نکات و سخنان گهربار از آیت الله امجد حفظه الله

[توحید صمدی]

1- ترك و فعل خيلي مهم نيست ، نيّت خيلي مهم است.

2- عميق ترين حرف بنده اين است ؛خدا هست.

3- بي خود اين طرف و آن طرف نرويم هيچ كس غير خدا كاره اي نيست.

4- ما آمده ايم همنشين خدا بشويم رفيق خدا بشويم.

5- خداوند گداي سمج را دوست دارد ولي در خانه ي خودش نه ديگران.

6- اگر كوه دماوند را با مژه ات بكَني و ببري نهاوند از خودسازي راحت تر است. خود سازي خيلي كار مشكلي است.

7- خدا هر كسي را كه اساس ظلمي را گذاشته و ظلم كرده به مردم ، لعنت كند و كسي را هم كه از اين لعن ناراحت مي شود خدا او را هم لعنت كند.

8- الهي لا تكلني الي نفسي اگر خدا دست از ما بر دارد آتشيم.

9- شرّي بزرگتر از خودمان نداريم.

10- قرآن گنج نامه و عشق نامه ي الهي است.

11- خرق عادت ، خرق عادت مي خواهد.

12- درشت ها از عهده ي خودشان برنيامدند ، ما چه؟

13- عمر خود گم نکنید که المثنی ندارد .

14- یک عمر هوا پرست نباشیم به اسم خدا پرستی . فکر کنیم . پناه بر خدا.

[توحید صمدی]

حضرت آقای امجد:

هر انسان، بی‏نهایت راه به سوی خدا دارد

«الطرق الی الله بعدد انفاس الخلایق‏»

«انفاس جمع نفس است; یعنی انسان به اندازه هر نفس زدنش، می‏تواند به سمت‏خدا راه داشته باشد . هر انسان، بی‏نهایت راه به سوی خدا دارد . یکی مریضخانه می‏سازد، یکی مسجد می‏سازد، یکی به فقرا کمک می‏کند، یکی می‏تواند نماز بخواند و ... همه اینها راههایی است که می‏تواند انسان را به خدا برساند . همه اینها راه خداست; ولی گرایشها فرق می‏کند . یکی از راه مهندسی، یکی از راه پزشکی، یکی از راه روحانیت و ... هر کسی از یک راهی باید برود . خود انسان راههای فراوان دارد . بهترین راه را باید انتخاب کرد به نسبت آن گرایش و طبیعتی که در هر کسی هست .»

[توحید صمدی]

فضایل و رذایل زنجیره ای اند

فضایل و رذایل زنجیره ای اند

این حرف حاج آقا امجد هم عجیب بود هم ترسناک...مهره های دومینو یکی شان که بریزد هوار می شود بر روی بقیه مهره ها

[توحید صمدی]

دريا بوديم به اين چيزا موج بر نميداشتيم



هيچ وقت يه بازي ارزش يه دعوا رو نداره تنها چيزي كه ارزش دعوا رو داره حقه و… و من هنوز بازي بزرگان رو ياد نگرفتم ديدم و شنيدم ولي نميدونم يعني چي يعني چي كه يكي مثل حاجي امجد بايد بياد اونقدر ساده با بچه ها برخورد كنه كه يه سري فكر كنن كارش خندوندنه و شاد باشه آخه به چي شاده شايد به فضل خدا كه ميفرمايد ” قل بفضل الله و رحمته فبذلك فليفرحو هو خير مما يجمعون ” و ما اينو نفهميديم برا همين دلامون شده مثل يه استكان كه يه فوت توش موج ميندازه اگه دريا بوديم به اين چيزا موج بر نميداشتيم ولي اگه برميداشتيم چه طوفاني بود ميشد كربلا

«ما با جوان ها سر و کار داریم. ما رفتیم دنبال جوان. به جوان می گیم ای جوان! من نمی خوام تو رو به سمت خودم جذب کنم. من فقط به تو یه حرف می زنم. تو اگه بمب بارون بشه چی کار می کنی؟ نمی ری پناهگاه؟ خوب این دنیا همونه. همه اش ظواهره. گول این ظواهر رو نخور. برو تو پناهگاه خدا. اون جا باش بمب بارون که تموم شد بیا بیرون زندگی کن. اینا زندگی نیست که اینا ظاهرش قشنگه توش هیچی نیست.»

[توحید صمدی]

با او (جلّ و اعلی)

حاج آقا امجد (حفظه الله) :

اگر کوه دماوند رو با مژه ات بکشی ببر ی نهاوند از تربیت نفس آسان تر است . نفس خیلی عجیب است هزاران سر دارد هر سرش را بزنی از راهی جدید وارد می شود ، باید از خدا کمک بخواهیم.

(مفهوم دقیق ؛ کلمات قریب به مضمون)

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسّکین بولایه امیرالمومنین
زیاده عرضی نیست.
التماس دعا
طارق

[توحید صمدی]

انسان چگونه بايد بفهمد كه كارش مورد رضاى خداست ؟

بايد خودمان را به خدا نشان بدهيم. تكليفمان را با خدا روشن كنيم; چه فقط خداوند است كه جاودانه و تكيه كردنى است. ديگران همه فانى‏اند و رضايت فانى، مستقلا اعتبارى ندارد. پدران و مادران، استادان، شاگردان و همسايگان، همه در معرض مرگ هستند; اينها كه قابل اعتماد نيستند. كسى كه ممكن است‏سكته كند و بميرد، نمى‏تواند تكيه‏گاه ارزشى باشد.


چه كنيم كه محبت اهل بيت در دل ما قرار گيرد؟

به دوستانشان محبت كنيم; خدمت كنيم !


انسان چه كند تا هميشه درونش نورانى بماند؟

بايد بسيار به ياد خدا باشد. استغفار زياد كند. صلوات زياد بفرستد و ياالله بگويد.


راههاى تقويت صدق نيت و اخلاص عمل و راندن شيطان از خود چيست ؟

معرفت مى‏خواهد. بايد با خدا آشنا شويم و او را بشناسيم كه او ما را بس است.


نشانه اينكه ائمه اطهار«عليهم‏السلام‏» از ما راضى هستند چيست ؟

اعمالى كه خدا را راضى مى‏كند انجام بدهيد; آن اعمال، مورد رضايت ائمه‏«عليهم‏السلام‏» هم خواهد بود.

به دلايلى از معنويات و عبادات بكلى دور شده‏ام در حاليكه قبلا با آنها انس داشتم. الان هم خيلى دوست دارم به حالت طبيعى برگردم چه بايد بكنم؟

همين كه احساس مى‏كنى از خدا دور شده‏اى دليل بر اين است كه به خدا نزديكى! خوش به حالت! قبلا خيال مى‏كردى كه با او انس دارى. و لازم نيست كه به همان حالت‏برگردى .


نمى‏توانم به توبه واقعى برسم، چه كنم؟

استغفرالله بگويى كافى است; يعنى پشيمانى.


هر بار تصميم به ترك گناه مى‏گيرم موفق نمى‏شوم؟

بله چاره‏اش توجه به حق است.


در قنوت نماز چه ذكر و دعايى بخوانيم ؟

يك صلوات بفرستيد. در قنوت دعا به عربى بهتر است ; "ربنا آتنا فى الدنيا حسنة...".


ديگران فكر مى‏كنند خيلى خوب هستم ولى خودم فكر مى‏كنم اصلا خوب نيستم؟

الحمد لله. به به! مبارك است! ايشان در مراحل كمال هستند: كم من ثناء جميل لست اهلا له نشرته!


اگر كسى تارك الصلوة است چگونه بايد او را راهنمايى كرد؟

بايد گفت اى مردم! نماز، شكر خداست; اگر مثلا بيمارى ميگرن داشتى يا يك مويرگ مغز تو پاره مى‏شد، چه مى‏كردى؟ حال كه سلامت هستى خدارا شكر كن. شكر خدا، نماز است. اين را بگوييد و او را عادت بدهيد به شكر خدا!

براى عادت دادن از راههاى دنيوى شروع كنيد تا برسيد به مراحل آخر .

به تنهايى علاقه دارم اما گاهى تنهايى، خودش آفتى مى‏شود. تاحدى كه فكر مى‏كنم قسى القلب هم شده‏ام .

اگر كسى در تنهايى، واقعا با خدا انس دارد برايش خوب است و الا نه...; يا انس با خلق داشته باشيد يا انس با خالق !

مدام وسواس اين را دارم كه از من سلب توفيق شده است; گناه مى‏كنم و مى‏خواهم كه قلب مريضم معالجه‏ بشود.

اصلا! فقط روزى چند بار استغفار كنيد و بگوييد استغفرالله; فكرش را هم نكنيد.

درباره استفاده صحيح از اوقات عمر راهنمايى بفرماييد؟

تفريحات مشروع داشته باشيد، در اين باغ قدم بزنيد، از اين فضا استفاده كنيد، اينجا خيلى خوب است; اينجا بگرديد و خوب نگاه كنيد، اينجا را خدا به شما داده. همين تفريح خيلى خوبى است. سعى كنيد مشاعره‏اى داشته باشيد; يك كارى براى خودتان داشته باشيد، ضمنا درستان را هم بخوانيد.

فردى تارك الصلوة است كه من او را راهنمايى مى‏كنم. او تا هفت روز در نماز خواندن ثبات دارد و بعد اظهار مى‏كند كه شيطان در او نفوذ كرده است؟!

شما مسؤول اعمال او نيستيد. شما فقط دعوت به نماز كنيد.


مى‏توانم جزو السابقون باشم يا نه؟

بله بله! خانمها بهتر هم مى‏توانند جزء مقربان باشند; الان بانوى اصفهانى به مقامى رسيده است كه مردها به آنجا نرسيده‏اند.


بعد عملى حب الهى داشتن چگونه ممكن است ؟

خدا دوستت دارد تو هم خدا را دوست دارى. اشتباه نكن !

از خدا بيشتر هيچ كس را دوست ندارى، منتها اين را بايد بفهمى، بفهمى كه خدا دوستت دارد و شما خدا را دوست دارى چرا؟ چون قوام شما به خداست .


آيا خواب حجيت داردو اگر خوابى را مى‏بينيم، بايد به آن توجه كنيم يا نه؟

اصلا در وادى خواب نباشيد چون خواب خيلى پيچيده است. خيلى مشكل است. فقط اگر خوابتان خوب بود به فال نيك بگيريد. و اگر خواب بد ديديد، بگوييد ان شاءالله چيزى نيست، ولى يك صدقه هم بدهيد.


مواقع ذكر، و اوقات افضل كدام است؟

درس بخوانيد و فقط به فكر واجبات و محرمات باشيد، حرام انجام ندهيد.


موقع درس استاد آيا صحيح است كه ما مشغول ذكر باشيم؟

خيلى بيخود است. ذكر در كلاس، همان درس است. ذكر ديگر را برو در باغ قدم بزن و بگو.


در نماز نافله، اگر كسى با ما صحبت كرد، مى‏توانيم جواب بدهيم يا خير؟

اگر لازم باشد، بله! مثلا با اشاره.


على‏رغم اينكه دوست دارم در همه ابعاد عرفانى، سياسى، اجتماعى و... آگاه باشم كمتر همت دارم كه روزنامه بخوانم و از مسائل سياسى روز آگاه شوم. چه بايد بكنم؟

كار بسيار خوبى مى‏كنيد. شما در رشته خودتان، كار كنيد و خوب درس بخوانيد. آن وقت در روزنامه‏ها معارض را بخوانيد. روزنامه‏ها تعارض دارند. در اين تعارضات يك چيزى مى‏فهميد و الا اگر بخواهيد وقتتان را صرف چيزهاى ديگر كنيد سر در گم خواهيد بود و هيچ فايده‏اى نخواهد داشت; شما درستان را بخوانيد. خوب درس بخوانيد. خط مشى هم خط رهبرى است.

در مورد حفظ قرآن راهنمايى بفرماييد. شروع به حفظ مى‏كنم ولى سست هستم؟

براى حفظ قرآن، همان‏طور كه گفتم آن را به حافظه، بسپاريد. صبح زود بلند شويد، يك بخشى از يك آيه را بخوانيد، چند نكته و بخش بخوانيد اگر توانستيد تمام آيه را بخوانيد. اگر توانستيد دو آيه بخوانيد. اين را به حافظه بدهيد. برويد دنبال درستان. آنگاه ببينيد حافظ مى‏شويد يا نه؟ اگر مدتى گذشت و حفظ نكرديد هرچه دلتان مى‏خواهد به من بگويد... و لله الحمد / رب السموات و رب الارض / رب العالمين و... اين ديگر فراموش نخواهد شد!

راه حفظ قرآن، همين است.


چه كنيم تا آدم شويم و امراض قلبى‏مان درمان شود؟

همين كه آدم در تجليات الهى باشد، مى‏شود آدم. ولى ما دست از دنيا نمى‏كشيم. اين مانع آدم شدن است. آدم شدن يعنى بندگى خدا! اينكه در فكر بندگى خدا باشيم. بايد فكر كنيم; يابنده هستيم يا نيستيم، اگر بنده هستيم بندگى كنيم; اين مى‏شود "آدميت" ولى آن مقاماتى كه تجليات اسماء الهى است، البته خدا بايد لطف و نظر كند و... .


وقت‏بهتر براى تفكر چه وقتى است ؟

بين الطلوعين، بين الصلوتين، بين نماز مغرب و عشا، نيمه شب، بعد از نماز صبح و بعد از نماز شب خيلى خوب است; وقتى نماز شب را خوانديد بنشينيد و فكر كنيد. فكر هم مجرا دارد. بهترين مجرايش خود انسان است." من كه هستم؟ انسان بايد خودش را كشف كند. ما چگونه يك نظريه دقيق علمى را مى‏خواهيم بفهميم، اما خودمان را نمى‏خواهيم بفهميم ؟

[توحید صمدی]

اگر فردى احساس حقارت بكند و اين احساس باعث‏شود كه او نتواند با ديگران ارتباط صحيح برقرار كند و نهايتا خودش را هم درست نشناسد و اعتماد هم به خودش نكند، دواى اين دردها را اجمالا بفرماييد؟

بايد استادان محبت كنند كه چنين افرادى را به پاى منبر بياورند و وادارند كه حرف بزنند، من يك طلبه‏اى داشتم كه تنومند بود ولى خجالتى! يك روز، با اصرار آوردمش كه حرف بزند، آمد پاى منبر و گفت "من معذرت مى‏خواهم " همين كافى بود! استادها سعى كنند شاگردهاى كمرو را پشت تريبون بياورند و بگويند "بگو يا حسين "! بگو "بسم الله الرحمن الرحيم"! از اينجا كم كم اين سد شكسته مى‏شود ; ديگر ماشاء الله مى‏شود سخنران .

در مورد "اعتماد به نفس" بايد گفت اين حرف غلطى است; از اروپا آمده است. اعتماد به نفسى كه بزرگان ما مى‏گويند يعنى اعتماد به شرق و غرب نكن، خودت مستقلا راه برو. و الا اعتماد به نفس يك حرف غلطى است، مال ما نيست. اعتماد به خدا درست است. ما نفسى در كارمان نيست. نفس چيست كه بدان اعتماد كنيم؟ نفسى كه هر لحظه در يك حالت متغير است! فقط اعتماد به خدا مهم و مطرح است!

غم خوب است‏يا شادى؟ چون من بيشتر از حالات روحى غم را دوست دارم و علت آن هم اين است كه در حالتى كه محزون هستم، احساس تقرب بيشترى مى‏كنم؟

بله، آن حزن است، حزن در راه خدا خوب است اما اينكه انگشترم گم شد، بنشينم غصه بخورم، يا پدرم يا مادرم از دستم رفته، غصه بخورم، اينها غلط است. غمت اينجورى نباشد.

اگر كسى گريه‏اش مى‏آيد، دلش مى‏خواهد عقده‏اش را واكند، بنشيند براى مصيبت اهل بيت «عليهم‏السلام‏» گريه كند تا عقده‏اش باز شود.

اينكه چرا در راه خدا و آخرت عقب مانده‏ام؟ اين حزن خوب است.

معرفت امام حسين‏«عليه السلام‏» و عشق به ايشان را چگونه مى‏توانم كسب كنم؟

اگر كسى يك ليوان آب به دست‏شما بدهد، شما فراموش مى‏كنيد؟ شما انسان هستيد. نمى‏توانيد فراموش كنيد. تا آخر عمر يادتان مى‏ماند.
امام حسين‏«عليه السلام‏» هر چه داشته فداى ما كرده، كه ما هدايت‏بشويم. ايا جا دارد كه به او عشق بورزيم يا نه؟! با اين گريه‏ها عشق خودمان را مى‏توانيم به امام حسين‏«عليه السلام‏» بيشتر بكنيم. با اين توسلها، خدمات (در مجلس امام حسين‏«عليه السلام‏» چاى مى‏ريزيم، محبت كنيم، آش بپزيم و..)، اينها محبت امام حسين‏«عليه السلام‏» را زياد مى‏كند. سينه مى‏زنند، سينه بزنيم. گريه مى‏كنند، گريه كنيم. عزادارى مى‏كنند عزادارى كنيم. روضه بخوانيم، نوحه بخوانيم، شعر بخوانيم; اينها همه محبت است.

هيچ كس به اندازه امام حسين‏«عليه السلام‏» بشر را دوست ندارد. ما هم بايد هيچ كس را به اندازه امام حسين‏«عليه السلام‏» دوست نداشته باشيم. البته اين همان دوستى خداست.


خيلى طالب نماز اول وقت هستم اما گاهى اين توفيق را از دست مى‏دهم و همين باعث‏سستى من در نماز اول وقت مى‏شود و اثر بدى بر روى من دارد. چه كنم ؟

چرا؟!! نماز را اول وقت‏بخوانيد. اگر بيحال هستيد بگوييد مى‏خواهم حتى با بيحالى نماز را در اول وقت‏بخوانم. البته اگر دلايلى مثل برخورد با كلاس و... هست مشكلى نيست ولى مثلا ما دور هم نشسته‏ايم و حرف مى‏زنيم; چون وقت نماز شد، بلند شويم، نمازمان را بخوانيم. به دوستانمان هم بگوييم معذرت مى‏خواهم من فعلا نماز دارم. در جايى نوشته بود آقاى مطهرى در وسط يك جلسه‏اى بلند شد و گفت وقت‏خواب من شده! همه مسخره كردند، گفتند از خوابش نمى‏گذرد. نمى‏دانستند كه او مى‏خواهد برود بخوابد كه در دل شب با حال خوش بلند شود.

من سعى مى‏كنم شرايط و حالات دعا را حفظ كنم و با تضرع، استمرار بر دعا داشته باشم. ولى در نهايت‏حاجت من برآورده نمى‏شود و همين باعث نااميدى‏ام مى‏شود. چه كنم؟

اگر اجازه بدهيد كمى دقيقتر حرف بزنم. اولا خدا گفته دعا مستجاب است. اگر واقعا بخواهيد، خدا به شما مى‏دهد. ولى گاهى اين دعا صلاح نيست مستجاب بشود; مثلا فرض كنيم من از خدا ماشين مى‏خواهم اگر خدا الان به من بدهد بچه‏ام مى‏رود و با آن تصادف مى‏كند و من طاقت از دست دادن بچه‏ام را ندارم. اين را فردا مى‏دهد. كه بچه من دسترسى به اين ماشين ندارد. نبايد ناراحت‏بشوم كه دير شده است.

در روز قيامت، ما از خدا تشكر مى‏كنيم بخاطر آن چيزهايى كه به ما نداده است. اين مطلب در باره دعا عمومى است ; اما يك مطلب ديگر، حال دعاست. خيلى از مردم دعا مى‏كنند ولى حال دعا ندارند. اما برخى از مردم هم دعا مى‏كنند و حال دعا دارند.

مردم همه دارند امن يجيب را با گريه و زارى و تضرع مى‏خوانند اين را مى‏گوييم حال.

دعاهايى كه ما مى‏كنيم براى آن است كه زبان استعدادمان باز بشود. استعداد چيست؟ استعداد امام‏«رحمه الله‏» اين بوده كه دنيا را زير و رو كند. اين استعداد را از خدا خواسته و خدا به او داده. اين استعداد كه باشد، اگر حرف هم نزند، خدا به او مى‏دهد. چنانكه ما در زبان استعداد، آب خواسته‏ايم، خدا آب را خلق كرده، به زبان استعداد غذا خواسته‏ايم، خدا غذا خلق كرده است; پس هم حال مى‏خواهد هم دعا و هم زبان استعداد. اگر زبان استعداد باشد، حال هم نباشد خدا مى‏دهد. بيشتر ما زبان استعداد نداريم. اگر دعا كرديم و خدا به ما نداد، بايد تشكر كنيم; چون خدا مى‏داند چه چيزهايى را بايد به ما بدهد و چه چيزهايى را ندهد.

"... و استاد كلامش را با دعا، حال دعا و زبان استعداد به پايان رساند."

پى‏نوشت:

*** چكيده‏اى از جلسه پرسش و پاسخ دانشجويان دانشگاه امام صادق‏«عليه السلام‏» - واحد خواهران با حضور آيت‏الله امجد

[توحید صمدی]

با او

این جمعه ی گذشته یعنی 21 اسفند سال 88 بعد از نماز صبح در امام زاده صالح که پشت سر حاج آقا خواندیم ، رفتیم طبقه ی پایین ، زینبیه ، حاج آقا جلسه ی مختصری در شرح احادیث اصول کافی دارند و بعد هم صبحانه عدسی می دهند. خلاصه وقتی رفتیم حدیثی در باب خصال مومن از اصول کافی خوانده شد و حاج آقا شرح دادند.بین فرمایشاتشون نکاتی بود خصوصا در مورد سال نو که نقل می کنم؛

1. همه به جای اینکه خودشان را بِتِکانند ، در و دیوار را می تِکانند.البته این کار هم خوبه و لازمه ولی خودتکانی مهم تراست.اینکه آدم دلش رو از هر چه کینه و دشمنی و بدی است پاک کنه.

2.چند توصیه به کسانی که رانندگی می کنند می کنم.منشا تمام تصادفات دو عامل است ؛ سرعت و سبقت.سرعت نروید ، در سبقت احتیاط کنید و حالت ها و اتفاقات ناگهانی رو لحاظ کنید.مثلا جلوی شما ماشینی است و از طرف مقابل دور هم ماشینی می آد.در حالت عادی می تونید سبقت بگیرید ولی باید در نظر بگیرید اگر موقع سبقت شما ، ماشین جلویی سرعتش رو زیاد کرد چه کار می کنید؟باید حالت های خطرناک احتمالی رو هم در نظر بگیرید.
صبح و شب در چهارراه های فرعی هم احتیاط کنید.

تا حالا هیچ کس از احتیاط ضرر نکرده.احتیاط فقط در طهارت و اینها که موجب وسواس است بده و الا در باقی مسائل کسی از احتیاط ضرر نکرده.

3.اصول کافی جلد اولش اعتقادات است و جلد دومش اخلاقیات است.

4.در بعضی جاهای کافی آمده (عده) منظور عده ای از رُوات هستند که شناخته شده اند و انسان های بزرگواری اند.
رُوات حدیث احترام دارد.علامه طباطبایی این احادیث و روایات بحار را می خواندند ، اصرار داشتند نام تک تک راویان را نام ببرند.می گفتیم چرا؟ می فرمودند :(( بردن نام راویان ، نورانیت دارد.اینها راویان حدیث اند. )) (کم کسی نیستند) . مثلا محمدبن مسلم 30000 روایت از امام صادق(ع) نقل کرده ، خیلی ارزش داره و مقام بالایی است.

5.وعده ی مطلق ، وفای مطلق می خواهد.اگر وعده ی مطلق دادید باید مطلق هم ادا کنید.

6.آقا کلمات باید به جا (و درست) مصرف شوند.والسلام.

7.عبادتتان باید زینت داشته باشد و زینتش تبعیت از اهل بیت (ع) است.

8.ما دو جور دور داریم. یکی تقسیم دور است به مصرّح و مضمر . نوع دیگری از دور ، دور لِمّی است . مثل دو آجر که به شکل عدد هشت به هم تکیه دهیم ، اولی دومی را نگه داشته و دومی هم اولی را نگه داشته.

سال نو پیشاپیش بر همه ی دوستان مبارک ، انشاءالله پیش از تحویل سال ضمن خانه تکانی ، خود تکانی هم کرده باشیم.
التماس دعا

طارق

[توحید صمدی]

با او

ضمن عرض سلام ، باید در پاسخ سوال شما عرض کنم که ؛

1. ((دور)) یک امری است که حکمای اسلامی وقوع آن را محال دانسته اند و بر آن برهان اقامه کرده اند.
دور یعنی : یک معلول ، علتِ علت خود شود.
مثلا الف علت ب بوده و ب هم علت الف باشد که این جا دور بوده و محال است.مثلا ب هم معلول الف است و هم علت آن.الف هم همینطور.این محال است.
حالا با تعریفی که گذشت ، اگر بین این علت و معلول دوری ، فاصله ای نباشد و بی واسطه باشند ، گفته می شه که دور مصرّح دارند.ولی اگر بین علت و معلول دوری ، واسطه ای باشد ، به اون دور مضمر می گویند.مثلا الف علت ب بوده و ب علت ج بوده و ج علت د بوده و دوباره خود د علت الف باشد.

پس تقسیم بندی اول دور که در جمله ی بالا آمد که به مصرح و مضمر تقسیم می شود این است.


2.اما علاوه بر این یک جور دور دیگر هم داریم ، بنام دور لِمّی که برای زمانی است که الف و ب هر دو موقوف به هم ایستا باشند.یعنی علت ایستایی الف و ب ، تکیه شان به هم باشد.مثل دو آجر که نوکشان رو به هم تکیه بدیم و با تکیه ی به هم ایستاده بمانند.این لزوما محال نیست.

التماس دعا

طارق

[توحید صمدی]

با او

شش نکاته ی جالب و کاربردی از آیت الله امجد :

1. توسل ، عین توحید است. ص 37

2. موقع غضب ، هر تصمیمی بگیرید اشتباه است.
قال امیرالمومنین (ع): الغضب یفسد الالباب و یبعد من الصواب. ص 53

3. به مطالب بولتن ها و... خیلی ترتیب اثر ندهید.با یک جمله ی روزنامه که نمی توان حکم صادر کرد.فردای قیامت از ما حجّت می خواهند.فقط علم(یقینی) حجّت است. ص 77

4. رئیس ملائکه ، حضرت جبرئیل (س) است ولی در مقام طولی به انسان نمی رسد. ص 48

5. بمباران اطلاعات به چه درد می خورد؟ مغز و تفکر و اندیشه می خواهد.
حرف زدن ، مانع از تفکر است.
امیرالمومنین(ع): الصّمت روضه الفکر= سکوت بوستان فکر و اندیشه است. ص 44

6. شخصیت هر کس ، منوط به میزان ارتباطش با خداست. ص 42

منبع کل نکات : کتاب جواهر معنوی / درج دوم / صفحان جلوی نکات نوشته شده / نشر سلوک جوان قم


التماس دعا
طارق