مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

تو خورشید بلند عشقی و از دســـــت ما بیـرون
بیا یک نیزه پایین تر که دســـــت و دامنت گردم

چو افکندی مرا از خطبه خوانــدن لب فروبستی
بخوان قرآن که من قربـان قرآن خواندنت گردم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

مشک شد سوراخ و او هم غرق خون
شد علم هم مثل صاحب سرنگون

تا عمودی آهنینش زد عدو
جلوه‌گر شد عشق در چشمان او

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

وقت باران داغ چشـــــم تر عذابم میدهد

آب می نوشم غم حنجر عذابـــم می دهد


شیرخواره سیر باشد زود خوابش میبرد

از عطش بی خوابی اصغر عذابم میدهد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در روز و شبی که من نگریم ز غمش
آن شام سحر و آن سحرم شب نشود

عشقی به حسین عشق زینب نشود
این عشق جدا ز شیعه یارب نشود

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

دویــــــد ســــوی بیابان و لطــــمه ها می زد
برادرم ، چــه کنــــم من در این غمِ عظــــما؟

نشســــت بر لبِ گودال و با خودش می گفت:
«حسین... بر که سپاری تو خواهرِ خود را؟»

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

از روضه وداع تو جان داده مادرم
در پای روضه های تو می میرم ای حسین

تو بنده ی خدایی و من بنده ی توام
در محضر خدای تو می میرم ای حسین

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

نقاش اسب را كه زمينگير مي كشد
يا چهره ي عموي مرا پير مي كشد

بي آب، مشك را و علم را بدون دست
يا چشم را حوالی يك تير مي كشد

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

دوباره مــــی رســد از ره، صــدای پای محرم
ســـــلام ماه حـــسین جان و گـریه های محرم

چه نفس های شریفی که می شوند در این ماه
شبیه کــــعبه ســــیه پـــــوش ماجرای محرم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

چه می شود که شبی بشنوم صدایت را
به درد، گریه کنم زخم روضه هایت را

بگو کجا زده ای خیمه در کدامین دشت
به این دو چشم که طی کرده رد پایت را

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

ایـــن بیرق و سیاهی ماتم مقـدس است
آب و هــوای تــکیه بــرایم مقدس است

اشـک بـــرای تو به خدا ارث مادریست
این قـطره های جاری شبنم مقدس است