مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم



به ولای تو که گر بنده خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست
دل سرگشته ما غیر تو را ذاکر نیست

اشکم احرام طواف حرمت می‌بندد
گر چه از خون دل ریش دمی طاهر نیست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
دل سودازده از غصه دو نیم افتادست

چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است
لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

[مدير اجرايي]

در دایره وجود موجود علیست

اندر دوجهان مقصد و مقصود علیست



گرخانه اعتقاد ویران نشدی



من فاش بگفتمی که معبود علیست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر
هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار
که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

رواق منظر چشم من آشیانه توست
کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل
لطیفه‌های عجب زیر دام و دانه توست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز
و گر نه عاشق و معشوق رازدارانند

ز زیر زلف دوتا چون گذر کنی بنگر
که از یمین و یسارت چه سوگوارانند

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینم دیدار آشنا را

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت
کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را