▐♣*♣ ▐می آید او تا ساحل چشم انتظاران...(اشعارميلاد گل نرگس) ▐♣*♣▐

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

به ذهن شب زده من ظهورکن مهتاب
ز دشت تیره ظلمت عبورکن مهتاب


دلم گرفته، نگارم، ببین که تاریکم
به خاطر دل عاشق، ظهورکن مهتاب . . .

اللهم عجل لولیک الفرج

[عهد آسمانى]

چشم انتظار





چشمم به انتظار تو تر شد نيامدي
اشكم شبيه خون جگر شد نيامدي
گفتم غروب جمعه تو از راه مي رسي
عمرم در اين قرار به سر شد نيامدي
تا خواستم به جاده ي وصل تو رو كنم
غفلت مرا رفيق سفر شد نيامدي
در مسجديم وطاعت اين ماه شغل ماست
بي قبله هر نماز به سر شد نيامدي
اين نفس بد مرام مرا خوار و زار كرد
روز و شبم به لغو سپر شد نيامدي
رسوايي گداي تو از حد گذشته است
عمرم به هر گناه هدر شد نيامدي
از ما گناه سر زد و تو شاهدش شدي
ديدي دلم به راه دگر شد نيامدي
خسران زده كسي است كه از يار غافل است
بي تو دعا بدون اثر شد نيامدي
از ما كه منفعت نرسيده براي تو
هر چه ز ما رسيده ضرر شد نيامدي
گفتيم لا اقل سر افطار مي رسي
ديده به راه ماند و سحر شد نيامدي




سروده ي احسان محسني فر

[عهد آسمانى]

دوستان هنگام بينايى شده

طلعت مهدى تماشايى شده

اين اميد هر نبى و هر ولى‏است

پاى تا سر، هم محمد، هم على است

اين پسر چشم و چراغ فاطمه است

اين گل اميد باغ فاطمه است

شمع جمع عالمين است اين پسر

طالب خون حسين است اين پسر

اين چراغ بزم در قلب شب است

اين نويد انتقام زينب است

اين امام عصر كل عصرهاست

صاحب نصر تمام نصرهاست

بردگان موسى به عالم آمده

مردگان عيساى مریم آمده

كيست مهدى كعبه جان همه

كيست مهدى آرزوى فاطمه

كيست مهدى همدمى نشناخته

خلق ناديده به او دل باخته

كيست مهدى نور انوار خدا

كيست مهدى انبيا را مقتدا

كيست مهدى ياور مظلومها

كيست مهدى حامى محرومها

كيست مهدى حجّت ثانى عشر

كيست مهدى منجى كل بشر

[عهد آسمانى]

ذکر امن یجیبه، سرود هر فرشته
دست حق با خط نور،رو برگ گل نوشته
آمده نازنینی، که طاووس بهشته
در آسمان‌ها غوغاست، محفل شادی برپاست
میلاد گل نرگس، امید دل زهراست
گل زهرا بیا بیا(4)
حضرت داورگوید،یااباصالح
ماسوایکسرگوید،یااباصالح
سوره کوثرگوید،یااباصالح
زیرلب رهبرگویند،یااباصالح
درآسمانها غوغاست،محفل شادی برپاست
میلادگل نرگس،امید دل زهراست
گل زهرابیابیا(4)
برده دل ازدو عالم،شمیم بوی مهدی
می زند خنده نرجس،به ماه روی مهدی
وجاءالحق نوشته(روی بازوی مهدی)2
طراوت گل آمد،روح توسل آمد
مژده رسیدازبالا،که مصلح گل آمد
گل زهرابیابیا(4)
جنت الماوی گوید،یااباصالح
درجنان طوباگوید،یااباصالح
هرنفس عیسی گوید،یااباصالح
معجزموسی گوید،یااباصالح
درآسمانهاغوغاست محفل شادی برپاست
میلاد گل نرگس،امیددل زهراست
گل زهرابیابیا(4
وارث ذولفقارامیرالمومنینه
تک سواره حجازه،سحرخیزمدینه
همه عشقش توعالم،یل ام البنینه
خورشیدعالم تابه،مهدی در نایابه
خاتم الحجج آنکه،منتقم اربابه
گل زهرابیابیا(4)
ای خدای زیبایی،اباصالح
ماه بدرزهرایی،اباصالح
آرزوی دلهایی،اباصالح
کی زکعبه می آیی،اباصالح
ذکر امن یجیبه سرود هر فرشته
دست حق با خط نور، رو برگ گل نوشته
آمده نازنینی، که طاووس بهشته
در آسمان غوغاست، محفل شادی برپاست
میلاد گل نرگس، امید دل زهراست
گل زهرابیابیا(4)

[نرگس منتظر]

صبح نزدیک است...

رو به گندم‌زارها می‌آیی ای مولای گندمگون !

آیه‌ی صلحند چشمان شما ـ «والتین والزیتون» ـ

ابروانت خط نستعلیق خطاطی زبردستند

آخرین بیت از غزل‌هایی خیال انگیز و یکدستند

بیتِ آخر حالتش این است، غافلگیر خواهد کرد

ـ ناز دارد ـ می‌رسد هرچند گاهی دیر خواهد کرد

نرگس اینجا غرق در ترکیب خالت با لب است امشب

«آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است »، امشب

دارد از بالا محمد (ص) هم خودش را در تو می‌جوید

می‌زند بر شانه‌های حیدر و با شوق می‌گوید:

ـ مثل زهرا(س) می‌شود از دور چشمش را که می‌بندد

خوب با دقت نگاهش کن علی(ع) ! مثل تو می‌خندد

بی محمد(ص) مانده یثرب تا تو شب با ماه تنهایی

بی علی(ع) ماندیم تا تو بازهم با چاه تنهایی

لحظه‌ها را بی تماشایت نگو باور کنم مولا!

«من نه آن رندم که ترک ساقی و ساغر کنم» مولا!

تا کی اینجا قصه‌ی خورشید پنهان را بخوانم من

«یوسف گمگشته باز آید به کنعان» را بخوانم من

با ستاره منتظر می‌مانم آری صبح نزدیک است

آه بیدارانِ این شب زنده داری! صبح نزدیک است

منبع: وبلاگ شعر آیینی العطش
قاسم صرافان

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

سحرگاهان نسيمى عيسوى دم
مشام خاكيان را كرد خرّم

گلى در ماه شعبان زاد نرگس
كه شعبان شد ز ميلادش معظّم

برآمد آفتابى كز فروغش

گرفته روشنى ذرّات عالم

تماشا كن حريم عسكرى را
كه شد جشنى بهشت آيين فراهم

به دامان حسن فرزند پاكى است
كه نور از چهره ‏اش تابد دمادم

به فرش آمد فرود از عرش جبريل
كه گويد نور حق را خير مقدم

گلى بشكفته در گلزار زهرا
ز نرگس ميوه ى بستان مريم

گلى با حوريان خلد دمساز
گلى با طايران قدس همدم

به صورت مطلع انوار بى چون
به سيرت مظهر اسماء اعظم

بيا اى وارث ديهيم لولاك
كه دارى خاتم شاهى ز خاتم

سرير معدلت شايسته ى توست
كه بر سلك سلاطينى مقدّم

[ملکوت* گامی تارهایی *]

تو مي آيي در حالي كه دستهايت پر از گلهاي نرگس است.

تو دل سرد يكايك ما را با نواهاي گرمت

آفتابي مي كني و كعبه عشق را در آنها بنا خواهي كرد.

دست نوازش بر سر ميخك هايي خواهي كشيد كه باد كمرشان را خم كرده است.

تو حتي بر قلب كاكتوسها هم رنگ مهرباني خواهي زد.

تو مي آيي و با آمدنت خون طراوت و زندگي در رگهاي صبح جريان پيدا خواهد كرد...

تو مي آيي اي پسر فاطمه ،

يوسف زهرا يا مهدي. به اميد آن روز!

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

یا ایهاالعزیز دلم مبتلایتان
دارد دوباره این دل تنگم هوایتان

از حال ما اگر که بپرسی ملال نیست
جز دوری شما و فراق صدایتان

من غصه ام گرفته برای غریبی ات
حالا شما بگو کمی از غصه هایتان

یک روز زیر پای شما خاک میشوم
من زاده میشوم که بمیرم برایتان

ناقابل است پیش کشم در برابرت
چشمم سرم دلم همه اقا فدایتان

با این همه که رنج کشیدی به خاطرم
کشتی مرا دوباره به اشک و دعایتان

حسن کردی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای ولی عصر امام زمان
ای سبب خلقت کون و مکان

تا تو زما روی نهان کرده ای
خون بدل پیر و جوان کرده ای

منتظران را به لب آمد نفس
ای زتو فریاد بفریاد رس

ملک برآرای و جهان تازه کن
هر دو جهان را پر از آوازه کن

سکه تو زن تا امراء کم زنند
خطبه توخوان تا خطبا دم زنند

ما همه جسمیم و بیا جان تو باش
ما همه موریم و سلیمان تو باش

شحنه توئی قافله تنها چراست
قلب تو داری علم اینجا چراست

خلوتی پرده اسرار باش
ما همه خفتیم تو بیدار باش

ز آفت این خانه آفت پذیر
دست برآر و همه را دست گیر

گر نظر از راه عنایت کنی
جمله مهمات کفایت کنی

از نفست بوی وفائی به بخش
ملک سلیمان به گدائی به بخش

[ملکوت* گامی تارهایی *]

چه سخت است ..

هم ابر باشد !.....هم باران باشد ..!

هم خیابان ِ خیس باشد ..

امـــــا..

... ... نه تـــــو باشی ..

نه دست برای فشردن باشد !..

نه پایی برای قدم زدن باشد و ..

نه نگاهـــی برای زل زدن به جمال نورانی ات

بیا آقا جان