مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات
بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

نی دولت دنیا به ستم می‌ارزد
نی لذت مستی‌اش الم می‌ارزد

نه هفت هزار ساله شادی جهان
این محنت هفت روزه غم می‌ارزد

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

در خرقه چو آتش زدى اى عارف سالك
جهدى كن و سر حلقه رندان جهان باش

دلــــدار كه گفتا به توام دل نگرانـــست
گو مى رسم اينك به سلامت نگران باش

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شکر آن را که تو در عشرتی ای مرغ چمن
به اسیران قفس مژده گلزار بیار

کام جان تلخ شد از صبر که کردم بی دوست
عشوه‌ای زان لب شیرین شکربار بیار

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

رونــدگــان طــريــقت ره بـلا ســپـرنـد
رفيق عشق چه غم دارد از نشيب و فراز

غم حبيـب نهان به ز گفت و گوى رقيــب
كه نيست سينه‌ی ارباب كينه محــرم راز

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ز من به حضرت آصف که می‌برد پیغام
که یاد گیر دو مصرع ز من به نظم دری

بیا که وضع جهان را چنان که من دیدم
گر امتحان بکنی می خوری و غم نخوری

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

یارب این آتش که در جان من است سرد کن زانسان که کردی بر خلیل من نمــی یــابم مجــال ای دوسـتان گــرچــه دارد او جـمالی بس جمیل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لفظی فصیح شیرین قدی بلند چابک
رویی لطیف زیبا چشمی خوش کشیده

یاقوت جان فزایش از آب لطف زاده
شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

هـــر آن کـــه جـــانب اهـــل خدا نگه دارد
خـــداش در هـــمــه حــال از بلا نـگه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
کـــه آشــنـــا ســـخن آشــــنا نـــگـــه دارد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در کوی عشق شوکت شاهی نمی‌خرند
اقرار بندگی کن و اظهار چاکری

ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی
تا یک دم از دلم غم دنیا به دربری