مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

در آسمان نه عجب گربه گفته حافظ
سرود زهره به رقص اورد مسیحارا

[مهراوه* باران اشک *]

آن کس است اهل بشارت که اشارت داند
نکته هاهست ولی محرم اسرار کجاست

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد

امضاء

[فریاد بیصدا]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است
به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

[مهراوه* باران اشک *]

تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را
چه سود از زندگانی، چون تبه کردم جوانی را

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

[مهراوه* باران اشک *]

اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست
زبان خموش ولیکن دهان پر از عربیست

[راحیل السادات* تورا من چشم در راهم*]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد