قراء و معلمین قرآن
پس از هجرت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مسلمین به مدینه و تأسیس جامعه مستقل، پیامبر (صلی الله علیه و آله) گروه فراوانی از یاران خویش را مأمور آموزش قرائت قرآن و تعلیم احکام شرع نمود و چون هم مسلمين روز به روز بیشتر می شدند و هم احکام و آیات وحی روز به روز تکمیل تر می گردیدند، لذا چنین امری کاملا ضرورت داشت به طوری که حتی به سبب عظمت وظیفه این گروه، قرآن کریم طبق آیه122 سوره توبه حتی آنها را از شرکت در جهاد نیز معاف داشته بود، قراء به کسانی می گفتند که به قرائت قرآن و حفظ و ضبط سوره ها و آیات قرآن مشغول بوده و گاه به حکم ضرورت و مصلحت به اطراف برای نشر و آموزش قرآن و احکام اسلام نیز فرستاده می شدند، به طوری که در یکی از این گسیل ها حدود چهل یا هفتاد تن از قراء قرآن در منطقه بخد و در محلی به نام بئر معونه که نام چاه آبی است ناجوانمردانه شهید شدند.
ص: 66



نقل قول
