تورا من چشم در راهم .....(( ادبيات انتظار ٬نجوا بامولاي منتظران))

[خادم کریمه اهل بیت]

من مهدیم در دست تیغ انتقامم

مادر به قبر مخفی ات بادا سلامم

مادر دلم خون است از بندم رها کن!

دستی برآور بر ظهور من دعا کن!

من بهترین یار وفادار تو هستم

روز ظهورم هم عزادار تو هستم

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

ایــن بــار بــا لســـانـی دیـگـــر

یا ایها العزیر، این بار با قلبی که اعتقادش را بر زبان می آورد به استقبال تو آمده ایم ؛ و با چشمانی شرمنده - که سعی در رعایت آداب محضر تو دارد - به حضورت شرفیاب شده ایم .
بهانه ای دیگر است که با ندای « اباصالح » صدایت زنیم و با ذکر « داعی الله » سلامت کنیم و با کلمه « ولی الله » درودت فرستیم و با گلواژه « العجل » انتظارت کشیم و با فریاد « ادرکنی » از تو کمک بخواهیم و با التماس « یا مهدی » از تو جوابی بطلبیم . تو از حال ما خبر داری که مَسَّلنا و اهلنا الضرّ، و انتظار دلمان را می دانی که تَصَدَّق علینا . به مادرت فاطمه علیهما السلام که هنوز برایش اشک می ریزی ، سلام ما را بی جواب و ندای ما را بی پاسخ مگذار ... السلام علیک یا بقیه الله

[mashoo]

دست خالی ، پای خسته ، رهسپار کوی یارم
یک نیستان ناله در دل ، از غم هجر نگارم

درد بی درمان ما را نام زیبای تو درمان
موج دستانی شکسته ، باز هم در انتظارم

صحبت از چاه است و یوسف ، از دو چشم کور یعقوب
از همان خال سیاه و از همه دار و ندارم

از دو چشم زخمی مَه ، تا تن تبدار خورشید
در پی تو دل شکسته ، رس به داد قلب زارم

آسمانم بی ستاره ، روزهایم چون شب تار
از غم هجرانت آقا ، دوست دارم خون ببارم

دوست دارم تا ببینم چهره نورانیت را
بعد دیدار رخ تو ، آرزویی من ندارم


حسین سنگری

[درگاه محبوب]

مـا معتقــدیم عـشــق سـر خـواهــد زد بــر پشـت سـتم کسـی تبر خـواهـد زد

سـو گنــد بـه هــر چــهـارده آیــــه نـــور سو گنــد بـه زخمـهای سـرشــار غــرور

آخـــر شــب ســرد مــا سحــر مـیگـردد مـــهـدی بـه میــان شیــعه بــر میـگردد ...
مـا معتقــدیم عـشــق سـر خـواهــد زد ...

[خادمه زینب کبری(س)]

هوای تو


دلم مثل غروب جمعه ها دارد هوایت را
کجا واکرده ای این بار گیسوی رهایت را؟

کجا سر در گریبان بردی و یاد من افتادی
که پنهان کرده باشی گریه های های هایت را

خیابان «ولی عصر» بی شک جای خوبی نیست
که در بین صداها گم کنی بغض صدایت را

تو هم در این غریبستان وطن داری و می دانی
بریده روزگار بی تو صبر آشنایت را

نسیمی از نفس افتاده ام از نیل ردّم کن
رها کن در میان خدعه ماران عصایت را

نمی خواهم بجنگم در رکابت... مرگ می خواهم
به شمشیر لقا از پی بخشیدم عطایت را

فقط یک بار از چشمان اشک آلود من بگذر
که موجا موج هر پلکم ببوسد جای پایت را...

... گل امّید را در روز بی خورشید خیری نیست
شب است و می کشی روی سر دنیا عبایت را

محمدجواد آسمان

[مليکه]

يوسف مصري نمي آيد به كنعان دلم
بازسر را مي گذارد غم به دامان دلم


بي حضورچتر دستانت ببين يعقوب وار
مانده ام امشب دوباره زير باران دلم


خوب مي داني زليخاي جنون با من چه كرد
پاره شد در ماتم عصمت گريبان دلم


نوح من ! خاصيت عشق است امواج بلند
كشتي ات را بشكن و بنشين به طوفان دلم


كي بهارت مي وزد بر گيسوان حسرتم
كي نگاهت مي شود اي خوب مهمان دلم ؟


تا بگويي با من از عرياني اندوه خويش
تا بگويم با تو از اسرار پنهان دلم


بوي پيراهن مرا كافي است تا روشن شود
چشم تاريك و شب خاموش كنعان دلم

[نرگس منتظر]

بوی عطر یاس دارد جمعه ها
وعده دیدار دارد جمعه ها

جمعه ها بر عاشقان ایینه است
وعده گاه عاشقان ادینه است

جمعه ها دل یاد دلبر می کند
نغمه یا بن الحسن سر می کند . .

[خادم کریمه اهل بیت]

یا ایهاالعزیز دلم مبتلایتان
دارد دوباره این دل تنگم هوایتان

از حال ما اگر که بپرسی ملال نیست
جز دوری شما و فراق صدایتان

من غصه ام گرفته برای غریبی ات
حالا شما بگو کمی از غصه هایتان

یک روز زیر پای شما خاک میشوم
من زاده میشوم که بمیرم برایتان

ناقابل است پیش کشم در برابرت
چشمم سرم دلم همه اقا فدایتان

با این همه که رنج کشیدی به خاطرم
کشتی مرا دوباره به اشک و دعایتان

[*آیه های انتظار*]

تقدیم به حضرت موعود(عج)

بی‌تو


بیا كه بی‌گل رویت بهار می‌میرد
دل خزان زده در انتظار می‌میرد


تویی قرار دل بی‌قرار مشتاقان
بیا وگرنه دل بی‌قرار می‌میرد


تمام جادّه گرفته غبار غیبت تو
بیا كه بی‌تو دلم در غبار می‌میرد


صفا نمانده به آیینة زمان حتّی
دل شكسته در این روزگار می‌میرد


تو روح جاری عشقی میان باغ غزل
اگر كه عشق نباشد هَزار می‌میرد


بیا و شام مرا همچو روز روشن كن
اگر طلوع كنی، شام تار می‌میرد

غلامرضا زربانویی

[درگاه محبوب]

زمین دلتنگ و مهدى بیقرار است‏

فلک شیدا، پریشـان روزگار است‏

دلا، آدیـــــــــــنه شد، دلبر نیامد



غروب انتظارم سرنیامد

همه دلها پر از آه و غم و درد

همه آلاله‏ها پژمرده و زرد

نفس‏ها خسته و در دل خموشند

فغانها بى‏صدا و پرخروشند

نه رنگى از عدالت، نى از صداقت‏

در و دیوار دارد نقش ظلمت‏

شده پرپر گل مهر و محبّت‏

همه دلها شده سرشا نفرت

شده شام یتیمان، ناله و اشک‏

برد هرکس به کاخ دیگرى رشک‏

شده پژمرده غنچه در چمنزار

بگشت آواره گل در کوى گلزار

نشسته دیو بر دلهاى خفته‏

همه جا بذر نومیدى شکفته‏

زده زنگارها آئین و مذهب‏

دمى، رویى ز سرور نیست یا رب‏

به اشک چشم و مهر و ماه، سوگند

به آه و ناله دلهاى دربند

اگر نرگس ز هجرت زار زار است‏

شقایق تا قیامت دغدار است‏