استعاذه (پناهندگى به خدا)

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

​

استعاذه هنگام ورود به بازار

تا پا را در بازار مى‏گذارى، به خدا پناه ببر و بگو: پروردگارا! تو مرا نگهدار كه به حرام نيفتم. در معامله غش و تدليس نكنم. دروغ نگويم. هتك ديگرى ننمايم. كلاهبردارى و تبليغات پوچ نكنم. حرص و ولع نزنم....اينها همه مصايد و دامهاى ابليس است. نمى‏گويم بازار نرويد و معامله نكنيد بلكه مى‏گويم حواستان را به خود بدهيد و احتياط كنيد.
راوى به حضرت صادق (عليه السلام) عرض مى‏كند: زنى با من معامله دارد و من ناچارم او را نگاه كنم، ببينم خودش هست يا نه؟ حضرت مى‏فرمايد: اتق الله؛ از خدا بترس! احتياط كن!.
مى‏بينيد همين نگاه او را به تكرار نظر و سپس نظر شهوت و حظ نفس مى‏كشد تا بالأخره او را بدبخت مى‏كند.
حتى در مسيرتان متوجه باشيد اگر در راهتان دام ابليس است از راه ديگرى هر چند دورتر است، زنهاى لخت يا عكسهاى مهيج شهوت است، از راه ديگر برويد كه اصلا چشمتان به اين مناظر نيفتد. تو نگو من كجا و اين حرفها كجا، دل را مى‏كشاند، حداقل غفلت مى‏ آورد.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

رفيق بد، دامى خطرناكتر

گاهى رفيق انسان، دام ابليس است. بد زبان و غيبت كننده و نااهل است. چنين رفيقى را بايد هرچه زودتر عوض كرد.
دو نفر كه پهلوى هم مى‏نشينند - مخصوصا زنها كه كم قدرتند - اين‏جا دام ابليس پيش مى‏آيد. احوال فلان و بهمان را مى‏گيرند. كم‏كم از سخنان مباح به حرام مى‏كشد. به غيبت و تهمت، استهزا و افشاى راز و هتك حرمت مى‏رساند.
دام ابليس چنين است كه اول به دانه استيناس و همصحبتى و خوش مجلسى احوالپرسى مى‏كند و بعد كار را به حرام مى‏كشاند.
مى‏بينيد يك ساعت نزد هم نشسته‏اند و هر دو تا اسفل السافلين دوزخ رفته‏اند. آنگاه تا بيرون بيايند خيلى طول دارد. حالا اگر با همان شيطان رفيقش هم به مسجد بيايد خيال نكنيد خداپرست شده بلكه اين صورت است.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

​

مراقب خود باشيد

بالجمله، ابليس تله ‏هاى فراوانى دارد كه اگر انسان تقوا نداشته باشد و مراقبت نكند چنان او را مى‏گيرد كه تا به قعر جهنم نبرد، رهايش نمى‏كند.
اهل عقل! احتياط كنيد احتياط! زبان را مخصوصا به خود بگيريد و بترسيد. به ديگران چكار داريد؟! هركس حساب جداگانه‏اى دارد. وزر ديگرى را به گردن تو نمى‏اندازد: ...لا تزر وازرة وزر أخرى... ⁽⁷³⁾.
بدانيد كه اعراض خلق، دام ابليس است. در مجلسى كه با يكديگر هستيد، مواظب اين دام باشيد.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

زن، خطرناكترين دام‏

از مهمترين و راستى به قول خود ابليس، خطرناكترين دام شيطان، جنس زن است. مگر زنهايى كه عمرى مردانه با ابليس مبارزه كرده باشند. مرد، ديرتر صيد مى‏شود ليكن زن زودتر شكار شده آنگاه خودش دامى براى مرد بيچاره مى‏شود.

نشنيده‏ايد شيطان هرچه كرد نتوانست آدم را بفريبد، آخر الامر حوا را فريفت و توسط او آدم بيچاره را فريب داد.
در روايت رسيده كه شيطان به يحيى گفت: هر وقت از اغواى هركس عاجز شوم، دست به دامن زنها مى‏شوم‏ ⁽⁷⁴⁾.
آرى، شيطان به بركت زنها هدف خود را پيش مى‏برد و به مراد مى‏رسد: و لقد صدق عليهم ابليس ظنه.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

همنشينى با زن، مقدمه گناه‏

و لذا در روايات اهل‏بيت (عليه السلام) است كه: زياد پهلوى زن نشستن، قساوت قلب مى‏آورد. نه اين‏كه از زن بايد كناره گرفت بلكه بايد احتياط كرد كه دام شيطان است. مى‏بينيد با يك حرف، پيش آمدهايى مى ‏شود؛ تو را عصبانى مى ‏كند و مقدمه گناهان بسيارى مى‏ شود.

واى اگر زن نامحرم و بيگانه باشد و از حيث مكان هم اگر خلوت باشد كه تله بسيار خطرناكى است.
مصافحه با اجنبيه؛ يعنى دست دادن با زن بيگانه حرام است. به اين حيواناتى كه تقوا ندارند نگاه نكنيد. اينها در دام شيطانند. اگر بدنت با زن اجنبيه مس كرد، مصيد شيطان است.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

داستان برصيصاى عابد

عابدى گوشه‏گير - كه هميشه سرگرم عبادت بود - به نام برصيصا. او را مستجاب الدعوه مى‏دانستند. دختر سلطان وقت به مرض سختى مبتلا شد، آنچه مداوا كردند چاره نشد و علاج را منحصر به دعاى برصيصاى عابد دانستند. او هم كه به شهر و بارگاه سلطان نمى‏آمد، دختر را با همان حال بيمارى به صومعه عابد آوردند كه دعا كند لذا دختر را گذاشتند و رفتند.
اين عابد بدبخت اگر تقواى حقيقى داشت بايد فرياد كند دختر اجنبيه كه در صومعه من لازم نيست باشد. مى‏شود دعا كرد در حالى كه او نباشد. اين‏جا احتياط نكرد. مقتضاى تقوا اين است كه با دختر بيگانه در جاى خلوت نماند؛ چون رعايت نكرد، در دام افتاد.

به دختر نگريست. دوباره نگاه كرد. خيلى جلب توجهش كرد. بيچاره عابد در عمرش به چنين دامى نيفتاده بود. اين‏جا شيطان دلال بود. عبادت چندين ساله نتوانست جلوش را بگيرد و بالأخره كار حرام را مرتكب شد.
سپس شيطان او را وسوسه كرد: ديدى خودت را رسوا كردى؟ فردا مى‏فهمند كه با دختر سلطان زنا كرده‏اى تو را مى‏كشند. اگر مى‏خواهى خلاص شوى او را بكش و زيرِ خاك كن و بگو نفهميدم كجا رفته است.
بالأخره به قدرى او را وسوسه كرد كه دختر سلطان را كه در خواب بود خفه كرد! بعد او را در گودالى انداخت و خاك و سنگ رويش ريخت و او را پوشانيد.
بلى دشمن به يك دام اكتفا نمى‏كند. تا او را به همان جايى كه خودش هست نبرد رهايش نمى‏كند. تا ذره ايمانى در دلش هست، طمع مى‏برد.
فردا كه آمدند احوال دختر را پرسيدند، عابد تجاهل كرد و گفت: من دعا كردم خوب شد، ديگر نمى‏دانم.

مروى است كه شيطان جلو يك نفر از مراجعين ممثل شد و گفت: من مى‏دانم دختر كجاست.
آنها را بر سر گور دختر آورد و جنازه را نشانشان داد.
مردم به صومعه عابد ريختند. او را كشان كشان نزد حاكم آوردند و آب دهان به صورتش مى‏افكندند.
آرى يك لحظه هوسرانى، يك عمر پشيمانى. يك ساعت لذت نفس، پشت سرش چه مفاسدى هست؟!
بالجمله، حاكم دستور اعدامش را صادر كرد و او را بردار كشيدند.
دارهاى سابق غير از حالا بود كه زود خفه‏اش كند بلكه چندى آويزان بود تا هلاك شود.
بيچاره عابد بر سر دار فريادرسى نداشت. هنگامى كه در نهايت فشار جانش مى‏خواست بيرون رود، شيطان جلوش ممثل شد و گفت اگر به من سجده كنى تو را نجات مى‏دهم.

بالأخره ايمان عابد بيچاره را هم از او گرفت تا در اسفل‏السافلين همنشين خودش باشد ⁽⁷⁵⁾.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

جلسه نهم: دل بى‏تقوا آشيانه شيطان‏
ان الذين اتقوا اذا مسهم طئف من الشيطن تذكروا فاذا هم مبصرون ⁽⁷⁶⁾.
خلاصه بحث ديشب اين شد كه ركن اول استعاذه، تقواست. اگر تقوا باشد، حالت استعاذه و پناهندگى به خدا از شر شيطان و تلفظ جمله اعوذ بالله من الشيطان الرجيم نتيجه مى‏دهد وگرنه هزار دفعه هم اعوذ بالله بگو نتيجه‏اى ندارد.
امشب بيان ديگرى كه از اين آيه شريفه استفاده مى‏شود را عرض مى‏كنم:
دلى كه تقوا ندارد، يقين بدانيد آشيانه شيطان است. چطور شيطان به اين زوديها رخت بر مى‏بندد؟ دل بى‏تقوا؛ يعنى دلى كه در او ياد خدا نيست بلكه شهوات و آمال و آرزوها و هوا و هوسها، خودخواهيها و خودبينيها است. حب دنيا و زر و زيور عالم طبيعت است، اين دل، مركز و ايستگاه ابليس است و تا از اين امراض خالى نگردد، از آنچه مطمح نظر شيطان است، نمى‏شود حقيقت استعاذه در او پيدا شود.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

خوراك چرب و سگ گرسنه‏

شايد تجربه كرده باشيد، اگر سگى گرسنه‏رو به شما آورد و همراهتان نان يا گوشت باشد، آيا به گفتن چخ! سگ رد مى‏شود؟! چوب هم بلند كنى فايده ندارد. او گرسنه است و چشمش به غذاست. چوبش هم بزنند فايده ندارد و دست بردار نيست.
اما اگر هيچ همراه نداشته باشى، سگ كه به شما رو مى‏آورد با آن شامه قوى كه دارد چون مى‏فهمد چيزى ندارى، تا گفتى چخ! فورا مى‏رود.

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

دلهاى بيمار، خوراك شيطان‏

دل شما مورد نظر شيطان است. نگاهى به دل مى‏كند. اگر آذوقه او در آن است، حب مال و پارك و زر و زيور و شهرت و مقام است، مى‏بيند خوب جايى است، اين‏جا حرص است. هرچه به دست آورد هنوز برايش كم است. مى‏بيند اين‏جا بخل است. حسادت است. به‏به! چه جاى خوبى براى شيطان است. همان‏جا متمركز مى‏شود. صدهزار بار هم بگو اعوذ بالله من الشيطان الرجيم به اين چخ‏ها رد نمى‏شود. اين دشمن خيلى سرسخت است:

ان الشيطن لكم عدو... ⁽⁷⁷⁾.
...انه لكم عدو مبين‏ ⁽⁷⁸⁾.
بلى اگر طعمه‏اش را دور كردى، آنگاه مى‏بيند وسيله ماندن ندارد، با يك استعاذه فرار مى‏كند.
دلى كه در آن دوستى دنيا نيست، شيطان چه بهره‏اى مى‏تواند از آن داشته باشد؟!

[حدیث*خادمه مهدی فاطمه(س)*]

پرسش حضرت يحيى (عليه السلام) و پاسخ شيطان‏

روايتى است كه شيطان وقتى جلو حضرت يحيى بن زكريا ممثل شد، يحيى از او رفتارش را با بنى‏آدم پرسيد.
شيطان گفت: بشر در برابر ما سه دسته‏اند:
دسته اول: كسانى هستند كه ما را با ايشان دستبردى نيست و آنها انبيا و معصومينند.
گروه دوم: كسانى هستند كه ما رو به آنها مى‏رويم و با زحمت زياد آنها را منحرف مى‏كنيم ليكن زحمتهاى ما را هدر مى‏دهند و با توبه و انابه به درگاه خدا، آب رفته را به جوى بر مى‏گردانند.
طايفه سوم: كسانى هستند كه دلشان آشيانه ماست و اكثر خلق چنينند.
اى اهل ايمان! كارى كنيد كه دلتان آشيانه شيطان نشود كه اگر شد استعاذه به زبان فايده ندارد.
براى اين‏كه دل، آشيانه شيطان نشود، نخست بايد تقوا داشت؛ يعنى از هرچه خلاف رضاى خداست از هوا و هوس، از اخلاق زشت و ملكات رذيله، صفاتى كه انسان را به حرام وا مى‏دارد، خالى شد.

اگر دل تخليه شد و پاك گرديد چون تقوا در آن است، ترس از خدا و روز جزا در آن است، شيطان چه مى‏تواند بكند؟ از جهتى طمع دارد ولى راه ندارد مانند دزدى كه مى‏خواهد دستبرد بزند جاى پا و سوراخى مى‏جويد و مى‏چرخد تا بالأخره راهى پيدا مى‏كند، اگر ديد صاحب خانه بيدار است، خود را به بيرون پرتاب مى‏كند.
ان الذين أتقوا... آنهايى كه دلشان از هر گناه پاك است، اگر دل پاك گردد، جوارح و اعضا نيز اصلاح مى‏گردد. شر و خلافى از او سر نمى‏زند. زبانش، چشمش، گوشش، دست و پايش از گناه پاك مى‏شود.
...اذا مسهم طئف...طائف؛ يعنى طواف كننده، چرخ زننده دور خانه دل.
...من الشيطن...؛ يعنى از ابليس. دزد خائن، دور خانه دل مؤمن مى‏چرخد كه راهى پيدا كند ولى ناگاه: ...تذكروا...؛ يادآور مى‏شود، متذكر مى‏گردد و مى‏گويد: ياالله!، استغفرالله، اعوذ بالله من الشيطان الرجيم.

...فاذا هم مبصرون‏ ⁽⁷⁹⁾ ناگاه روشن مى‏شود و از دزد با خبر مى‏گردد.
غرضم كلمه ...طئف من الشيطن... است؛ يعنى چرخ زننده دور دل مؤمن براى القاى وسوسه و دستبرد.
ولى اگر تقوا باشد، دل پاك است. چراغ تقوا برق مى‏زند. دزد رسوا مى‏شود و فرار مى‏كند، واى از دلى كه در آن تقوا نباشد! در آن حب دنيا باشد! تا هلاكش نكند رهايش نمى‏ سازد.