آوای محبت

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

شیرین ترین ذکرها

شیرین ترین ذکرها بعد از ذکر خدا، ذکر پیامبر و اهل بیت(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) از است. بلکه ذکر آنها ذکر خداست و از ذکر خدا جدا نیست. اهل بیت (صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) ممسوس و فانی در ذات خدا هستند. وجه الله و عین الله و پدالله هستند. این است که یاد آنها یاد خداست. در روایتی از امام صادق (عَلَیه السَّلام) آمده است:
شِیعَتُنا الرُّحَماءُ بَینَهُم اَلَّذینَ اِذا خَلَوا ذَکَرواللهَ [إنَّ ذِکرَنا مِن ذِکرِ اللهِ ] ، اِنّا اِذا ذُکِرنا ذُکِرَاللهُ وَ اِذا ذُکِرَ عَدوُّنا ذُکِرَ الشَّیطانُ؛ شیعیان ما با مهر و محبت با یکدیگر برخورد می کند. آنان هرگاه در جایی اجتماع کنند، خدا را یاد می کنند. البته هر زمان یادی از ما شود، یاد خدا شده است و هرگاه یادی از دشمنان ما بشود، یادی از شیطان شده است.(1)
ص: 57

---

1- الکافی، ج 2، ص 186، ح 1؛ بحارالأنوار، ج 74، ص 258، ح 55.
از این جهت، از چیزهایی که هم دل را نورانی می کند و هم مجالس را، صلوات بر محمد و آل محمد است.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

رهایی از نفاق

صلوات موجب می شود که شیاطین بروند و ملائکه بیایند. با صلوات، رحمت خداوند جذب می شود و نفاق و دورویی و تفرقه از بین می رود. پیامبر خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) فرمودند:
اِرفَعُوا اَصواتَکُم بِالصَّلاةِ عَلَیَّ فَاِنَّها تَذهَبُ بِالنِّفاقِ؛(1) با صدای بلند بر من صلوات بفرستید که نفاق و
دورویی را می برد.
سعی کنید - ان شاء الله - نه فقط با زبان، بلکه با قلب و دلتان به پیامبر و اهل بیت او توجه کنید که خیلی نورانیت می آورد. بلند فرستادن صلوات، هم تکبر و هم تعین را از بین می برد. و این از آثار پر برکت و گرانبهای صلوات بر محمد و آل محمد است.
خاطرخواه پیامبر(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم)
هر کس، کسی یا چیزی را بسیار یاد کند، یا خاطر خواه آن است، یا خاطر خواه خواهد شد. این دو لازم و ملزوم اند. بزرگان فرموده اند:
ص: 58

---

1- الکافی، ج 2، ص 493؛ بحارالانوار، ج 91، ص 59.
مَن اَحَبَّ شَیئاً اَکثَرَ ذِکرَهُ؛(1) کسی که چیزی را دوست
دارد، فراوان از آن یاد می کند.
انسان اگر چیزی را دوست نداشته باشد، از آن یادی نمی کند. اگر بغضش نسبت به آن چیز کامل باشد، از آن بدش می آید. اصلاً دوست ندارد حرفش را بشنود. امیر المؤمنین(عَلَیه السَّلام) می فرمایند:
مَن اَبغَضَ شَیئاً اَبغَضَ اَن یَنظُرَ اِلَیهِ وَ اَن یَذکُرَ عِندَهُ؛(2) کسی که چیزی را مبغوض و منفور می دارد، نگاه کردن به آن و یادآوری آن را نیز مبغوض و منفور
می شمارد.
کسی که یاد پیامبر خدا می کند و بر او درود و سلام می فرستد، خاطر خواه اوست. اگر هم نباشد - ان شاء الله - می شود.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

مهریۀ حوا

تنهایی فقط زیبندۀ خداست. خداوند است که احد و واحد و فرد است. غیر از خدا در همۀ موجودات زوجیت وجود دارد. تا زوجیت نباشد، تولید و بقاء نیست.
چون خداوند اراده کرده بود انسان ها را خلق کند، حضرت حوا را خلق کرد تا نسل بشر زیاد شود. وقتی حضرت حوا را خلق کرد، تمایلی در حضرت آدم ایجاد شد.
ص: 59

---

1- مجموعة ورام، ج 1، ص 74؛ شرح نهج البلاغة، ج 2، ص 318.
2- نهج البلاغة، خطبۀ 160؛ بحارالانوار، ج 16، ص 285.
از جبرائیل پرسید: این کیست؟ گفت: این همسر توست. خواست نزدیک شود، گفت: باید خواستگاری کنی و عقد بخوانی. گفت: چگونه؟ گفت: باید برای او مهریه قرار دهی.
آدم هم که مال و ثروتی نداشت. گفت: من چیزی ندارم تا مهر او قرار دهم. جبرئیل گفت: سه مرتبه بر حبیب خدا(صَلَی اللهُ عَلَیه وَ آلِه وَ سَلَّم) صلوات بفرست تا حوا بر تو حلال گردد. در حقیقت مهریۀ حضرت حوا سه صلوات بود. ان شاء الله همۀ ازدواج ها همین طور آسان و راحت باشد.(1)

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

پاداش هفتاد و دو شهید

در روایات برای صلوات تعبیرات فوق العاده آمده است. در روایتی از پیامبر خدا(صَلَی اللهُ عَلَیه وَ آلِه وَ سَلَّم) نقل شده است که فرمودند:
مَن قالَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَعطاهُ اللهَ أَجرَ اثنَینِ وَ سَبعینَ شَهیداً وَ خَرَجَ مِن ذُنُوبِهِ کَیَومٍ وَلَدَتهُ اَمُّهُ؛(2) هر کس بگوید: «درود خدا بر محمد و آل محمد»، خداوند به او پاداش هفتاد و دو شهید عطا می کند و از گناهانش همچون روزی که از مادر متولد شده است
بیرون می آید.
شبیه این روایات نیز برای زیارت امام حسین (عَلَیه السَّلام) آمده است. شاید اهمیت آن در این است که هم صلوات مهم است و
ص: 60

---

1- شرح و فضائل صلوات، ص 142.
2- روضة الواعظین، ج 2، ص 323؛ جامع الاخبار، ص 59.
هم خدای بزرگ، اجر و پاداش او بزرگ است. ما چیزی نیستیم. مهم نیستیم. یک مخلوق فقیر ناچیز هستیم. ولی کسانی که بر آنها درود می فرستیم، یا به آن ها توسل می کنیم بزرگ اند.
لذا اگر شبیه این روایات را می بینید. تعجب نکنید.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

تحفه ای برای رسول خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم)

صلوات های ما تحفه و هدیه ای به محضر پیامبر گرامی اسلام(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) است. چون با صلوات فرستادن بر آن حضرت از خداوند درخواست رحمت برای ایشان می کنیم. و قطعاً پیامبر خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) پاسخ این هدیه را خواهند داد. چون آن حضرت مؤدب به آداب الهی هستند.
خداوند در قرآن فرموده است:
وَ اِذا حُیِّیتُم بِتَحِیَّةٍ فَحَیُّوا بِاَحسَنَ مِنها اَو رُدُّها؛(1) هرگاه به شما تحیت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید، یا
دست کم به همان گونه پاسخ دهید.
اَنَس بن مالک می گوید: در محضر امام حسین(عَلَیه السَّلام) بودم. کنیزی از کنیزان حضرت به خدمت ایشان آمد و دسته گلی به عنوان تحیت به ایشان تقدیم کرد.
حضرت به او فرمود: در راه خدا آزاد هستی!
اَنَس می گوید: به حضرت گفتم: به خاطر یک دسته گل که
ص: 61

---

1- سورۂ نساء، آیه 86.
چندان ارزشی ندارد او را آزاد ساختید؟!
حضرت فرمودند: خداوند این چنین ما را ادب فرموده است که «هر گاه به شما تحیت گویند، پاسخ آن را بهتر از آن بدهید، یا دست کم به همان گونه پاسخ گویید.» و بهتر از این دسته گل، آزادی او بود.(1)
بنابر این، کسی که با صلوات خود تحفه ای تقدیم پیامبر خدا کند، آن حضرت هدیه ای بهتر از آن به او خواهد داد. چنان که در روایت آمده است:

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

کسی از رسول خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) پرسید: صلوات فرستادن امت، فرستادن تحفه ای به سوی شماست. آیا از جانب شما هم تحفه ای برای آنها خواهد بود؟ حضرت فرمودند:
امروز، صلوات امت بر من، تحفه ای از ایشان برای من است. و تحفۀ من برای ایشان، در بهشت خواهد بود.(2)
از این که حضرت تصریح نفرمود تحفۀ من برای ایشان چه خواهد بود، فهمیده می شود که آن تحفه چیزی است که قابل درک و تعریف نیست و کنه آن را نمی توان شناخت. فردای قیامت معلوم می شود که تحفۀ پیامبر عظیم الشأن چه خواهد بود. تحفۀ شخصیت بزرگی همانند پیامبر خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) البته بسیار بزرگ و غیر قابل تصور است.
ص: 62

---

1- کشف الغمة، ج 2، ص 31؛ بحارالانوار، ج 44، ص 195.
2- شرح و فضائل صلوات، ص 86.
بنابر این، تا می توانید با صلوات خود برای آن حضرت تحفه بفرستید.
هدیۀ صلوات
یکی از رفقای ما می گفت: مشهد مشرف شده بودیم. به ما گفتند که آیت الله بهاء الدینی هم به مشهد آمده اند. اتفاقاً ایشان را در یکی از دفاتر حرم جا داده بودند و جای بسیار خوبی بود.
اواخر شب برخی از رفقا به خدمت ایشان آمدند و گفتند: الآن دور ضریح خلوت شده است. اگر دوست دارید کنار ضریح بیایید، الآن وقت خوبی است.
فرمودند: ما همین جا هم که هستیم لذت و بهره می بریم. بعد فرمودند: ما امشب کاری نکردیم، فقط سه صلوات به حضرت هدیه کردیم. و ذکر صلوات خیلی بلند است!

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

صلوات از روی اخلاص

صلوات بر محمد و آل محمد(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) برکات فراوانی دارد. یکی از برکات آن بر آورده شدن حوائج دنیا و آخرت است. به ویژه اگر از روی صدق نیت و اخلاص باشد.
امام صادق (عَلَیهِ السَّلام) فرمودند:
مَن صَلّی عَلَی النَّبیِّ وَ آلِهِ مَرَّةً واحِدَةً بِنِیَّةٍ وَ إِخلاصٍ مِن قَلبِه ِ قَضَی اللهُ لَهُ مِائَةَ حاجَةٍ مِنها ثَلاثُونَ لِلدُّنیا و سَبعُونَ
ص: 63
لِلآخِرَۃِ؛(1) کسی که با توجه و از روی اخلاص یک مرتبه با دل و جان بر پیامبر و آل او صلوات بفرستد، خداوند یکصد حاجت او را بر آورد. از این یکصد حاجت سی حاجت برای حوائج دنیوی است و هفتاد حاجت مربوط به حوائج اخروی است.
در این روایت قید نیت و اخلاص دل و جان آمده است. یعنی اگر صلوات از روی دوستی و محبت باشد و مقصود نیل به ثواب و مسائل دیگر نباشد، این آثار پر برکت را به دنبال خواهد داشت.
در برخی از روایات تعبیر به محبت شده است. چون انسان تا از وادی محبت سر در نیاورد، خالص نمی شود. مادر فرزند خودش را دوست دارد، هر چند این فرزند به او بدی کند و هر چند مادر بداند این فرزند در آینده به او خدمتی نخواهد کرد و بی اعتنا خواهد بود، ولی محبت فرزند با وجود این مادر عجین شده است. این محبت بدون غرض و خالص است و نمونه ای از اخلاص است.
صلوات هم اگر با اخلاص باشد، به برکت آن حوائج دنیا و آخرت برآورده می شود.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

خشنودی اهل بیت(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم)

آثار و برکات صلوات بسیار زیاد است. ان شاء الله سعی
ص: 64

---

1- الدعوات، ص 89؛ بحارالانوار، ج 91،ص 70؛ مستدرک الوسائل، ج 5، ص 331.
کنیم تا خدا کمکمان کند که در کارها اهل تجارت نباشیم، بلکه کارهایمان به خاطر دوستی و محبت باشد. نه به خاطر ترس یا طمع.
اگر کسی ذکر صلوات را به خاطر ثواب نگوید، بلکه به خاطر خشنودی دل محمد و آل محمد بگوییم، این بهترین ارزش است. در صلوات شعبانیه که از اعمال هر روز ماه شعبان آمده است:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلوةً کَثیرَةً تَکُونُ لَهُم رِضاً؛(1)
خداوندا، بر محمد و آل او درود و صلوات بفرستد، صلوات فراوانی که موجب رضایت و خشنودی آنان باشد.
همین که دل پیامبر و امام زمان و اهل بیت (عَلَیه السَّلام) شاد و خشنود شود، بهترین چیز است. مگر عقلمان کم است که دنبال ثواب بگردیم؟!
وقتی خود شخصیت تجلی می کند، چه داعی داریم که به دنبال ثواب بگردیم. مثل این که خود طرف اینجا حاضر است وما دنبال عکس او بگردیم. فرمود: با صلوات بسیار خشنودی و رضایت دل محمد و آل محمد را فراهم می کنیم. راه را گم نکنیم.
ص: 65

---

1- مصباح المتهجد، ج 2، ص 828؛ بحارالانوار، ج 87، ص 20.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

نجات از سقوط

یکی از چیزهایی که انسان را از سقوط در جهنم و افتادن در آتش دوزخ حفظ می کند، ذکر شریف صلوات است.
پیامبر خدا(صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه وَ سَلَّم) فرمودند:
رَأَیتُ رَجُلاً فِی المَنامِ مِن اُمَّتی عَلَی الصِّراطِ یَرجُفُ اَحیاناً وَ یَحبُو اَحیاناً وَ یَتَعَلَّقُ اَحیاناً فَجاءَتهُ صَلاتُهُ عَلَیَّ وَ اَقامَتهُ عَلی قَدَمَیهِ حَتّی مَضی عَلَی الصِّراطِ؛(1) در خواب مردی از امت خود را بر پل صراط دیدم که سخت افتان و خیزان بود. گاه آویخته می شد و گامی به جلو بر می داشت و گامی به عقب می رفت. در این هنگام صلوات فرستادن او بر من آمد و او را استوار داشت تا از
پل صراط بگذرد.
معلوم می شود این شخص اهل گناه و معصیت بوده است و صلوات بر پیامبر و آل او سبب نجات او شده است.
صلوات در حقیقت اتصال به پیامبر و اهل بیت(عَلَیهِ السَّلام) است. هنگامی که اتصال پیدا شد، نور پیدا می شود و کسی که نور دارد، در آتش نمی افتد.
ان شاء الله این اتصال را در ظاهر و باطن داشته باشیم و آن را
حفظ کنیم.
ص: 66

---

1- الامالی للصدوق، ص 232 ؛روضة الواعظین، ج 2، ص 322؛ بحارالانوار، ج 7، ص 291.

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

دفع عذاب از اهل قبور

مرحوم میرزا حسین نوری، استاد حاج شیخ عباس قمی، در کتاب «دار السلام» در فضیلت صلوات نقل کرده است که مادری می گوید: دختری داشتم، از دنیا رفت. شبی او را در خواب دیدم که در عذاب و سختی است. بدین خاطر بسیار متأثر شدم.
بعد از مدتی دوباره او را در خواب دیدم. دیدم حال او خوب شده است و در رَوح و ریحان و جنت نعیم است. در یک باغ بهشتی و در یک رفاه و راحتی کامل به سر می برد.
به او گفتم: تو که در عذاب بودی، چه شد که از آن نجات یافتی؟ گفت: یک روز یک مرد بزرگواری از این قبرستان عبور کرد. صلوات هایی به اهل این قبرستان هدیه کرد. خداوند به برکت صلوات های او عذاب از این قبرستان را برداشت و به جای آن نعمت و راحتی و خوشی به ما مرحمت کرد.