مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
منزل آن مه عاشق کش عیار کجاست

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش
آتش طور کجا موعد دیدار کجاست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

در نعل سمند او شکل مه نو پیدا
وز قد بلند او بالای صنوبر پست

[نرگس منتظر]

تاب بنفشه می​دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می​درد خنده دلگشای تو

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

وفا مجو زکس ور سخن نمیشنوی
به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می باش

واعظ ما بوی حق نشنید بشنو این سخن
در حضورش نیز می گوییم نه غیبت میکنم

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم



به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مقام عیش میسر نمی‌شود بی‌رنج
بلی به حکم بلا بسته‌اند عهد الست

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش
که نیستیست سرانجام هر کمال که هست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آن تلخ وش که صوفی ام الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبله العذارا

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را