ویژه نامه عید غدیر و آغاز امامت حضرت علی علیه السلام{طلوع صبح امامت}

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

اعمال روز عيد غدير

ازامام صادق عليه السلام پرسيدند : كه چه كار در آن روز بايد كرد فرمود كه بايد روزه بداريد
و عبادت كنيد و محمد و آل محمدعَليهمُ السلام را ياد كنيد و بر ايشان صَلَوات بفرستيد

و وصيّت كرد رسول خدا(ص) اميرالمؤ منين علي (ع) را كه اين روز را عيد گرداند
و هر پيغمبرى وصىّ خود را وصيّت مى كرد كه اين روز را عيد گردانند

در حديث ابن ابى نَصر بَزَنطى است از حضرت رضاعليه السلام كه فرمود
اى پسر ابى نصر هر كجا كه باشى سعى كن كه روز غدير
نزد قبر مطهّر حضرت اميرالمؤ منين علي (ع) حاضر شوى

بدرستى كه خدا در اين روز مى آمرزد از هر مرد مؤ من و زن مؤ منه گناه شصت ساله ايشان را
و در اين روز آزاد مى كند از آتش جهنّم دو برابر آنچه آزاد كرده است

در ماه رمضان و شب قدر و شب فطر و يك درهم كه در اينروز به برادران مؤ من بدهى
برابر است با هزار درهم كه در اوقات ديگر بدهى

و احسان كن در اين روز به برادران مؤ من خود و شاد گردان
هر مرد مؤ من و زن مؤ منه را

به خدا قَسَم كه اگر مردم فضيلت اين روز را بدانند
چنانكه بايد هر آينه هر روز ده مرتبه ملائكه
با ايشان مصافحه كنند
و بالجمله تعظيم اين روز شريف لازم است .

امضاء

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

یا علی !

بنای دین که با معراج دستان تو کامل شد
به رسم تهنیت گویی برایت آیه نازل شد

واتممت علیکم نعمتی یعنی که ای یاران
غرض از خلقت دریا و صحرا با تو حاصل شد

یا علی !

کنار برکه ای جاری شد احکام وفاداری
وضو با هر سرابی بعد این چشم باطل شد

شکافنده تر از فجری که سرزد بین روز و شب
میان حق و باطل ذوالفقارت حد فاصل شد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

می آید...
تا در تداوم " رسالت",امت را به "امامت"دعوت کند
و آنان را در کنار برکه ای به نام"غدیر خم", که درمعنی ,
ژرف تر از دریا و گسترده تر از سینه اقیانوس است

با "امام", پیوند " ولایت"بزند تا مبلغ بلوغ مکتب و"اکمال دین " گردد
و مسلمانان را پس از خویش,به رهبری فرزند
ابیطالب ازسرگردانی و حیرت,نجات دهد.

چراکه: امت بی امام , رمه بی چوپان است
و گله بی شبان و راه بی علامت و شب بی چراغ
و کشتی بی ناخدا و دشت بی چشمه و قنات خشکیده و بی آب.

رفتن بی راهنما,سالک را به بیراهه میکشد و حرکت بی بصیرت,
دوری روزافزون از مقصد را به دنبال دارد
و عمل بی رأی امام , گام باور را در باتلاق شک فرو میبرد.

برای این مهم ,
چه کس شایسته ازتربیت یافته پیامبر؟
رهشناس تر از مولود کعبه کیست؟

و قاطع تر از"ابوتراب" و پسندیده تر از
"مرتضی "و والاتر از "علی (ع)"کدام است؟

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

جهت نمایش تصویر با اندازه اصلی 611x863 پیکسل کلیک کنید


و غدیری دیگر از راه آمده است
و خاطره سال های دور دوباره تکرار می شود.

پیامبر- صلی الله علیه و آله و سلم
در بازگشت از حجه الوداع ماموریتی مهم و حیاتی
از جانب خدای متعال دریافت می دارد.

در سرزمینی به نام غدیر او را جانشین و
وصی و امام بعد از خود معرفی می کند.

مردی که از قبیله آفتاب و از تبار باران و از سلاله نور است.
مردی به بزرگی آسمان و به زیبایی ماه. و او چه کسی می تواند باشد؟

جز علی، او که همواره مظهر بزرگی
و شجاعت هست و خواهد بود.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

چوشهر علم نبی گشت در علی بشود
بدا به حال هرآن کس که بر علی بشود


غدیر صحنه ی اوج ولایت است ببین
پیمبر آمده از هر نظر علی بشود


خدا شود به خداونداگر که یک پله
از این که هست علی بیشتر علی بشود


چه محشری شده برپا به روی بار شتر
حساب کن که نبی ضرب در علی بشود


در این معادله اصلا درست هم این است
خبر رسان که نبی شد خبر علی بشود


نه اینکه نام علی حافظ ابوالبشر است
قرار بود دعای سفر علی بشود


تبر به دست اگر بت شکن شد ابراهیم
نبی ست بت شکن اما تبر علی بشود


چه در غدیر چه در خیبر و چه در محشر
فرار هست فقط یک نفر علی بشود


به غیر فاطمه آن هم نه درتمام جهات
نمی شود که کسی این قدر علی بشود


فقط برای حسین است این فضلیت که:
پدر علی و هرآنچه پسر علی بشود


نه هر جدال که در اوج جنگ کرب و بلا
حسین تر شود عباس تر:علی بشود


چه در زمان نبی و چه در دل محراب
همیشه باعث شق القمر علی بشود

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

جهت نمایش تصویر با اندازه اصلی 611x611 پیکسل کلیک کنید





اندک اندک جمع ها به هم پیوست.
نجواها به زمزمه های بلند بدل شد.

آن گاه، چشم ها فراتر از نگاه ها به چهره زیبا و
متبسّم پیامبر صلی الله علیه و آله دوخته شد.

سکوت... سکوتی در نهایت زیبایی، آسمان و زمین را در بر گرفت.
اینک، پیام آور خوبی ها بود و پیامی دیگر؛

پیامی که باعث شادمانی اهل دل و غمگینی نفاق پیشگان بود.
پیام پیام آور مهربانی به همه رسید.

اینک کائنات باید شاهد پیوند «امامت و نبوت» می شد؛
پیوندی که انوار آن، با گره خوردن دست ها در همدیگر، تمامی آسمان
و زمین را در برگرفت و ذره ذره هستی، شروع به تسبیح ذات اقدس باری تعالی کردند.

اینک خداوند، آرمانی ترین اندیشه را به پیامبر خویش ارزانی داشته بود؛
اندیشه ای که در جهان خاکی، تحولی عظیم و در جهان افلاکی، ذوقی سلیم،
برای عبادت حضرت پرورگار به وجود می آورد.

گویی هنگام عاشقانگی ها بود؛ هنگام به
وجد آمدن تمامی سلول ها، با ذکر «یا علی».

فرمود: هر کسی را که من مولای اویم، علی مولای اوست؛
مولایی که شما را از بند خودپرستی ها آزاد خواهد کرد؛
«کیست مولا؟ آنکه آزادت کند».

هر دو دست، نشان عظمت همدیگر بودند؛
عظمتی که خداوند، آن را در ادیان دیگر بشارت داده بود؛

بشارت امامت و حکومت صالحین بر زمین!
بشارت فصلی که عدالت الهی را در نقطه نقطه زمین مستقر کند.

بشارت ولایت مولا امیر المؤمنین، عدل مجسم خداوند در زمین.
درود خداوند بر امین وحی الهی و کشتیبان نبوت، حضرت ختمی
مرتبت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و روح نماز،
مولای جوان مردان، حضرت علی مرتضی باد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

غدیر، نام اقیانوس بی کرانی است که افق در افق، با
آسمان نسبت دارد و موج در موج، هم آغوش عرش است.

عرش، از آخرین موج های غدیر آغاز می شود.

خوش به حال فرشتگان که هر شامگاه، با سرخی شفق، فوج فوج
در زلال بی کران غدیر بال می شویند و در ساحل سبز غدیر به نماز می ایستند!

آدم از بهشت شروع شد و به زمین پیوست و سال ها
در زمین گشت و گشت؛ با شیون و اندوه.

سرانجام، غدیر خم را یافت و از معبر غدیر، دوباره به بهشت بازگشت.
در جاذبه این خاکدان سخت، غدیر تنها بال پرواز به سمت بهشت است.

دیگر هر چه هست، خاک است، خون است، خاکستر است.
یکصد و بیست و چهار هزار چشمه از ازل تا به ابد جاری گشت و به غدیر پیوست.

اینک غدیر، حاصل یکصد و بیست و چهار هزار چشمه زلال رسالت است
که موج در موج، عرفان و معرفت را فراراه انسان قرار داده است.

«فَصَلّ لِرَبِّکَ وَانْحَرْ».
پس اگر هنوز ذوق تماشایت هست بیا به کرانه غدیر بایست
تا پنجره هایی از عرش در برابرت گشوده شود و تو را به تماشای لوح و قلم ببرد.

هیچ گاه آرزو کرده ای که تو در لب دریایی، آهسته آهسته قدم بزنی
و فرشتگان، فوج فوج از برابرت پرواز کنند؟

اگر جوابت آری است، در یک غروب، دست از هر چه هست و نیست
بشوی و تنها یک دل با خود بردار و در کرانه غدیر برو، ببین
پرواز فرشتگان چقدر زیباست، چقدر تماشایی!

هر کس که یک بار گذرش بر کرانه های غدیر افتاده باشد،
دیگر همیشه مست است، همیشه عاشق است.

دیگر هیچ گاه غم سراغش نخواهد آمد.
پس پیراهنی از غدیر مبارکت باد!

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

خورشید و ماه

با محمد صلی الله علیه و آله ، هر چه بالا می روی، بالاتر می بینی
و این لیاقت، تنها شایسته علی علیه السلام است که در تسخیر
قلب ملایک، سابقه ای دیرینه دارد.

غدیر، آنجاست که شاخه های علی علیه السلام
و محمد صلی الله علیه و آله به اتصال پیوندی
به نام فاطمه علیهاالسلام اوج می گیرد

و دوازده میوه امامت از شجره طیبه شان،
به دامان عاشقان می افتد.

آنجا، دستان توحیدی رسول خدا صلی الله علیه و آله
حجاب های ظلمانی را کنار می زند
تا آنچه از ناگفته های رسالت باقی مانده است، زمزمه کند.

مردم! بگویید به باد، به باران، به آفتاب و به آب
که اینک علی علیه السلام ، جانشین من است

و در عبور روز و شب، ماه و خورشید،
این چنین جایگاه خود را عوض می کنند
تا تاریکی، رهروانشان را نبلعد.

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

آرى...خم!شربدار ولايت‏
غديرحادثات وميان منزل افشاى رازهاست.

بنگريدش‏ كه بر اوج دست و بازودر چنگ چنگالى از نور
ايستاده است‏به ابرها نزديكتر تا به ماو نگاه نمى ‏كند
نه در چشمان مشتاق‏انه در ديدگان دريده از حسد.

به اين ترانه گوش كنيدكه در هفت آسمان مى ‏طپد:
«هر كه مرا مولاى خويش بداند اينكه
فرا چنگ من ايستاده مولاى اوست».

آرى امروز همه چيز كامل است‏معيارى بدنيا آمده‏
كه در سايه‏ اش‏نيك و بد از هم مشخصند.

در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست‏
در غدير،يك تاريخ تبلور پيدا كرد.

و بدينسان،آن دشت كه ديروز گمنامش،
كندى و سستى قافله‏ ها را مى‏زدود،
امروز،طلوع آفتاب ولايت را بستر شد.
آن بركه آب،ميانه كويرى برهوت،
كه رنج و خستگى مسافران را به جان مى ‏خريد،
امروزچشمه جوشان و هميشه جارى پهنه آرمان‏هاى والا گشت.

بدينسان بود كه پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش)
ندا در داد:آنها كه بى ‏ولايت على(سلام خدا بر او)رفته ‏اند،
باز گردند ودر كناره غدير،«آينه بلند اى آسمان كوير»
با حماسه‏ ساز نهضت اسلام،روح مطهر زمان،
بيعتى دوباره كنند،

و در طبيعت حقيقت،تنفسى روحنواز و مستى ‏زا...
و اينگونه بود كه به يكباره،
از كالبد بى‏ جان يك دشت پر سكوت‏
غوغاى اجابت و پذيرش برخاست.

و هياهوى سر در گم انسانى،
در بازتاب مرزهاى روشنى و جاودانگى‏
جوششى مداوم يافت،بيراهه‏ ها،نهاده شد،
و حجت در جانشان بياميخت.

راستى را،مگر خورشيد در غروبش،
ماه را به نور افشانى،نمى ‏گمارد؟
و مگر دريا،ابر را،
از خود و براى خود،غنا نمى ‏بخشد؟

در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست
و از اين دريا،بايد گوهرهاى ناب به دست آورد.

در غدير كه به چه مى ‏انديشد؟
در غدير گويا محمد صلى الله عليه و آله مى ‏انديشد:
بدون على عليه السلام چگونه خواهد رفت؟

و على عليه السلام مى ‏انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد رفت؟

و على عليه السلام مى ‏انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد ماند؟

و مردم بين همين رفتن و ماندن است
كه به ابهامى شگفت گرفتار آمده ‏اند:

اين همان محمد صلى الله عليه و آله است
كه مى‏ ماند،اگر با على بيعت مى ‏كرديم

و اين حتى على عليه السلام است
كه مى ‏رود،اگر بيعت را شكستيم!!

توده مردم به چگونگى بيعت مى ‏انديشند
و سران توطئه به شكستن بيعت...!!
اسماعيل نورى علاء

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

از غدیر چه میدانیم ؟

روز غدير.. نسيم عطرآگين نبوت و شميم روح افزاى رسالت
و دستاورد همه پيامبران و رسالت‏هاى الهى است.
روز غدير.. سرآغاز سيرت هماره جوشان و راه قرآن گويا و كامل كننده دين حنيف
و فرجام بخش نعمت‏هاى خداوندى و موهبت‏هاى قدسى است

روز غدير.. همان روزى كه پيامبر پس از بازگشت از حجة الوداع (سال 10 هجرى)
آخرين خطبه خود را در بدترين شرايط آب و هوايى و وزش بادهاى تند و سوزناك
و كارشكنى منافقان و بازيگرى بيماردلان و سخنان نااميد كننده
و شايعة پراكنى شايعه سازان و آشوبگرى اوباش خواند!

پيامبر در ميان آنان برخاست تا اعلام كند على(ع)
وصى او، جانشين او، نايب او و وزير اوست.

او داراى ولايت پيامبران و حكومت رسولان و رهبرى حق و حقيقت در ميان مردم است.
آنچه رسول خدا (ص) از آن برخوردار بوده على همان را برخوردار است
و هر كه پيامبر بر او ولايت و سرپرستى داشت، على نيز سرپرست اوست.

منزلت او بسان منزلت پيامبران است و رهبرى و ولايتش مطلق است.
هيچ قيد و شرط و مانع و بازدارنده ‏اى ندارد.
خداوند متعال اين رويداد بزرگ جهانى را چنين معرفى كرده است:

« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا»

امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم
و اسلام را براى شما (به عنوان) دينى برگزيدم».