پیامک ها و اشعار تسلیت شهادت مظلومانه امام محمد باقر (ع)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زائر ندارد تربتت حضرت باقر
جانها فدای غربتت حضرت باقر


درسینه داغ وماتم کربلا داری
بهرحسین ابن علی غصه هاداری


یاحجّت ابن العسکری آجرک الله

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زمين و آسمان اى شيعه در حزن و غم است امشب
همــه اوضاع عالم زين مصيبت در هم است امشب

امـــام پنجــــمين شــــد كشـــته از زهر هشـام دون
مديــــنه غم سرا از اين غم و زين ماتم است امشب

يتيــــم و بى پدر گـــــــــرديد اكنون حضرت صادق
ببـــــــر او را ز مـــرگ باب زانوى غم است امشب

ولى راحت شد از رنج و مشـــــقت حضـــرت باقر
بـه جنت ميـــهمان نزد رسول اكرم است امشــــــب

به روى زين چـــــه بنشــــستى ز دل نــاليــد يا جدّا
به فـــريادم برس مســــموم جانم از سم است امشب

عزيزانــش چو بلبـــل زيـــن مصيبت وا ابا گويان
به اندوه و غم محنت ســــراســــر عالم است امشب

هر آنــــچه اشــك ريزى اين زمان از ديدگان (تابع)
ز بهـــر حجت حق گر چه خونبارى كم است امشب

محمدعلي تابع

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ما در بهشت مرغ غزلخوان باقریم
در گوشه ای ز صحن شبستان باقریم

بوسه زنان پای غلامان باقریم
بیچاره ایم و دست به دامان باقریم

سالروز شهادت جانسوز نهال گلشن دین
نور دیده زهرا، سپهر دانش و بینش


شهادت مظلومانه امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

اى زمین و آسمان سوگوار غربتت
آفتاب صبحدم، سنگ مزارغربتت

بر جبین فصل‏ها هر یک نشان داغ توست
اى گریبان خزان، چاک از بهارغربتت

یک بقیع اندوه و ماتم یک مدینه اشک وخون
سینه‏‎هامان یک به یک آیینه دار غربتت

پاک شد آیینه از زنگ، اى تماشایى‏‎ترین
شستشو دادیم دل را، باغبار غربتت

شب سیه پوش از غم و اندوه بى‎پایان توست
شرمگین خورشید، ازشب‎هاى تارغربتت

اى بقیعت عاشقان را کعبه عشق وامید
سینه چاکیم از غم تو، بى قرارغربتت

شهر یثرب داغدار خاطرات رنج توست
خم شده پشت مدینه زیربار غربتت

مى‎‏تپددل‎هاى عاشق در هواى نامتو
با غمى خو کرده هر یک در کنارغربتت

کاش مى‎‏شد روشناىتربت پاک تو بود
چلچراغ اشک ما در شام تارغربتت

دایره در دایره پژواکى از اندوه توست
هیچ داغى نیست بیرون از مدارغربتت

دامن اشکى فراهم داشتم یک سینه آه
ریختم در پاى تو کردم نثارغربتت

آشناى زخم دل‎ها،غربت معصوم توست
من دلى دارم پریشان، از تبارغربتت

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

من یادگار آخرین کربلایم
من داغدار محنت خون خدایم

دارم هزاران غم بین سینه
پر می کشم امشب از مدینه


سالروز شهادت جانسوزامام محمّد باقر(ع) تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سلام من به مدینه ، به غربت باقر
سلام من به بقیع و به تربت باقر

سلام من به مدینه ، به آستان بقیع
سلام من به بقیع و کبوتران بقیع

سلام من به مزار مطهر باقر
که مثل ماه درخشد به آسمان بقیع

سلام من به تو ای ماه فاطمی بقیع
سلام من به تو ای یاس هاشمی بقیع

شهادت امام محمد باقر (ع) بر همه مسلمین تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زخمی زهری بود و بر غم مبتلا بود
زهر جگر سوزی که بر دردش دوا بود

پنجاه سالِ عمر او با درد بگذشت
پنجاه سال، او روضه دار کوچه ها بود

شهادت جانگداز امام باقر علیه السلام تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

لاله را هست بهاری دل من را نبود
هر گره راست رهی مشکل من را نبود

گردباد ستم از چار طرف غرقم کرد
زورقی لجه بی ساحل من را نبود

هر سیه چال بلا را به فضای بیرون
روزنی هست ولی محفل من را نبود

آتش افکنده به جان من و آبم ندهد
سنگ را هست دلی قاتل من را نبود

من و او همسفرانیم ولی مهر و وفا
دل هم غافله غافل من را نبود

او زشادی و من از سوز عطش بی تابیم
بجز از دو دو شرر حاصل من را نبود

هر چه من ناله کنم او به عوض خنده کند
طاقت زخم زبانش دل من را نبود

همه امید مؤید به من و جود من است
چشم بر جای دگر سائل من را نبود

تو زرحمت نظری کن به غلامت ورنه
ارزشی گفته ناقابل من را نبود

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نه طاقت است زبان را به وصف غم‌هایش
نه قدرت است قلم را که تا کند مرقوم

بگو به امت اسلام، این سخن (میثم)
به مرگ حضرت باقر یتیم گشت علوم

سالروز شهادت جانسوز نهال گلشن دین امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

باید گریست با همه ی ناله دارها
بر کربلا و قافله ی یادگارها

تنهاترین امام که مانده ز کربلا
رنجی کشیده از همه ی روزگارها

می گفت با هزار گِرِه از گلوی زخم
با هر بهانه ای سخن از بی قرارها

می گفت با کنایه که من دیده ام به چشم
آتش به خیمه ها و شروع فرارها

من دیده ام که راه، به اطفال بسته بود
سر بود و سنگ و سیلی سخت سوارها

دیدم به چشم خویش که دستان اجنبی
معجر کشید از سر عصمت مدارها

دیدم که رحم، در دل بی رحمشان نبود
مزدورهای در طمع گوشواره ها

دیدم شرارِ دامن آتش گرفته را
آن شب که شد ستاره هم آغوش خارها

با شعر و طنز و طعنه به ما لطمه ها زدند
چون تیر کینه بود، تمام شعارها

با این که زخم نیزه جگرهای ما درید
آه از هجوم زخم زبان و نثارها

هوراکشان رسیدن ما را صلا زدند
با پایکوبی و به صدای هَوارها

ما را چنین خرابه نشینی روا نبود
با جامه های پاره و تحقیرِ بارها

هفتاد و دو شهید، متاع قلیل ماست
آن کشته های بانی این اقتدارها

ما ارث غم ز فاطمه داریم یادگار
این ارث ها بماند و این یادگارها

زهر جفا به پیکر من مرهم است و بس
زخم جگر دوای تمامی کارها

خاک بقیع مدفن زهراییِ من است
کرب و بلای ماست به گوشه کنارها

تا روز انتقام خدایم گواه من
یاری کنند اشک مرا خیل یارها

چشمان انتظار، عجب آبدیده شد
آخر به انتها برسد انتظارها

شاعر : محمود ژولیده