متن های ادبی , پیامک و اشعار انتخابی شما در ماه مبارک رمضان

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

رمزها در رمضان است، خدا مى‏ داند
برتر از فهم و گمان است، خدا مى ‏داند

لیلة القدر، کدامین شب این ماه خداست؟
چه شبى برتر از آن است، خدا مى ‏داند

هر شبى توبه کنیم از گنه و پاک شویم
لیلة القدر، همان است، خدا مى ‏داند

موسم بندگى چشم و زبان و گوش است
نه همین صوم دهان است، خدا مى ‏داند

گر نباشد همه اعضاى تو تسلیم خدا
روزه ات صرفه ى نان است، خدا مى ‏داند

بار عام و همه مهمان خداوند کریم
ماه آزادى جان است، خدا مى ‏داند

سبط اکبر که در این مه متولد گردید
رمز حسن رمضان است، خدا مى ‏داند

زین مه نیمه مه، ماه خدا کامل شد
عید شادى جهان است، خدا مى ‏داند

میزبان است خدا، در مه میلاد حسن
رمز این نکته نهان است، خدا مى‏ داند

کرمش مایه امید گنه کاران شد
یا حسن، ورد (حسان) است، خدا مى‏ داند

[*آیه های انتظار*]

آنان که عابدند به وقت اذان خوشند
آنان که زاهدند به یک تکه نان خوشند

از هر دو تا نگار یکی ناز میکند
عشاق روزگار یکی در میان خوشند

[*آیه های انتظار*]

بو یِ مهما نیِ آن مبد ا جان می آید
مژده ای ناب ازآن،روح و روان می آید

د عوتی عام شده، بر سرِ خوانِ کرمش
خوش دراین بزم سرا،پیروجوان می آید

دل که پیراسته شد،درگهِ فیضش مفتوح
هرکه مشتاق دراین راه ، دوان می آید

آنقدر کار عظیم است ، عیان می گویم
روح از فرطِ شُعف ، بر جَوَلان می آید

فارغ از خوردن و نوشیدن و امیالِ دگر
چون مَلَک،بال زنان، سویِ جنان می آید

اوکه بخشنده ترین است،چه خوش می طلبد
میهمان در طلب اش ، اشک فشان می آید

کیستم من؟ بنشینم ، به سرِسفره یِ او
جان ازاین مژده خوش، برغَلَیان می آید

چونکه نیّت شده ،سرلوحهِ آمال و عمل
قصه ی بنده ی مُخلِص ،به میان می آید

لیله ی قد ر د ر ا ین ما ه تجلّی بخشد
ر حمتِ واسعه ا ش ، دررمضان می آید

دست ها سویِ خدا باز ، به امیّد کَرَم
آن چه برخاسته از دل ، به زبان می آید

به امیدی زده ام در ، بگشا ، کانِ کَرَم
بنده یِ خاطی وبی نام و نشان می آید

چون شنیدم، درِاحسان توبازاست،هنوز
پس"فرائی "به درت، بهرِ امان می آید

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

شامگاهان که رسد بوی ملائک بمشام
بال بگشاید و پرواز کند روح و روان

روزه باچشم ودل وگوش وزبان بایدبود
روزه آن نیست که گیردمتضرر به دهان

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

با نامه ی سیاهم ، قلب تو را شکستم
آلوده و گنهکار ، محتاج یک دعایم

خیلی دلم گرفته ، از تو خبر ندارم
با این وجود دلدار ، محتاج یک دعایم

تا خواستم بیفتم ، دست مرا گرفتی
این بار هم چو هر بار ، محتاج یک دعایم

شرمنده ام کجاها ، دیدی گناه کردم
خیلی شدم گرفتار ، محتاج یک دعایم

نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم
هستم به تو بدهکار ، محتاج یک دعایم

ای کاش یک سحر هم ، راهت بیافتد اینجا
در انتظار دیدار ، محتاج یک دعایم

خیمه نشین صحرا ، آرام جان زهرا
هر جایی هستی ای یار ، محتاج یک دعایم

وقت اذان مغرب ، دلتنگ کربلایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد
هلال عید به دور قدح اشارت کرد

ثواب روزه و حج قبول آن کس برد
که خاک میکده عشق را زیارت کرد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

با نامه ی سیاهم ، قلب تو را شکستم
آلوده و گنهکار ، محتاج یک دعایم

خیلی دلم گرفته ، از تو خبر ندارم
با این وجود دلدار ، محتاج یک دعایم

تا خواستم بیفتم ، دست مرا گرفتی
این بار هم چو هر بار ، محتاج یک دعایم

شرمنده ام کجاها ، دیدی گناه کردم
خیلی شدم گرفتار ، محتاج یک دعایم

نگذاشتی بریزد یک لحظه آبرویم
هستم به تو بدهکار ، محتاج یک دعایم

ای کاش یک سحر هم ، راهت بیافتد اینجا
در انتظار دیدار ، محتاج یک دعایم

خیمه نشین صحرا ، آرام جان زهرا
هر جایی هستی ای یار ، محتاج یک دعایم

وقت اذان مغرب ، دلتنگ کربلایم
ای روزه دار ، افطار محتاج یک دعایم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

گرچه من پشت درم، راه ندی حق داری
گرچه من دربدرم، راه ندی حق داری

بسكه من اين در و آن در زده ام حالا كه
خورده اينجا گذرم، راه ندی حق داری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یا غافر الخطایا، یا دافع البلایا
یا مجزل البلایا، یا منهی الرجایا

یا باعث البرایا، یا واجب الهدایا
یا قاضی المنایا، یا سامع الشکایا

با آه سرد غفلت، با اشک گرم خجلت
از نفس سرکش خود، آورده ام شکایت

ازبس گناه کردم، دل را سیاه کردم
عمر عزیز خود را، من صرف آه کردم

اشک خجالتم را، هرشب گواه کردم
من اشتباه کردم، خود را تباه کردم

گر بر فلک رسیده، آوای یارب من
جان مرا گناهان، آورده برلب من

ای خالق خبیرم، ای قادر و قدیرم
از نور رحمت تو، روشن شده ضمیرم

تو آن همه بزرگی، من این همه حقیرم
تو بر همه کریمی، من بر درت فقیرم

برخوان رحمت خود، یک لحظه دعوتم کن
عفو و عنایتت را، از لطف قسمتم کن

من گرچه روسیاهم، سرتا به پا گناهم
شرمندۀ تو هستم، اشکم شده گواهم

ای آستان لطفت، تنها پناهگاهم
تا رحمت تو پُل زد، شرم من و نگاهم

بر عبد روسیاهت، یک دم نظاره ای کن
تا رو سفید گردم، بر من اشاره ای کن

در راه حق پرستی، یارب هدایتم کن
هنگام جنگ با نفس، مولا حمایتم کن

سوگند بر علی و، زهرا عنایتم کن
سرشار شور و عشق، مهر ولایتم کن

فردا اگر «وفائی»، روسوی محشر آرد
جز گوهر ولایت، چیزی دگر ندارد

استاد سید هاشم وفایی

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

آنان که عابدند به وقت اذان خوشند
آنان که زاهدند به یک تکه نان خوشند

از هر دو تا نگار یکی ناز میکند
عشاق روزگار یکی در میان خوشند