ای که میلادت، نقطه عطف خلقت است!
بر تو درود که عشق، خود را با نام تو
تجلی داد و خلقت، بیوجود تو معنایی نداشت؛
ای بهترین خلق که پیامبران سلامت میکنند
و تو را سید خویش میخوانند؛
ای آنکه خدا از نور خویش،
تو را آفرید و بر تو سلام داد
و جهانی را در رکاب تو گذاشت
تا معلوم شود که تاریخ انسان،
چون تو نداشته و چون تو نمیآورد؛
و ای چراغ رها شده در پرواز!
تو، عاشقانه سرود زندگی در گوش خلق
زمزمه کردی؛ بر تو درود!
بگذار آتشکدهها خاموش شوند!
جهان، تا خبر میلاد تو را شنید،
چنان بر خود لرزید که عنان خویش از دست داد.
ورود تو آغاز تاریخ دیگری از حیات است
و نباید چنین میلادی، بیصدا و بیهیاهو باشد.
بگذار وقتی هلهله شادی فرشتگا
ن در فضای متروک جهان میپیچد،
ایوانهای ظلم و جور،
بر خویش تکانی بخورد
و کاخهای محکم ستم بشکند
و خوار شود!
بگذار وقتی شعله حضور تو بر چراغ هدایت،
روشنی میبخشد، آتشکده هزار ساله
به مرگ فرو رود تا خلق بدانند،
چراغ همیشه روشن، تویی
و نور را از هیچ سیاهی گدایی نکنند!
بگذار اهالی کوچههای نخوت و غرور،
بر ناتوانی و حیرت خویش معترف شوند
که اینک، ندای پایان بزرگبینیشان بلند شد.
پس با گوش جان بشنو صدای خداوندی
را که از دهان جبرئیل جاری میشود
نقل قول
