4- ارج نهادن به استاد و تجليل از مقام علم و دانش
شاگرد و دانشجو بايد با ديده تكريم و احترام به استاد خويش بنگرد، و از عيوب او چشم پوشى كند. (يعنى با دل و زبانش از او خرده گيرى نكند)؛ زيرا اگر شاگرد با چنين ديدگاهى احترام آميز به استاد خود بنگرد مىتواند به بهره گيرى از استاد و نفوذ و ثبات بيان و گفتار او در ذهنش كمك نمايد.
يكى از علماء سلف - آنگاه كه روانه جلسه درس و محضر استاد مىشد - مقدارى صدقه به فقير مىداد و مىگفت: خدايا عيب معلم و استادم را از نظرم مخفى نگاهدار و بركات علم و دانش او را از من برنگير(331).
دانشمند ديگرى مىگويد: به خاطر هيبت و ابهت استاد و احترام به او برگ هاى كتاب را با آهستگى و ظرافت خاصى، تورق مىكردم تا صداى فروافتادن و خش خش آنها را به گوش استاد نرسد، و او را نيازارد(332).
نقل قول
