مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

وصـــال او ز عـــمر جاودان به
خـــداوندا مــــرا آن ده که آن به

به شـــمشیرم زد و با کس نگفتم
که راز دوست از دشمن نهان به

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در نمــازم خــم ابــــروی تـــو با یــــاد آمد
حالتــی رفت که محــراب بـــه فریــــاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار
کان تحــمل که تو دیــدی هــمه بر بــاد آمد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دوش آن صنم چه خوش گفت د رمجلس مغانم
با کافران چه کارت گربت نمی پرستی

در آسمان نه عجب گربه گفته حافظ
سرود زهره به رقص اورد مسیحارا

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک
باور مکن که دست ز دامن بدارمت

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

تا لشکر غمت نکند ملک دل خراب
جان عزیز خود به نوا می‌فرستمت

ای غایب از نظر که شدی همنشین دل
می‌گویمت دعا و ثنا می‌فرستمت

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

تا قلم موی خیالت یادگاری میکشم
یک قفس بی پنجره با یک قناری میکشم

بی تو باران می شود این بغض های لعنتی
پشت پلکم انتظارت را بهاری میکشم

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

منم که گوشه میخانه خانقاه من است
دعای پیر مغان ورد صبحگاه من است

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک
نوای من به سحر آه عذرخواه من است

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

تویی آن گوهـــر پاکیزه که در عالم قدس
ذکر خیر تو بود حاصـــــل تســــبیح ملک

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن
کس عیار زر خالص نشــــناسد چو محک

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

کنون به آب می لعل خرقه می‌شویم
نصیبه ازل از خود نمی‌توان انداخت

مگر گشایش حافظ در این خرابی بود
که بخشش ازلش در می مغان انداخت