مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

در نمــازم خــم ابــــروی تـــو با یــــاد آمد
حالتــی رفت که محــراب بـــه فریــــاد آمد

از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار
کان تحــمل که تو دیــدی هــمه بر بــاد آمد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس
نسیم روضه شیراز پیک راهت بس


دگر ز منزل جانان سفر مکن درویش
که سیر معنوی و کنج خانقاهت بس

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم

نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

مزرع سبـــز فلک دیـــدم و داس مه نو
یادم از کشــته خویش آمد و هنگام درو

گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید
گفت با این همه از ســـابقه نومید مشو

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم
که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات
بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

نفس باد صبا مشـــک فشـان خواهد شـد
عالــم پــیر دگــرباره جـوان خواهد شد

ارغوان جام عقیقی به سـمن خواهد داد
چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا
که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

به یاد شخص نزارم که غرق خون دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه

[*خادمه رقیه خاتون(س)*]

هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد
خداش در همه حال از بلا نگه دارد

حدیث دوست نگویم مگر به حضرت دوست
که آشنا سخن آشنا نگه دارد

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

هدر آسمان نه عجب گربه گفته حافظ
سرود زهره به رقص اورد مسیحارا

دردایره قسمت ما نقطه تسلیمیم
حکم آنچه تو فرمایی لطف آنچه تو بنمایی