جهاد
جهاد برای خدا و در راه خدا
امیرالمومنین (علیه السلام)، مرد جنگ بوده و قهرمان مبارزه و پیکار با کفر و شرک. لذا می بینیم در نهج البلاغه پیرامون جهاد فرازهای فراوانی وجود دارد که هر یک نکته ای را درباره این فریضه اساسی اسلام، مطرح می سازد. نخستین نکته این است که جهاد و کوشش و جنگ و پیکاره به چه هدفی صورت می گیرد؟
آیا برای دست یافتن به مال و منال و رسیدن به قدرت و سلطه و یا اینکه مقصد رضایت خدا و اجرای فرمان های حق تعالی است و بالاخره جهاد برای تثبیت راه خدا و ایمن ساختن طریق صحیح زندگی برای نسل های بشری است.
علی (علیه السلام) در نامه ای خطاب به یکی از والیانش می نویسد: و مانک لم تکن الله ترید بجهادک (نامه 41)
ترجمه: گویا هدف تو از جهاد و پیکار، خدا نیست.
و در سفارش به فرزندش حسن مجتبی (علیه السلام) فرمود: و جاهد فی الله حق جهاده (نامه 31)
ترجمه: در راه خدا، جهادی شایسته کن.
امیرالمومنین در نامه ای به مالک اشتر که او را به فرمانداری مصر می گمارد جزو وظائفی که برای او مقرر می دارد یکی هم جهاد با دشمنان است: و جهاد عدوها (نامه 53)