مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

یک دم غـریق بحــر خدا شو گمان مـبر
کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

از پای تا ســرت همــه نور خدا شــود
در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ياري اندر کس نمي بينم ٬ ياران را چه شد

دوستي کي آخر آمد ٬ دوستداران را چه شد

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

در نمــازم خــم ابــــروی تـــو با یــــاد آمد
حالتــی رفت که محــراب بـــه فریــــاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار
کان تحــمل که تو دیــدی هــمه بر بــاد آمد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دل داده‌ام به یاری شوخی کشی نگاری
مرضیه السجایا محموده الخصائل


در عین گوشه گیری بودم چو چشم مستت
و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

لطف خدا بیشتر از جرم ماست

نکته سربـسته چه دانی خموش

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

شاید ار پیک صبا از تو بیاموزد کار
زان که چالاکتر از این حرکت باد نکرد

کلک مشاطه صنعش نکشد نقش مراد
هر که اقرار بدین حسن خداداد نکرد

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

درآ کــه در دل خـــسته توان درآید باز
بیــا که در تــن مرده روان درآیـــد باز

بیا که فرقت تو چشم من چنان دربست
که فتــح باب وصــالت مـگر گشـاید باز

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

تحصیل عشق و رندی آسـان نمود اول
آخر بسوخت جانم در کسب این فضایل

حلاج بر سر دار این نکته خوش سرآید
از شــافعی نپرســند امــثال این مسائل

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است

شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز
هر که دل بردن او دید و در انکار من است