♥▬♥▬♥ ويژه نامه ميلاد فرخنده حضرت معصومه(س){دهه كرامت} و گراميداشت روز دختر♥▬♥▬♥

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

فاطمه معصو مه (س) کيست ؟

نام شريف آن بزرگوار ، فاطمه و القاب ايشان معصومه ، ستّي و فاطمه کبري است . پدرش حضرت موسي بن جعفر و مادرش نجمه خاتون ، مادر حضرت رضا است. آن حضرت در اول ذي القعده سال 173 هـ . ق در مدينه منوره به دنيا آمدند و در سن 28 سالگي در روز دهم يا دوازدهم ربيع الثاني سال 201 هـ . ق در شهر قم از دنيا رفتند . فاطمه معصومه (ع) که خود پرورش يافته مکتب ائمه طاهرين و يادگار صاحبان آيه تطهير است نمونه عاليه از طهارت و پاکي است به حدي که خاص و عام او را به عنوان معصومه لقب داده اند . حضرت رضا (ع) مي فرمايند :
کسي که فاطمه معصومه را رد قم زيارت کند مثل آن است که مرا زيارت کرده باشد . در يکي از فرازهاي زيارت دوم حضرت آمده است.
اَلسَّلام عَليکَ اَيتَّهَا الطّاهرَة الحَميدَة البَرَّة الرَّشيدَةالتَّقيَّة النَّقيَّة الرَّضيَّة المَرضيَّة
سلام بر تو اي پاک سرشت و پاک روش ، اي ستوده نيکوکار ، و اي بانوي رشد يافته و پاک و پاکيزه و شايسته و پسنديده چنانکه ملاحظه مي کنيد ، در اين فراز ، هشت لقب براي حضرت معصومه (ع) ذکر شده که هر کدام به يکي از ابعاد ملکوتي آن حضرت اشاره مي کند و بيانگر اجتماع همه ارزشهاي کمال در وجود پربرکت آن خاتون دو سراست . در واقع هر يک از اين اوصاف ، مانند آيينه صاف ، نشان دهنده ويژگي هاي گوناگون کمال و جمال معنوي آن حضرت مي باشد .

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ضیافت حضور

از عرش خدا باران سپیده می بارید؛ هلهله فرشتگان شادی آسمانیان را هویدا می کرد؛ ماه با لبخند، بذر نقره می پاشید و ستارگان در بزمِ شادیِ عرشیان، آسمان شهر را با حضورشان چراغانی می کردند. ملائک، شادباش های خداوندی را در سریرهای نور به سرزمین مدینه می فرستادند. شهر غرق در شور، شکفتن گلی از گلستان اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم را انتظار می کشید و خانه امام موسی بن جعفر علیه السلام خود را آماده ضیافت تولّدی بزرگ می دید. به ناگاه، فضا از عطر حضور پر شد؛ انتظار به پایان رسید؛ خنده ها شکفت و نوزادی زیبا به ناز دیده باز گشود. پدر که لبخند را هدیه حضور کودک خود کرده بود، نام او را به یادِ مادر خویش فاطمه نهاد.
بانوی آب و آیینه

میلاد سراسر نور حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام ، گلِ زیبای مهر محمدی، زینت شاخسار ولایت، نجمه آسمان امامت، کریمه اهل بیت، آسیهِ صداقت ها، مریم پاکی ها، خدیجه مهربانی ها و فاطمه خوبی ها، بانوی آب و آیینه و آفتابْ بر شیفتگان و رهروان راهش تهنیت باد.
بوی بهشت برین

در تنگنای گرمی هوا و در کمبود کیمیای آب، در گوشه ای از کویر بزرگ ایران، قرن هاست که شهری قامت آراسته است. در دامن این شهر، گنبدی طلایی با گلدسته هایی بلند چون نگینی زیبا بر انگشتری شهر خودنمایی می کند. در زیر این بارگاه نورانی، بانویی بزرگ آرمیده است که نامش «فاطمه» و مرقدش زیارتگاهی روح افزاست. مردمان که به پاکی اش ایمان دارند او را «معصومه» می خوانند و چون بارگاهش را سرچشمه کرامت و مهر می دانند «کریمه اهل بیت»اش گفته اند. قرن هاست که آنان بوی بهشت برین را از مرقد پاک او می بویند و جلوه دوباره زهرای اطهر را در حریم حرم او می جویند. بارگاه حضرتمعصومه علیهاالسلام زینت شهر قم، پناهگاه پاکان و صالحان و نقطه امید دین باوران است.

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

امروز
بانو!
چمدان خستگی‌هایم را بگیر و زمین بگذار؛
می‌خواهم برای دیدنت قد راست كنم.

كبوترها دور گنبد و گلدسته‌هایت می‌گردند و من سرسپرده شالها و چراغهای سبز بالای ضریحم.
حرم؛
نقطه تلاقی همه دردها و درمانها.
حرم؛
دری كه رو به بهشت باز می‌شود.
حرم؛
آشیانه كبوترها و یاكریم‌های غریب.
وقتی با توام،
حالم خوب است؛
حتی غروبهای دلتنگ و نفس‌گیر.
چراغهای گنبد و گلدسته‌ها،
قطب نمای قم‌اند و همه كوره راه‌های تاریك،‌به روشنای حرم می‌رسند.
مهمان توام بانو؛
آب و گلابی را كه به من تعارف می‌كنی، به هیچ ثروتی نمی‌دهم.
گلدسته‌هایت دعا می‌كنند برای همسایه‌هایی كه محتاج اجابت‌اند.

[نرگس منتظر]

«بوی زهرا»
داوود خان احمدی
ساده و عریان از تو نوشتن و حقیقت شیرین آشنایی‏مان را باز گفتن و از نخستین دیدار، از اولین برق نگاه‏ها، از اولین لرزش دل و دست‏ها و از اولین اشک‏ها حرف زدن، چیزی است که روح را قند مکرر می‏بخشد و سینه‏ام را عشقی بی‏قرار.
و من که هنوز بی‏قرار آن لحظه آغازم، آن لحظه نخست که خسته و تنها، کویر را در ذهن سر در گم خود هزار بار گز کرده بودم و سراب‏ها را یکی یکی مرده بودم... و من هنوز بی‏قرار آن لحظه‏ام.
آن لحظه که برای نخستین بار، به آب شک نکرده‏ام و به آشنایی و به لبخند و به پرواز که حقیقت‏وار، دور گنبدی طلایی حلقه زده بود.
ساده و عریان از تو نوشتن و از سپیدی خشم نواز آن لحظه گفتن؛ آن لحظه که تنهایی، دیگر در خود و حق باز ایستادن نمی‏دید و رنج و درماندگی... انگار که اصلاً نبوده‏اند؛ چرا که آن لحظه‏ها، همه تو بودی؛ عطر تو؛ حضور تو و شمیم آشنایی که خلوت من و تو را از هیاهوی اطراف دور می‏کرد.
چرا که دیدگانی در من می‏نگریست که بوی آشنایی می‏داد؛ بوی مهر؛ بوی مادر؛ بوی حرم امام رضا و کودکانه گم شدن در همهمه دلنواز حرم؛ در خلوت پر هیاهوی عشق!
دلم می‏لرزد و دستم؛ که دوباره قصه آشنایی‏مان را بنویسم، ولی حسّ رهایی؛ حسّ عجیب «با یکی بودن» و «با یکی شکفتن»، مرا به مرور آن خاطره سبز می‏کشاند و مرا وا می‏دارد تا در تپش عاشقانه قلم، نامت را به هزار زبان زمزمه کنم.
خاطره‏ای که سبزینه تمام مناجات‏ها و رُستن‏هایم شد؛ به گونه‏ای که از آن پس، پشت هر نجوا و نمازی، نام تو و یاد آن لحظه تو هست و عطر حضور مادرانه تو را می‏شود در لابلای همه قنوت‏هایم یافت. و من هنوز برآنم، اگر آن تقدیر لطیف و آن اتفاق زیبا نبود و من تو را نمی‏یافتم، چه بر سر دیدگان به شک آلوده و سینه سراب آشامیده‏ام می‏آمد...
قم را که آغاز کردم، تنهایی و نومیدی، تنها توشه راهم بود و بار مانده در کوله بارم.
و شک ـ این پای‏افزار مرارت‏زا ـ که لحظه‏ای از من جدا نمی‏شد و...
تو را که دیدم، تو را که دریافتم، تنهایی و نومیدی، جایش را به عشق داد؛ به امید؛ به درک شفاف معصومیت مناجات؛ به خلوت زلال شب‏های حرم؛ به درد دل‏های صمیمی پای ضریح. و شک، درگیر و دار پرواز نجواهای دلسوز حرم‏ات، دیر گاهی است که به سایه رفته است.
و این همه، اکسیر آن لحظه بشکوه است که کسی از اوج صمیمیت، دل‏های شکسته را فریاد می‏زد.
روح معصومی که از پس تمام هیاهوهای پوچ زمان، جستجوگر خسته‏ای را فریاد می‏زد که دربه‏در، به دنبال جرعه‏ای آرامش بود؛ جرعه‏ای عشق؛ جرعه‏ای ابدیت.
و تو، با عصمت فاطمه علیهاالسلام ، مهر زینب علیهاالسلام ، دست‏گیری کریمانه علی علیه‏السلام ، شفاعت سرخ حسین علیه‏السلام و شفقت مظلومانه حسن علیه‏السلام ، ایستاده بودی به دست‏گیری از تتنهایان؛ به امید بخشی نومیدان و عشق بود که معصومانه و زلال، در ازدحام حرمت موج می‏زد و صدایی که بوی آشنایی می‏داد؛ بوی مادر، بوی زهرا، عطر مست کننده حضور!
«یا فاطِمَه اشفعی لی فی الجنه»

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

افطاري حضرت معصومه سلام ا... عليها

جناب آقاي شريفي مسؤل کفشداري افتخاري مي گويد : يکي ا زکفشداران بزرگوار نقل مي کرد : مدتهاست در کفشداري حضرت معصومه (ع) خدمت مي کنم . در يکي از روزهاي ماه مبارک رمضان ، در کفشداري شماره هشت که مخصوص خانمهاست ، با تني چند از کفشداران رسمي مشغو ل کار بودم . هنگام اذان مغرب ، خادمين رسمي براي افطاري به مهمانسرا رفتند ، و من به تنهايي مشغول کار بودم . دقايق متمادي از وقت افطاري گذشت و من هنوز افطار نکرده بودم ، بغض گلويم را فشرد ،با خودم گفتم : اي حضرت معصومه! خدا را خوش نمي آيد که مرا تنها بگذارند و من در اينجا تشنه و گرسنه بمانم . در همين افکار بودم که ناگهان خانم بزرگواري ، در حاليکه يک سيني محتوي خرما و آب جوش در دست داشتند ، از داخل رواق زنانه بيرون آمدند و گفتند : بگير و اينها را ميل کن . پس از افطار کردن ، سيني را روي ميز گذاشتم . در اين هنگام ، زائري آمد و کفش او ر ا گرفتم .وقتي نگاه کردم ديگر از سيني و آن خانم اثري نبود . به ياد ندارم که در عمر پنجاه ساله خود چنين آب و خرمايي خورده باشم شروع کردم به اشک ريختن ، و با خود مي گفتم : من گدايم ، گد اي معصومه (س) شرمسار از عطاي معصومه (س) داده حق در جوار او جانم شاکرم از خداي معصومه (س)

[نرگس منتظر]

«ریحانه رسول خدا(ص)»

• رواق دختر موسى بن جعفر است اینجا زمین قم به مَثَل چون صدف بود، آرى مخوان به خلدبرینم زکوى او واعظ!
ببوس از سر صدق وصفا ضریحش را زمین موکب اجلال فاطمه بنگر اگر به دیده ادراک بنگرى، بینى کند بدرگه او سجده صبحدم خورشید تبارک اللّه از این روضه بلند رواق از آن پناه به کوى تو آرم اى بانو زمین قم شد روشن از آن به غیب وشهود سزد که «معجزه» !
قم همچنان بهشت بود ببوس با ادب آنرا که آن در است
اینجا که جاى گفتن اللّهُ اکبر است
اینجا یگانه دختر زهراى اطهر است
اینجا عجب ز فیض دمش روح پرور است
اینجا چرا که مطلع خورشید انور است
اینجا که خاک در گه او زیب افسر است
اینجا عجب مدار که دخت پیمبر است
اینجا که جاى مردم پاک و مطهّر است
اینجا چرا که نور دو چشمان حیدر است
اینجا مرا که سایه لطف تو بر سر است
اینجا چرا که دختر موسى بن جعفر است

اینجا دَر ِ بهشت برین گر طلب کنى به خدا ببند عقد نماز اندرین مقام رفیع حبیبه حق و ریحانه رسول و على مسیحْ زنده شود در حریم این بانو فروغ روضه او پرتو افکن است به مهر از آن شدند سلاطین مقیم در کویش اگر تجلّى حق بینى از در و دیوار برو طهارت دل کن،
بیا به روضه او مرا که نام بود (حیدر)آمدم به درت ز آفتاب قیامت

غمى نخواهد بود حریم فاطمه،بنت پیمبر است
اینجا وجود حضرت معصومه، گوهر است
اینجا براى من ز دو صد خلد برتر است
اینجا که موردنظر حىّ داور است
اینجا که دُرّ تاج سر هفت کشور است
اینجا که مهر و ماه هم از ذرّه کمتر است
اینجا که از فروغ ولایت منوّر است
اینجا که از تصوّر و از وصف برتر است
اینجا که فیض روح، ز لطف میسّر است
اینجا که نور حق به جمالت برابر است
اینجا چرا که دختر موسى بن جعفر است

[خادمه زینب کبری(س)]

باز دلم به غوغای نسیم خوش رحمت از نگین درخشان قم ،
هوائی گشته ...
باز دلم دیوانه وار به در دیوار قفس می کوبد تا منفذی بیابد ...
باز دلم چون چراغ خاموشی خود را به نور منیره مقدسی
جلا می دهد .
باز دلم غم و درد را بر باد نسیان سپرده و گوئی دست رحمتی
در این دیار غربت سرمازده ، یافته است .
باز دلم به سان پرنده ای آسیمه سر ، از بند و اسارت سینه ملول خویشتن گریخته ، به سوی کویری که به فیض حضور کریمه ی اهل بیت(س) به دریای عشق مبدل گشته ، پر می کشد .
باز دلم وز شور و شوق بهار ، در کویر خویشتن بارانی می شود .

میلاد فرخنده بانوی کرامت حضرت فاطمه معصومه (س) مبارک باد

[خادمه زینب کبری(س)]

دختر یعنی برکت و رحمت ،
یعنی شادی و نور ،
و خداوند تنها تو را لایق این نعمت دانسته




روزت مبارک

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

مقايسه حضرت فاطمه زهرا (ع) با حضرت فاطمه معصومه (ع)

آقاي مختار شعباني خادم کفشدار و اهل و لا نقل مي کند : حضرت آيت ا... العظمي مرعشي نجفي (ره ) مي فرمودند : پدر بزرگوارشان در زماني که ثروتمند بوده به مکه مشرف مي شود و در آنجا شروع به گريه و زاري مي کند و از رسول خدا (ص) مي خواهد که قبر مادرش فاطمه زهرا (ع) را ببيند و آن را زيارت کند و آشکارا ببيند . خواب مي بيند که حضرت مي فرمايد : فرزندم ! خدا خواسته است که قبر مادرت پنهان باشد . شما برويد قم ، حضرت فاطمه معصومه (ع) را زيارت کنيد ، که همان زيارت حضرت فاطمه زهرا (ع) است .

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

او که کریمه اهل بیت است



یکی از مقامات آن حضرت که توسط امام باقر علیه السلام به آن حضرت نسبت داده شده است، کریمه اهل بیت بودن است. از مرحوم آیت الله العظمی سید محمود مرعشی نقل شده است که بسیار علاقمند بودم که به طریقی محل قبر شریف جده‏ام حضرت زهرا سلام الله علیها را بیابم. برای این مقصود، ختم مجرّبی انتخاب کرده و چهل شب به آن مداومت کردم، تا شاید به این طریق، از محل مرقد شریف حضرت زهرا علیهاالسلام آگاه گردم. شب چهلم بعد از انجام ختم و توسل فراوان به بستر خواب رفتم در عالم خواب به محضر امام باقر یا امام صادق علیهماالسلام رسیدم، امام به من فرمود: «علیک بکریمة اهل البیت؛ به دامن کریمه اهل بیت چنگ بزن.» تصور کردم که منظور امام از این جمله حضرت زهرا (علیهاالسلام) است. عرض کردم: آری قربانت گردم، من نیز ختم را برای همین گرفتم که محل شریف قبر حضرت را دقیق‏تر بدانم و زیارتش کنم. حضرت فرمود: منظور من، قبر شریف حضرت معصومه در قم است. سپس افزود: به خاطر مصالحی، خداوند اراده کرده است که قبر حضرت زهرا علیهاالسلام برای همیشه از همگان مخفی باشد. از این رو قبر حضرت معصومه تجلیگاه قبر شریف حضرت زهرا علیهاالسلام قرار داده و شکوه و عظمت مرقد حضرت را در قبر حضرت معصومه متجلّی کرده است.
مرحوم سید محمود مرعشی وقتی از خواب بر می‏خیزد، تصمیم می‏گیرد که با اعضای خانواده خود روانه قم شود و در آنجا ساکن گردند.



منابع:
جامع احادیث الشیعه، ج 12، ص 617/ بحارالانوار، ج 60، ص 216، و ج 102/ مجالس المؤمنین، ج 1، ص 83، بیروت ج 57، ص 367.