ویژه نامه عید سعید فطر{ پاداش طاعت و بندگی }

[راحیل السادات* تورا من چشم در راهم*]

حدیث عید فطر


قال امام جعفر الصادق عليه السلام:

ان من تمام الصوم اعطاء الزكاة يعنى الفطرة كما ان الصلوة على النبى
(صلى الله عليه و آله) من تمام الصلوة.

امام صادق عليه السلام فرموده اند:

تكميل روزه به پرداخت زكاة يعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر پيامبر
(صلى الله عليه و آله) كمال نماز است.

وسائل الشيعه، ج 6 ص 221، ح 5

[راحیل السادات* تورا من چشم در راهم*]

هر سوال چند نمره دارد؟

نمره ات از روزه داری به کیفیت روزه ات بستگی دارد،
مرحوم نراقی در کتاب معراج السعادة در باب آداب روزه می فرمایند:

بدان که سزاوار روزه دار در آن است که چشم خود را بپوشاند از هر چه نظر کردن بر آن حرام است
و یا دل او را از یاد خدا مشغول می سازد و محافظت نماید زبان را از جمیع آفات و معاصی متعلقه

به زبان و گوش خود را نگاه دارد از هر چه شنیدن آن حرام یا مکروه است و شکم خود را باز دارد
از از غذاهای حرام و شبهه ناک و همچنین سایر اعضاء را از محرمات متعلقه بدان محافظت نماید

و همچنین سزاوار است که در هنگام افطار از حلال این قدر چیزی بخورد که کل بر معده او نباشد پس روزه دار
باید لااقل همان غذایی که در شبها غیر روزه می خورد بخورد و خوراک روز خود را به آن ضمیمه نسازد تا سودی از روزه ببیند.

با این اوصاف چه نمره ایی از روزه داری به خویش می دهی ؟
روزه دار واقعی بوده ای یا فقط رنج گرسنگی و تشنگی کشیده ای ؟

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

تا پيك صبا مژده ز عيد رمضان داد
او باب چنان را ز رخ ماه نشان داد

از آتش دوزخ همه را حضرت جانان
از يُمن چنين روز بكف خط امان داد

از مرحمت ماه پر از فيض و ضيافت
پاداش خداوند به ما باغ جنان داد

بشنو ز خروس سحر از بام شريعت
بر پيكر اين روز به آواز توان داد

بر مسلم و بر مسلمه اين عيد مبارك
كز نور حضورش طربي بر همگان داد

تا سود و زيان شد عملت را همه ميزان
اين عيد صيامست نشان سود و زيان داد

مقبول نمازيست نيازش بود از پي
خوش آنكه بخيل فقرا لقمه نان داد

خورشيد جهان بود همه صُم و صلاتت
كين گونه طراوت به تو و كون و مكان داد

برخيز و به شكرانه اين عيد سماع كن
زيرا رمضان را به تو حق هديه گران داد

اين روزه و اين خمس و زكاتست پريسا
بر پيکره ي مرده ي اشعار تو جان داد

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

دل های عاشقان، از ماه نور، به جلوه گاه ربانی فطر پیوند
می خورد؛ عاشقانی که یک ماه صداقت های ناب را نوشیدند
و از سرچشمه فضایل بهره ها جستند.

فصل کرامتی بود مالامال از حضور چکامه های اُنس و دعاهای
تقرب.امروز، دل های عاشقان، با قنوت های پی در پی
به استقبال عید عشق رفته اند.

دلدادگان تکلیف، به پاسدات فطر، با توشه ای برگرفته از رمضان
به نماز ایستاده اند. «اللّهُمَّ اَهْلَ الکِبْرِیاء وَالْعَظَمَةِ...»

این سپیدی که فطر بر آنها عرضه کرده است، حاصل سفره های
ساده رمضانی و سحرهای پرطراوت «أبوحمزه» است؛
حاصل طعم لذت بخش گرسنگی و تشنگی در مهمانیِ خدا.

حقیقت فطر، نتیجه تلاش گری روح، در ماه بذرافشانی سجایای
اخلاقی است. عاشقان عارف خوب می دانند که تدوین
معنویات رمضان، به دست فطر سپرده شده است تا
ذخیره ای روشن برای فردای معاد باشد.

آستان فطر، امروز گلباران است. عطر تبریک های صمیمی
پیرامون روزه دارانِ پاک، به مشام می رسد
«هذاَ الْیَوْمِ الَّذیِ جَعَلْتَهُ لِلْمُسْلِمینَ عیدا...»

نیکو وارستگانِ شهرِ تعبّد، از آزمون صیام، سرفراز بیرون آمده اند
و اینک قشنگ ترین و گیراترین شادباش ها را
در دل های هم می کارند.

امروز، عید فطر است و پرنده ترین روز. امروز، روز
تولدی دیگر است.برخیز، از چشمه همیشه جوشنده
فطر همه سال را رنگ زلال بزنیم!

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

جشنواره افلاکیان

ذره ذره های خاک، به نماز شکر ایستاده اند.
سیل ملائکه روانند و هدیه در دست، فرود می آیند از آسمان.
خورشید، شاباش می ریزد. لبخند رنگین کمان بر کناره فواره ها دیدنی است.

میهمانان خدا را گرامی می دارند در زمین و کرسی های پاداش
را آذین بسته اند در بهشت. خوشا به آنان که روزه لب هاشان ذکر
بوده است،روزه دست هاشان خدمت، روزه چشم هاشان اشک،
روزه پاهاشان توبه و روزه قلب هاشان ایمان!

آسمان و زمین، دست به دست هم داده اند امروز.
صورت ماه خیس شده است.

خورشید، تنورخانه روزه داران است.
ستاره ها در کوچه به راه افتاده اند. شاخه های درخت
طوبی، آنقدر پایین آمده اند که میوه هایش می افتد به پشت بام ها.

حوض کوثر، آنقدر سرریز کرده که ناودان ها سیراب شده اند.
درهای جهنم را بسته اند و دستبند زده اند به شیاطین.
آدمیان، پرده نشین حریم قدس اند.

عشق، جارچی کوچه هاست، معنویت، دوره گرد کوچه
پس کوچه های کوچک و بزرگ زمین، شهر خدا شده است.

اینجا مدینه فاضله همدلی هاست - که برتر از هم زبانی هاست - ملکوت،
از پشت پرده های فلک پیداست و ساکنان حرم ستر و عفافش
، باده های مستانه می زنند با راه نشینان عالم خاکی.

چه هلهله ای به پاست در عالم! جشنواره افلاکیان خاک نشین است
که به لقای معبود خویش رسیده اند!

هدهد سبا باز آمده است با مژدگانی تا نامه دلدار را بخواند برای یاران.
محفل انس مخلوقات است. سینه خاک، معبد سپاس و ستایش شده است.
همگی برگشته اند به اصل خویش.

«هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش»

همگی شب هجران پشت سر نهاده، برگشته اند به روزگار وصل.
برگشته اند به «عهد الست» که با خدای خویش بسته بودند.

همگی امتحان تقوا داده، روی از شیطان برتافته، برگشته اند
به سوی خدا و خدا پذیرای بندگان خویش است.

میثم امانی

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

شانه به شانه صف می کشند.
دست های نیاز که به سمت آسمان بلند می شود

زمزمه
«اللهم اهل الکبریاء و العظمة و اهل الجود و الجبروت»
اوج می گیرد.

احساس می کنی پاهایت از زمین خاکی جدا شده است و در فضای
دیگری سیر می کنی؛ فضای خلوص، تسلیم و تقوا.

این حس، پاداش یک ماه روزه داری خالصانه پرهیزکاران است
که نصیب مؤمنان حقیقی می شود.

شیرینی که به دهان می بری و کامت در روز عید شیرین می گردد
نشانه این است که در بقیه ایام سال نیز باید به شیرینی ها
خوبی ها و خلوص رمضان وفادار بمانی.

اجازه ندهی تلخی گناهان ریز و درشت، دامن زندگی و ثانیه هایت
را بگیرد. خوب بودن فقط مختص یک ماه نیست.
خوب بودن را در سراسر زندگی به همراه داشته باش.

«اَلَّلهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ خَیْرَ ما سَئَلَکَ بِه عِبادُک الصّالِحُونَ
وَ اَعوذُ بِکَ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ عِبادُکَ الْمُخلَصُون»

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

آغازی بر یک پایان

صدای پای عید می آید و دل مؤمن، برسر دو راهی شادی
عید فطر و حزن رفتن ماه رمضان سرگردان است.

نمی داند از آمدن آن، مسرور باشد یا از رفتن این محزون.
عید فطر، پاک ترین ِ عیدهاست؛

زیرا پاداش یک ماه عبادت و شست و شوی جان در نهر پاک رمضان است.
عید فطر، عید پایان یافتن رمضان نیست؛

عید برآمدن انسانی نو از خاکسترهای خویشتن خویش است؛
همچون ققنوس که از خاکستر خویش، دوباره متولد می شود.

رمضان، کوره ای است که هستی انسان را می سوزاند
و آدمی نو با جانی تازه از آن سر برمی آورد.

فطر، شادی و دست افشانی بر رفتن رمضان نیست؛
بلکه برآمدن روز نو، روزی نو و انسانی نو است؛

زیرا قرار است رمضان با سحرهایش، با افطارهایش
با شب های قدر و مناجات هایش، از ما آدمی دیگر بسازد.

اگر در عید فطر در نیابیم که از نو متولد شده ایم
اگر تازگی را در روح خود احساس نکنیم، عید فطر، عید ما نیست.

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

سلام مسافر، خوش آمدی!
کوله بارت را بر زمین بگذار!

پر است از ستاره های اجابتی که نیمه شب ها
از آسمان زلال نیایش می چیدی.
صفای قدمت؛

بوی باغستان های فرادست را می دهد.
لب باز کن تا هوا را معطر کنی از شمیم میخک ها.

چیزی بگو تا عشق از شمیم نفست جان بگیرد.
از راه آمده ای.یک ماه تمام
همسایه دیوار به دیوار خدا بودی.
یک ماه تمام سر بر شانه های ملکوت، گریستی بندگی ات را.
یک ماه تمام مهمان خدا بودی و خدا میزبان تو.

وقتی به سفر می رفتی، کوچک بودی.
خاکی بودی.قطره ای بودی در جست وجوی دریا؛
جاری شدی تا قطره نمانی، تا بزرگ شوی،
تا آسمان باشی.

یک ماه تمام تن سپردی به نور؛
به زلال جاری بخشش، به خنکای فواره های «استغفار».

یک ماه تمام،
به دنبال خودت گشتی تا او را بیابی.
تا لایق شوی؛
لایق تحیت خدا؛
«سَلامٌ قَوْلاّ مِنْ رَبِّ الرَّحیِمِ».

امروز، روز توست.
زیر سایبان رحمت خدا بایست.

خنکای مهربانی و رحمت را نفس بکش!
نام تو را بر پیشانی آسمان حک کرده اند.

فرشتگان، رستگاری ات را شادباش می گویند؛
رحمت از این لبریزتر؟!
امروز عید توست و عید هم سفرانت؛ عید مسافران
بهشت که از جاده رمضان
به سرمنزل «عید فطر» رسیده اند.

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

در تنگنای روزمرگی، از پشت جاده های تاریک گناه و وسوسه،
به دست های پر نیازمان آموختیم که تنها رو به آسمان بی کران کرامت و مهربانی تو دراز شوند
و در ورای سیاه ترین لحظه های تنهایی، به امید نور روشن درگاهت، به انتظار بنشینند.

پروردگارا! زنگارهای سیاه دل را در جام طلایی رمضان شست وشو داده
و با روحی تطهیر شده از هر آنچه ناپاکی، به سویت می شتابیم.

خدایا! در ناب ترین ثانیه های راز و نیاز با تو، میهمان سفره های رنگینت بودیم
و در تپش نبض تند زمان، چه زود، بدرقه کردیم روزهای روزه داریمان را

و حالا با روحی سرشار از معنویت و دل های لبریز از مهر تو،
دست های در هم گره شده ای که بوی وحدت می دهند و شعارشان همدلی است،

با قدم های استواری که مقصدشان یک پارچگی است، به استقبال روز موعود می شتابیم؛
در شکوه و عظمت نماز عید، غرق شده و با رمضان وداع می کنیم

. فرشتگان آسمان، رشک می برند به این همه یکرنگی و اتحاد ما.
الهی! نگذار که روزهای بعد از این، عطر پاک رمضان را در یادها گم کند.

آمین یا اله العالمین

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

پیک صبا مژده ز عید رمضان داد

او باب چنان را ز رخ ماه نشان داد
تا پیک صبا مژده ز عید رمضان داد




از آتش دوزخ همه را حضرت جانان
از یُمن چنین روز بكف خط امان داد

از مرحمت ماه پر از فیض و ضیافت
پاداش خداوند به ما باغ جنان داد

بشنو ز خروس سحر از بام شریعت
بر پیكر این روز به آواز توان داد

بر مسلم و بر مسلمه این عید مبارک

كز نور حضورش طربی بر همگان داد

تا سود و زیان شد عملت را همه میزان

این عید صیامست نشان سود و زیان داد

مقبول نمازیست نیازش بود از پی
خوش آنكه بخیل فقرا لقمه نان داد

خورشید جهان بود همه صُم و صلاتت
كین گونه طراوت به تو و كون و مكان داد

برخیز و به شكرانه این عید سماع كن
زیرا رمضان را به تو حق هدیه گران داد

این روزه و این خمس و زكاتست پریسا

بر پیکره ی مرده ی اشعار تو جان داد