پیامک هاو اشعار تسلیت شهادت امام صادق علیه السلام

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

گفتیم با خجالت دل بعد بوتراب
معصوم دیگری نشود بسته در طناب

دیدیم دست هرچه امام است بسته شد
شیعه چرا نمیرد از این شرم بی حساب


شهادت مطلومانه حضرت امام صادق علیه السلام تسلیت باد

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

از كار غربتت گره‌اي وا نمي‌كند
اين شهر ، با دل تو مدارا نمي‌كند

اين شهر ، زخم بي‌كسي‌ات را...عزيز من
جز با دواي زهر مداوا نمي‌كند

اين شهر ، در ميان خودش جز همين بقيع
يك جاي امن بهر تو پيدا نمي‌كند

اينجا اگر كسي به سوي خانه‌ات رود
در را به غير ضرب لگد وا نمي‌كند

اين شهر ، شهرِ شعله و هيزم به دستهاست
با آل فاطمه به جز اين تا نمي‌كند

ابن ِربيع ِ پست چه آورده بر سرت؟
شرم و حيا ز سِنّ تو گويا نمي‌كند

بالاي اسب در پيِ خود مي‌كشاندت
رحمي به قامتِ خَمَت امّا نمي‌كند

تا مي‌خوري زمين به تو لبخند مي‌زند
اصلاً رعايت رَمَقت را نمي‌كند

زخم زبانش از لب شمشير بدتر است
يك ذرّه احترام به زهرا نمي‌كند

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

آسوده شده ام خصم ستم کار مرا کشت

یک بار مگوئید که صد بار مرا کشت

گه روز مرا برد پیاده سوی مقتل
گه تیغ کشید و به شب تار مرا کشت

بردند به مقتل به برم آل علی را
داغ غم صد لالۀ بی خار مرا کشت

هر روز به یک شعله زد آتش جگرم را
هر لحظه به یک محنت و آزار مرا کشت

من نجل علی بودم و دشمن به همین جرم
با دشمنی حیدر کرار مرا کشت

آن روز که زد خصم به کاشانه ام آتش
فریاد میان در و دیوار مرا کشت

آن شب که عدو از ره کین دست مرا بست
زنجیر و تن عابد بیمار مرا کشت

(میثم) ز سرشک غم و خون جگر خود
بنویس که منصور جفا کار مرا کشت

شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

تو را بدون عبا دست بسته می‌بردند
میان راه ندانم چه با شما کردند


چه بی ملاحظه بودند آن سیه دل‌ها
مگر رعایت قد خم تو را کردند؟

شهادت جانگداز امام جعفرصادق علیه السلام تسلیت باد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

از كار غربتت گره‌اي وا نمي‌كند
اين شهر ، با دل تو مدارا نمي‌كند

اين شهر ، زخم بي‌كسي‌ات را...عزيز من
جز با دواي زهر مداوا نمي‌كند

اين شهر ، در ميان خودش جز همين بقيع
يك جاي امن بهر تو پيدا نمي‌كند

اينجا اگر كسي به سوي خانه‌ات رود
در را به غير ضرب لگد وا نمي‌كند

اين شهر ، شهرِ شعله و هيزم به دستهاست
با آل فاطمه به جز اين تا نمي‌كند

ابن ِربيع ِ پست چه آورده بر سرت؟
شرم و حيا ز سِنّ تو گويا نمي‌كند

بالاي اسب در پيِ خود مي‌كشاندت
رحمي به قامتِ خَمَت امّا نمي‌كند

تا مي‌خوري زمين به تو لبخند مي‌زند
اصلاً رعايت رَمَقت را نمي‌كند

زخم زبانش از لب شمشير بدتر است
يك ذرّه احترام به زهرا نمي‌كند

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

دلم هواى بقیع دارد و غم صادق
عزا گرفته دل من ز ماتم صادق

دوباره بیرق مشکى به دست دل گیرم
زنم به سینه که آمد محرم صادق

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

کاش می شد بگذارند مهیا گردد
شب او صبح به محراب مصلا گردد

شب او صبح نشد،نیمه شب او را بردند
تا که با زخم زبان آن شبش احیا گردد

شعله بر خانه اش انداخت حرامی تا زود
در این خانه به یک ضربه ی پا وا گردد

در آتش زده کم بود بیافتد رویش
باز کم بود که میخی به تنی جا گردد

پیش طفلان پی مرکب پدر پیری رفت
تا که این کوچه پر از ناله ی بابا گردد

دو قدم راه نرفته به زمین می افتاد
تا که تکرار زمین خوردن زهرا گردد

فرصتی هیچ ندادند و کشیدند تنش
قبل از آنی که نفس تازه کند پا گردد

گرچه می خورد زمین گرچه کشیدند زخاک
روضه ای خواند غمش باز مداوا گردد

روضه ی غربت پیری که به زانو آمد
به امیدی که گل گمشده پیدا گردد

پیر مردی به سر نعش جوانش آمد
شاهد کم شدنش وقت تقلا گردد

ارباً اربا بدنی دید به دستش فهمید
هرچه کردند نشد تیغ دگر جا گردد

دشنه و تیغ و تبر دست به دست هم داد
بدنی باز شود مثل معما گردد

دست و پا زد پسری تا پدری جان بدهد
دست و پازد پسری تا کمری تا گردد

دست انداخت به دور بدنش ریخت زمین
دست انداخت دهانش نفسش وا گردد

چشم را نیزه گرفته است اگر چشمی بود
کاش می شد نظرش خدمت بابا گردد

چند عضو از بدن اکبرش آنجا کم بود
خواهرش بود ولی حلقه ی نا محرم بود


شاعر : حسن لطفی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ز غربتش چه بگویم که سینه ها خون است
برای صادق زهرا مدینه محزون است

دلم دوباره به یاد رئیس مذهب سوخت
که داغ غربت لیلی حدیث مجنون است


شهادت مظلومانه شیخ الائمه آقا امام جعفر
صادق بر شیعیان تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

کاش می شد بگذارند مهیا گردد
شب او صبح به محراب مصلا گردد

شب او صبح نشد،نیمه شب او را بردند
تا که با زخم زبان آن شبش احیا گردد

شعله بر خانه اش انداخت حرامی تا زود
در این خانه به یک ضربه ی پا وا گردد

در آتش زده کم بود بیافتد رویش
باز کم بود که میخی به تنی جا گردد

پیش طفلان پی مرکب پدر پیری رفت
تا که این کوچه پر از ناله ی بابا گردد

دو قدم راه نرفته به زمین می افتاد
تا که تکرار زمین خوردن زهرا گردد

فرصتی هیچ ندادند و کشیدند تنش
قبل از آنی که نفس تازه کند پا گردد

گرچه می خورد زمین گرچه کشیدند زخاک
روضه ای خواند غمش باز مداوا گردد

روضه ی غربت پیری که به زانو آمد
به امیدی که گل گمشده پیدا گردد

پیر مردی به سر نعش جوانش آمد
شاهد کم شدنش وقت تقلا گردد

ارباً اربا بدنی دید به دستش فهمید
هرچه کردند نشد تیغ دگر جا گردد

دشنه و تیغ و تبر دست به دست هم داد
بدنی باز شود مثل معما گردد

دست و پا زد پسری تا پدری جان بدهد
دست و پازد پسری تا کمری تا گردد

دست انداخت به دور بدنش ریخت زمین
دست انداخت دهانش نفسش وا گردد

چشم را نیزه گرفته است اگر چشمی بود
کاش می شد نظرش خدمت بابا گردد

چند عضو از بدن اکبرش آنجا کم بود
خواهرش بود ولی حلقه ی نا محرم بود


شاعر : حسن لطفی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نه عمامه به سر و نه که ردا در بر داشت
در دلش حال و هوایی ز غم حیدر داشت

نیمه شب تا که به صورت به زمین خورد آقا
با لب غرق به خون زمزمه ی مادر داشت


شهادت مظلومانه شیخ الائمه آقا امام جعفر
صادق بر شیعیان تسلیت باد