مشاعره ▬◄فقط با اشعار عاشورایی►▬مشاعره

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

داد میزد: حسین آقا جان
راهِ خود کج نما کنون برگرد


تا نبیند به کربلا زینب
پیکرت رابه خاک وخون برگرد

[سرسپرده ی سراج]

در اثباتت ز نفی لا گذشتم
شدم خود عین استثنای الا


برای قتل من خصم کج اندیش
گشیده لشگر کین از پس پیش


یکی سر میبرد از من یکی دست
من از زوق تجلی رفته از خویش

[نرگس منتظر]

شد کشته یاوره فرزند فاطمه ..
از روی کودکان ، شرمنده علقمه

در خیمه ها شده غم در دل همه
چشم انتظار آب آن خیل تشنه ها

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

ایکه مهمان شده در خانه خولی به تنور

گاه بر نیزه گهی خانه ان ترسائی

گاه در طشت طلا هستی و در بزم یزید

گه به ویرانه روی شمع شب یلدائی .

[شهیده]

یارب غبار غم برچهره ها نشست

چون قامت حسین پشت زمان شکست

دید مشک خالی و از تن جدا دو دست

شدقامتش خم و شد در غم و عزا

[سرسپرده ی سراج]

از تشنگی ز پا چو در امد بسر دوید
چون بر وفای عهد الستش ندا رسید
از پشت زین قدم چو بروی زمین نهاد
افتاد و سر بسجده جان آفرین نهاد

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

در معرکه، تفسیر شهادت می‌کرد

در اوج عطش داشت روایت می‌کرد

" لاحول ولا قوة الا بالله"

هم مرگ به او سخت حسادت می‌کرد

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

دل را اگر از حسین بگیرم چه كنم
بی عشق حسین اگر بمیرم چه كنم
فردا كه كسی را به كسی كاری نیست
دامان حسین اگر نگیرم چه كنم

[عهد آسمانى]

من آن شمعم كه آتش بس كه آبم كرد، خاموشم
همه كردند غير از چند پروانه ، فراموشم

اگر بيمار شد كس گل برايش مى برند و من
به جاى دسته گل باشد سر بابا در آغوشم

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

منقلب عالمی از بهر شه کرببلاست

هر کجا میگذرم بزم عزایش بر پاست .