اشعار و پیامک های تسلیت شهادت حضرت زینب علیها السلام

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

صبر را مفهوم معنا زينب است
کعبه غمهای دنيا زينب است

چون حسين است آفتاب شهر عشق
ماهتاب عالم آرا زينب است

وفات جانسوز عقیلة العرب بر همگان تسلیت باد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

زینب آخر این شبِ تاریک را سر می‌ کند
یاد از یاس و شقایق، یا صنوبر می‌ کند

این وداعِ آخر و جان دادنِ بانوی عشق
عاقبت وصل حسینش را میّسر می‌ کند

رحلت جانسوز ام المصائب، زینب کبری(س)تسلیت باد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

در سیر دل جبریل هم بال و پرش ریخت
وقت طواف چهارمش خاکسترش ریخت

فطرس شد و غسل تقرب کرد روحش
هر کس که خاک چادرش را بر سرش ریخت

از زینبش زهرای دیگر ساخت زهرا
مادر تمام خویش را در دخترش ریخت

او «زینت» است و بی نیاز از زینتی هاست
پس از مقامش بود اگر که زیورش ریخت

وقتی دهان وا کرد، دیدند انبیا هم
نهج البلاغه بود که از منبرش ریخت

وقتی دهان وا کرد، از بس که غیورند
مولا صدای خویش را در حنجرش ریخت

در کوفه حتی سایه اش را هم ندیدند
فرمود: غُضّوا... چشم ها در محضرش ریخت

زن بود اما با ابهّت حرف می زد
مردی نبود آن جا مگر کرک و پرش ریخت

به مرقدش، تازه نگاه چپ نکرده!
صد لشگر تازه نفس ، دور و برش ریخت

یک گوشه از خشمش اباالفضل آفرین است
گفتیم زینب، صد ابوالفضل از برش ریخت

هجده سر بالای نیزه لشگرش بود
تا شهر کوفه چند باری لشگرش ریخت

وقتی هجوم سنگ ها پایان گرفتند
خواهر دلش ریخت، برادر هم سرش ریخت

با نیزه می کردند بازی نیزه داران
آن قدر خون از نیزه ها بر معجرش ریخت...

آن قدر بالا رفت و بالاتر که حتی
در سیر او جبریل هم بال و پرش ریخت


شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

زینب آخر این شبِ تاریک را سر می‌ کند
یاد از یاس و شقایق، یا صنوبر می‌ کند

این وداعِ آخر و جان دادنِ بانوی عشق
عاقبت وصل حسینش را میّسر می‌ کند

رحلت جانسوز ام المصائب، زینب کبری(س)تسلیت باد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

در سیر دل جبریل هم بال و پرش ریخت
وقت طواف چهارمش خاکسترش ریخت

فطرس شد و غسل تقرب کرد روحش
هر کس که خاک چادرش را بر سرش ریخت

از زینبش زهرای دیگر ساخت زهرا
مادر تمام خویش را در دخترش ریخت

او «زینت» است و بی نیاز از زینتی هاست
پس از مقامش بود اگر که زیورش ریخت

وقتی دهان وا کرد، دیدند انبیا هم
نهج البلاغه بود که از منبرش ریخت

وقتی دهان وا کرد، از بس که غیورند
مولا صدای خویش را در حنجرش ریخت

در کوفه حتی سایه اش را هم ندیدند
فرمود: غُضّوا... چشم ها در محضرش ریخت

زن بود اما با ابهّت حرف می زد
مردی نبود آن جا مگر کرک و پرش ریخت

به مرقدش، تازه نگاه چپ نکرده!
صد لشگر تازه نفس ، دور و برش ریخت

یک گوشه از خشمش اباالفضل آفرین است
گفتیم زینب، صد ابوالفضل از برش ریخت

هجده سر بالای نیزه لشگرش بود
تا شهر کوفه چند باری لشگرش ریخت

وقتی هجوم سنگ ها پایان گرفتند
خواهر دلش ریخت، برادر هم سرش ریخت

با نیزه می کردند بازی نیزه داران
آن قدر خون از نیزه ها بر معجرش ریخت...

آن قدر بالا رفت و بالاتر که حتی
در سیر او جبریل هم بال و پرش ریخت


شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

صبر را مفهوم معنا زينب است
کعبه غمهای دنيا زينب است

چون حسين است آفتاب شهر عشق
ماهتاب عالم آرا زينب است


وفات جانسوز عقیلة العرب بر همگان تسلیت باد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

کیست زینب همیشه بی همتا
نورِ مستورِ عالمِ بالا

کیست زینب نفس نفس حیدر
کیست زینب تپش تپش زهرا

کیست زینب حسینِ پرده نشین
کیست زینب حسن به زیرِ کسا

کیست زینب کسی چه می داند؟
غیر آن پنج آفتاب هدی

کیست زینب تلاطم عباس
کیست زینب تموّج دریا

ذوالفقار علی میان نیام
اوجِ نهج البلاغه ای شیوا

کیست زینب فراتر از مریم
روشنی بخشِ هاجر و حوّا

کیست زینب حجابِ جلوه ی غیب
صبر اعظم ، صلابت عظما

قلمم بشکند چه می گویم
من و اوصافِ زینب کبری؟

من چه گویم که گفت اربابم
حضرت عشق ، التماس دعا

السلام ای شکوه نام حسین
دومین فاطمه، تمامِ حسین

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

زينب فرشته بود و پر خويش وا نكرد
اين كار را براى رضاى خدا نكرد

سيمرغ بود و جلوه بى انتها نكرد

پر مى‏ گشود اگر،همه را باد برده بود

وفات غریبانه ام المصائب حضرت زینب کبری
عقیله بنی هاشم تسلیت باد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

امشب به سبک کرب و بلا گریه می کنیم
همراه سیِّد الشُّهداء گریه می کنیم

صاحب زمان گرفته عزا گریه می کنیم
از داغ روح صبر و وفا گریه می کنیم

رحلت جانسوز ام المصائب، زینب کبری(س)تسلیت باد.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

وقت جان دادن من مادر من بود ای کاش
شاهد گریه و چشم تر من بود ای کاش

تا اذان وقت کمی مانده که من جان بدهم
وقت مُردن، علیِ اکبر من بود ای کاش

شام از قبل گرفته همه ی جانم را
جان رسیده به لبم، دختر من بود ای کاش

بسترم را به سوی کرببلا پهن کنید
رو به قبله شده ام، سرور من بود ای کاش

دست و پا می زنم و یاد شما می افتم
زخمی خنجرشان حنجر من بود ای کاش

دفن کردند تو را با قدم مرکب ها
زیر مرکب پر من، پیکر من من بود ای کاش

تا کفن پوش کنم آن تن عریانت را
بوریا کهنه چرا؟ معجر من بود ای کاش

من زمینگیر شدم تا که زمین خورد سرت
روی نی جای سر تو سر من بود ای کاش

شاعر:محسن حنیفی