مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[RUHOLLAAH]

دل از من برد و روی از من نهان کرد

خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهاییم در قصد جان بود

خیالش لطف​های بی​کران کرد

[خادمه زینب کبری(س)]

شمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1gol
دلم امید فراوان به وصل روی تو داشت
ولی اجل به ره عمر رهزن امل است
به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که حافظ ما مست باده ازل است
شمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1golشمع 1gol

[رایکا]

تا بود نسخه ی عطری دل سودا زده را
از خط غالیه سای تو سوادی طلبیم
چون غمت را نتوان یافت مگر در دل شاد
ما به امید غمت خاطر شادی طلبیم

[RUHOLLAAH]

ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست

آیینه به دست و روی خود می‌آراست

دستارچه‌ای پیشکشش کردم گفت

وصلم طلبی زهی خیالی که توراست

[خادمه زینب کبری(س)]

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود
حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

[RUHOLLAAH]

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست

مست از می و میخواران از نرگس مستش مست

در نعل سمند او شکل مه نو پیدا

وز قد بلند او بالای صنوبر پست

[خادمه زینب کبری(س)]

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم

تبسمی کن و جان بین که چون همی​سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست

نفشه زار شود تربتم چو درگذرم

[RUHOLLAAH]

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

محصول دعا در ره جانانه نهادیم

در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش

این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم

[خادمه زینب کبری(س)]

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

خم گو سر خود گیر که خمخانه خراب است

گر خمر بهشت است بریزید که بی دوست

هر شربت عذبم که دهی عین عذاب است

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تاب بنفشه می​دهد طره مشک سای تو
پرده غنچه می​درد خنده دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز,
کز سر صدق میکند شب همه شب دعای تو