مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

به کوی سر فرازی رهسپر شد
و با آئینه رویان همسفر شد

چنان در سرخ رویی شعله افروخت
که شمع شعله افروز سحر شد

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

در بین این مسیر پر از غصه بارها
از آسمان ناقه چو باران چکیده ام

پایم سرم تمام تنم درد می کند
از بس که زجر در دل صحرا کشیده ام

[خادمه زینب کبری(س)]

میان دل زعشقت لاله باغیست
بحمدلله که قلبم مست ساقیست

بساط گریه را آماده سازید
که اشک عرش و فرش از دیده جاریست

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

تشنه ات میکشند بر لب آب
گو به سقا که مشک بر دارد

طفلکی پا برهنه مگذاری
خار صحرایشان خطر دارد

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

دلم را مثل پیمان ها شکستند
دو دستم را به عهدی تازه بستند

همان هایی که نامه می نوشتند
به استقبال تو خنجر به دستند

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

دلم را مثل پیمان ها شکستند
دو دستم را به عهدی تازه بستند

همان هایی که نامه می نوشتند
به استقبال تو خنجر به دستند

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

دوبــاره از سقيـفه دست آن ظــالم برون آمـد
كه مثل مادرم زهرا ز سيـلى پاره شد گوشــم

من آن شمعم كه آتش بس كه آبم كرد، خاموشم
همه كـــردند غيـــر از چند پروانه ، فراموشم

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

ماهی که ز آفتاب روشن تر بود
لب تشنه آب و تشنه باور بود

می رفت و دل از حسین می برد که او
پیغمبر کربلا، علی اکبر بود

[مناجات**انتظار سبز مهدوی**]

نام نیکوی تو ای تشنه لب کرببلا

ورد روزم بود و مونس شبهاست مرا

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

آن آب که در چشم تر سوخته می دید
چون قطره به قطره جگر سوخته می دید

از آینه ی آب ننوشید که در آب
هر آینه تصویر در سوخته می دید