماه خودسازی است
و برای توِ آفريننده ماه بنده‌نوازی
رمضان برای من ماه خوردن‌ها و آشاميدن‌های اندک
و رازها و نيازهای بسيار است
و برای تو
ماه بخشش‌ها و دهش‌های پرشمار

پروردگارا !
امروز از تو می‌خواهم که زيوری از پوشش به من دهی
و افسری از پاکدامنی بر سرَم نهی

افزون‌خواهی کشنده است
و چونان گرگان گرسنه، دونده و درنده
و بسندگی و کم‌اندوزی
به سان همه‌ی سيرت‌های نيک، پايا و ماننده

پوشنده خداوندا !
جامه‌ای از درويشی و کم‌اندوزی بر پيکرم انداز
و مرا به کم‌ترين نيازهای زندگی خرسند ساز

امروز، هم آن روزی است که نَشايد از نيايش بکاهم
و بر من است که همه‌ی نيکی‌ها از تو خواهم

دادمندی اگر پيشه‌ی من شود
و دادپيشگی اگر انديشه‌ی من
انتظار من برای دادورزی ديگران بِهوده باشد

دادگسترا !
تو خود مرا به داد راه بنُما
و شهد داد در کامم ريز

آسمان مرا ابرهايی هراسناک پوشانده
و بر اندام من غباری از وحشت افشانده
هول و هراس من بی‌پايان
و ترس من آشکار و نمايان
نگرانی مرا سر آور
و جان مرا در پناه خويشت در آور

هر که ترسيد به تو گرويد
و هر که زاريد ندای محبت از تو شنيد
پرده‌ی هراس‌زدايت را بر من افکن
و بساط نابسامانی انديشه‌ام را بر هم زن

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای خدا یا نزد من محبوب دار
فیض و احسان را الی یوم القرار

حالتی ده تا كه با میل فواد
من كنم خوبی، برم احسان به كار

شوق احسان در دلم پیدا شود
متصل خوبی كنم در هر دیار

نی به مخصوصین و با خویشان خود
بلكه بر مردم صغار و هم كبار

ای خدا مبغوض كن در نزد من
فسق و عصیان را كز او سازم فرار

آن چنان بی میل گردم از گناه
كو فزون آید ز تعداد و شمار

كن حرام این دم بر این عبد ذلیل
سخط و قهر و دوزخ و زنجیر و نار

نیست ما را طاقت ذوق عذاب
از كرم ما را به راحت وا گذار

حق عون و یاری و لطفت قسم
بر تمام خلق در لیل و نهار

یا غیاث المستغیثین الغیاث
یا مجیر المستجیرین زینهار

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

گویی در این ماه می توان بر روی ابرها ایستاد و بر تمام شاخه های آسمان،
نام های مقدس تو را آویخت و پیوسته در صبح و شب، تو را تسبیح گفت.

می توان به تمام افق ها چشم دوخت و تمام گناهان روح را پاک کرد!
می توان عطر ماه رمضان را از تمام هستی حس کرد.

می توان به ریسمان مهربانی خدا چنگ زد
و فرصتی برای بازگشت دوباره به خود داد.

می توان قصیده ای محکم ساخت
در ستایش بخشش های بی شمار خدا.

می توان شب ها را غرق در لحظه های عارفانه
راز و نیاز شد و عاشقانه تا سپیده از تو خواند.

می توان شکوفه های دعا را در لحظات افطار
بر لب ها نشانید و قنوتی به رنگ استجابت گرفت.

می توان با ربناها عروج گرفت،
و عطر بهشت را استشمام کرد.

می توان در جاده های گذشته، غبار روزگاران را به جا گذاشت
و با بارانی از اشک، به عفو و بخشش پروردگار، امید و چشم دوخت.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شرح دعای روز دوازدهم ماه رمضان


به عیب خودتان بپردازید نه به عیب دیگران !
خوش به حال بنده‌ای که به عیب خودش می‌پردازد و به عیب دیگران کاری ندارد.

اللّهمّ زَینّی فیهِ بالسّتْرِ والعَفافِ
خدایا زینت ده مرا در آن با پوشش و پاک‌دامنی

واسْتُرنی فیهِ بِلباسِ القُنوعِ والکَفافِ
و بپوشانم در آن جامه قناعت و خودداری

واحْمِلنی فیهِ علی العَدْلِ والإنْصافِ
و وادارم نما در آن بر عدل و انصاف

وامِنّی فیهِ من کلِّ ما أخافُ بِعِصْمَتِکَ
و آسوده‌ام دار در آن از هر چیز که می‌ترسم

یا عِصْمَةَ الخائِفین
به نگاه‌داری خودت ای نگه‌دار ترسناکان