ویژه نامه عید غدیر و آغاز امامت حضرت علی علیه السلام{طلوع صبح امامت}

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

دشت غوغا بود، غوغا بود، غوغا در غدير
موج مى‏زد سيل مردم، مثل دريا در غدير

تشنگي ها بود و توفان بود و شن بود و غبار
محشرى از هر چه با خود داشت صحرا، در غدير

كاروان آرام و بى تشويش لنگر مى‏گرفت
تا بگيرد كاروان سالارشان جا در غدير

گردها خوابيد كم كم، كاروان خاموش شد
تا پيمبر خود چه خواهد گفت آيا در غدير!

تا افق انبوه مردان صحارى بود و دشت
و سكوتى، تا كند آن مرد لب وا در غدير

مرد اما با نگاهى گرم در چشمان شوق
جستجو مى‏كرد محبوبش على را در غدير

پس به مردان عرب فرمود: «بعد از من على است
هر كه من مولاى اويم اوست مولا در غدير»

گردها خوابيده بود و كاروان خاموش بود
خوانده مى‏شد انتهاى قصه ما در غدير

در شكوه كاروان آن روز با آهنگ زنگ
بى گمان بارى رقم مى‏ خورد فردا در غدير

اى فراموشان باطل! سر به پايين افكنيد!
چون پيمبر دست حق را برد بالا در غدير

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

غدیر این نام مقدس عنوان عقیده واساس دین ما است ...

غدیر عصاره ونتیجه خلقت وچکیده تمام ادیان الهی وخلاصه مکتب وحی است ...

غدیر ثمره نبوت میوه رسالت وتعیین خط مشی مسلمین تا اخرین روز دنیاست ...

غدیر صراط است با یامان به غدیر می توان از این صراط گذشت

وگرنه لبه شمشیری است که هر منافق وملحدی را دونیمه خواهد ساخت .....

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

غدیر، یک اتفاق ساده نیست؛ یک گزینش رحمانی است.

غدیر، یک کلمه نیست، یک برکه نیست؛ یک دریاست؛

رمزی است بین خدا و انسان.

غدیر، گل همیشه بهار زندگی است. دریایی بی‏کرانه است؛

جاری بر جان‏های پاک و اندیشه ‏های تابناک.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

لحظه های معصوم عشق، بر شنزارهای تشنه حجاز باریده است.
صحرای سوزان شوق است و بر مأذنه های امروز، پیغام تازه نور روییده است.

همراه با کاروان سرنوشت، حادثه ای سپید، زیر آفتاب می ایستد.
ازدحام قافله نیاز را غزلستانِ «حجة الوداع» به خوبی سروده است:

ناگاه دست های غدیر، به تکبیر بالا رفت و دل ها به بشارتی
بارانی فراخوانده شدند. گویا همه ملکوت، تذهیبی بوده است
برای نگارش خطِ نورانیِ «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ... .»

زمان، دوست داشتنی تر پیش رفت و برکه آن حوالی کوچک شد
در برابر حریقی از محبت که در دل عشاق افتاد.

شادی جهان به تکثیر رسید و تجلی رشیدترین
قامت دین، در آینه غدیر تماشایی شد.

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

برکه ای پر از پر پروانه

ظهر بود؛
گرم و تن سوز؛ خاک ها، از شلاق شعله های خورشید، زخمی.

ظهر بود که صدای صاعقه زمان، حادثه ای را رقم می زد.صدا
پروانه ای می شد که روی هزاران شانه خسته و خاک گرفته می نشست.

برکه، خودش را تا مرز دریا شدن باور کرده بود.
برکه، روی پاهایش ایستاد و موج موج خنده بر چهره میهمان ها پاشید.
برکه، ایستاده بود و بهار را در آغوش می کشید.

برکه، تمام پروانه های تنش را در آسمان آبی صحرا رها کرده
بود و در خودش نمی گنجید.غدیر دیگر برکه نبود.

غدیر دف می زد و بر طبل های شادی می کوبید.
ناگهان، دست های خورشید، در دست های وحی گره خورد.

آسمان خودش را روی پاهای خورشید انداخت.
تمام ستاره های آسمان، به شب نشینی چشمان خورشید آمدند.

دست های وحی، بالا می رفت و دست های خورشید را بالاتر می برد.
هزاران باور، می دیدند و تبریک می گفتند.

«اشهد انک امیر المؤمنین الحق الذی نطق بولایتک
التنزیل و اخذ لک العهد علی الأمه».

غدیر فریاد می کشید و دهان های تعجب، خشک شده بود.
غدیر فریاد می کشید و صدای پای بهار، تا آسمان هفتم پیچیده بود.

غدیر فریاد می کشید و رسول، طنین صدایش
را در برکه به نجوا نشانده بود.

«من کنت مولاه فهذا علی مولاه اللهم وال من والاه و عاد
من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله».

ابراهیم قبله آرباطان

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

درظهر غدير تا كه موساي نبي

بوسه به رخ منور هارون زد

چشمان حسودان و بخيلان عرب

از شدت غم ، از حدقه بيرون زد

******

از مشرق دستهاي پر مهر نبي

خورشيد ولايت و امامت تابيد

با شوق ملائك همه فرياد زدند:

« تا كور شود هر آنكه نتواند ديد»


******
فرمود نبي به امر معبود وَدود

بر امت من علي امام است امام

اين مژده ي من به شيعيانش، دوزخ

بر شيعه ي مرتضي حرام است حرام


*****

گُل كرد سپيده ي تبسم به لبش

تا آيه ي «اكملتُ لكُم» نازل شد

فرمود: خوشا به حالتان اي مردم

با حُب علي دين شما كامل شد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

آرى...خم!شربدار ولايت‏
غديرحادثات وميان منزل افشاى رازهاست.

بنگريدش‏ كه بر اوج دست و بازودر چنگ چنگالى از نور
ايستاده است‏به ابرها نزديكتر تا به ماو نگاه نمى ‏كند
نه در چشمان مشتاق‏انه در ديدگان دريده از حسد.

به اين ترانه گوش كنيدكه در هفت آسمان مى ‏طپد:
«هر كه مرا مولاى خويش بداند اينكه
فرا چنگ من ايستاده مولاى اوست».

آرى امروز همه چيز كامل است‏معيارى بدنيا آمده‏
كه در سايه‏ اش‏نيك و بد از هم مشخصند.

در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست‏
در غدير،يك تاريخ تبلور پيدا كرد.

و بدينسان،آن دشت كه ديروز گمنامش،
كندى و سستى قافله‏ ها را مى‏زدود،
امروز،طلوع آفتاب ولايت را بستر شد.
آن بركه آب،ميانه كويرى برهوت،
كه رنج و خستگى مسافران را به جان مى ‏خريد،
امروزچشمه جوشان و هميشه جارى پهنه آرمان‏هاى والا گشت.

بدينسان بود كه پيامبر(درود خدا بر او و خاندانش)
ندا در داد:آنها كه بى ‏ولايت على(سلام خدا بر او)رفته ‏اند،
باز گردند ودر كناره غدير،«آينه بلند اى آسمان كوير»
با حماسه‏ ساز نهضت اسلام،روح مطهر زمان،
بيعتى دوباره كنند،

و در طبيعت حقيقت،تنفسى روحنواز و مستى ‏زا...
و اينگونه بود كه به يكباره،
از كالبد بى‏ جان يك دشت پر سكوت‏
غوغاى اجابت و پذيرش برخاست.

و هياهوى سر در گم انسانى،
در بازتاب مرزهاى روشنى و جاودانگى‏
جوششى مداوم يافت،بيراهه‏ ها،نهاده شد،
و حجت در جانشان بياميخت.

راستى را،مگر خورشيد در غروبش،
ماه را به نور افشانى،نمى ‏گمارد؟
و مگر دريا،ابر را،
از خود و براى خود،غنا نمى ‏بخشد؟

در اين زلال،بايد جان را به شستشو نشست
و از اين دريا،بايد گوهرهاى ناب به دست آورد.

در غدير كه به چه مى ‏انديشد؟
در غدير گويا محمد صلى الله عليه و آله مى ‏انديشد:
بدون على عليه السلام چگونه خواهد رفت؟

و على عليه السلام مى ‏انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد رفت؟

و على عليه السلام مى ‏انديشد:
بدون محمد صلى الله عليه و آله چگونه خواهد ماند؟

و مردم بين همين رفتن و ماندن است
كه به ابهامى شگفت گرفتار آمده ‏اند:

اين همان محمد صلى الله عليه و آله است
كه مى‏ ماند،اگر با على بيعت مى ‏كرديم

و اين حتى على عليه السلام است
كه مى ‏رود،اگر بيعت را شكستيم!!

توده مردم به چگونگى بيعت مى ‏انديشند
و سران توطئه به شكستن بيعت...!!

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یک روز دلم به جشنِ مولا علیه السلام می رفت در عیدِ غدیرِ خُم
به صحرا می رفت هر کوه که در برابر می دیدم چون
دستِ علی علیه السلام بود که بالا می رفت

غدیر، برکه نیست؛ دریایی است که از دلش، اقیانوسی به
وسعتِ ازل و ابد وَ به عمقِ تاریخِ درد، سر برآورده است.

غدیر، سر آغاز رسالتِ آسمانی تمام پیامبران خداست.
درختِ دین، در غدیر است که سر به ملکوت می ساید.

امامتِ دوازده خورشید، در روشنِ چشم های غدیر، طلوع کرده است.
اینک، دستِ تمامتِ اسلام است که بالا می رود.

اینک، دستِ نورانیِ قرآنِ ناطق است که تا عرش خدا اوج می گیرد.
اینک، زمین است که به آسمان می بالَد

اینک، خورشید است که بر تابشِ خود بر علی علیه السلام ، به زمین فخر می کند.
و اینک این کلماتِ آسمانی، از ملکوتِ کلامِ
پیامبر علیه السلام منتشر می شود که:

«هر که را من مولا و سرپرستِ اویم، پس علی علیه السلام
نیز مولا و سرپرست اوست؛ خدایا! دوست بدار هر که او
را دوست بدارد و دشمن بدار هر که او را دشمن بدارد».

علی علیه السلام ، آن نورِ اَزَلی است که پیش
از آفرینشِ جهان، در رگانِ هستی، جاری بود.

علی علیه السلام ، آن هدایت کننده بزرگِ بهشت است که اگر
دست های بیعت، با او راستین بودند، کام زمین، در عطش عدالت نمی سوخت.

اگر جهان، قدر غدیر را می دانست، اکنون آسمان ها آرزو می کردند
که ای کاش لحظه ای به جای این کُره خاکی باشند!

هجدهم ذیحجه سالِ دهمِ هجری، روزی ست که هستی
تمامتِ خود را به غدیر بخشید.

این عید بزرگ بر شما مبارک باد.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

• 
  
  عید ولایت بر ارادتمندان مولا، مبارک
  
  
  در حديثى است كه، حضرت صادق عليه السلام در حضور جمعى
  از هواداران ‏و شيعيانش فرمود:
  
  آيا روزى را كه خداوند، با آن روز، اسلام رااستوار ساخت
  و فروغ دين را آشكار كرد و آن را براى ما و دوستان
  ‏و شيعيانمان عيد قرار داد، مى‏شناسيد؟
  
  گفتند: خدا و رسول وفرزند پيامبر داناتر است، آيا روز فطر است؟
  
  فرمود: نه. گفتند: روز قربان است؟
  فرمود: نه، هرچند اين دو روز، بسيار مهم وبزرگند،
  
  اما روز «فروغ دين‏» از اينها برتر است،
  
  يعنى روزهيجدهم ذى حجه!
  
  
  
  

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

غدیر و ظهور، ابتدا و انتهاى یك راه است.

بدون غدیر، اسلام بى ‏منطق و محتوا خواهد بود
و بدون ظهور، غدیر تجلیگاه جهانى
وآرمانى خویش را نخواهد داشت
و بدون این دو، نظام تكوین و تشریع
هیچ یك هدفمند ومعقول نخواهد بود.

غدیر یادآور عهد من و توست
عهدى كه سالهاست ما و پدران ما
با همه وجود آن را پاس داشته ‏ایم

غدیر داستان دیروز نیست،



چراغى است كه امروزمان را مى ‏افروزد
و ولایت ریسمانى الهى است
كه همیشه و همه جا ما را
به سوى خود فرا مى ‏خواند؛


آنكه به این ریسمان الهى در آویزد
از دنیا بگسلد؛

آنكه سایه پر مهر
و بى بدیل ولایت را بر سر گسترد،
سر بر آستان هیچ كس جز خدا فرو نیاورد




هر كه حق را با امام على، (ع)،
و اولاد طاهرینش، بشناسد؛



در میان قرائتهاى رنگ رنگ و پر فریب٬
سرگردان نگردد و آنكه عهدشكنان غدیر را بخوبى بشناسد،

امروز نیز دست پر نیرنگ فرزندانشان را
به یارى و بیعت در دست نگیرد.

غدیر على، هنوز هم چشمه اى لبریز از
آب حیات و دریایى موّاج از كرامتها و فضایلست.

غدیر، دریایى از باور و بصیرت،
در كویر حیرت و هامون ضلالت است

تا كام جان هااز آن سیراب شود.