مشاعره با اشعار زیبای مهدوی

[مليکه]

تویی که واسط درگاه حقی
پناه بی کسان تنها تویی تو
رسی روزی دگر از پرده غیب
که آن گنج نهان تنها تویی تو
رسد فصل بهاران با قدومت
بهار بی خزان تنها تویی تو
رسد با تو زمان رویش ما
حیات جاودان تنها تویی تو
رسد الطاف حق در دولت تو
که لطف بیکران تنها تویی تو

[عهد آسمانى]

ترا نديده پسنديده‏ ام خدا را شكر
چنين پسند به هر ديده ‏تري نرسد

به ديدن آمده بودم امام نداد بكاء
برات رؤيت روي تو سر سري نرسد

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

در ره عشق تو آن کو که زند گام ز صدق
هست معلوم که گلگون بود آخر کفنش

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

شود اينكه از ترحم دمي اي سحاب رحمت
من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلوئي

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

یبن الزهرا این جدایی تا به کی

تا به کی سوزم ز داغ انتظار

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

رو از من شکسته مگردان که سال‌هاست
رو کرده‌ام به سوی شما ایها العزیز

جان را گرفته‌ام به سردست و آمدم
از کوره راه‌های بلا ایها العزیز

[نرگس منتظر]

ز چهره پرده بر افکن به ظلم شعله در افکن
تو دست عدل خدایی، خدا کند که بیایی

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

یعنی ز ما به مهدی هادی پیام بر
کو روز و شب دعا و ثنا می فرستمت

هر صبح و شام قافله ای از دعای خیر
در صحبت شمال و صبا می فرستمت

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تا کی به تمنای وصال تو یگانه

اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه

[شهاب منتظر]

هر که از چشم سیاه تو مسلمان شدنی است


از همان چشم سیاه تو شده کافر هم



دل غمگین مرا بشنو و برگرد که هست


از سر زلف تو در باد پریشان تر هم