♥▬♥▬♥ ويژه نامه ميلاد فرخنده حضرت معصومه(س){دهه كرامت} و گراميداشت روز دختر♥▬♥▬♥

[خادمه زینب کبری(س)]

فضيلت بي نظير



شيخ محمد تقي تُستري، در قاموس الرجال، حضرت معصومه (س) را به عنوان بانوي اسوه معرفي کرد و فضيلت وي را در ميان دختران و پسران حضرت موسي بن جعفر (ع)، غير از امام رضا (ع) بي نظير دانسته است. ايشان در اين زمينه چنين مي نويسند: �در ميان فرزندان امام کاظم (ع) با آن همه کثرتشان، بعد از امام رضا(ع) کسي هم شأن حضرت معصومه (س) نيست�. بي گمان اين گونه اظهارنظرها و نگرش به شخصيت فاطمه دختر موسي بن جعفر (ع) بر برداشت هايي استوار است که از متن و روايات وارده از ائمه اطهار (ع) به دست آمده است. اين روايت ها، مقام هايي را براي فاطمه معصومه (س) برشمرده اند؛ مقامي که نظير آن، براي ديگر برادران و خواهران وي ذکر نکرده اند و به اين ترتيب، نام فاطمه معصومه (س) درشمار زنان برتر جهان قرار گرفته است.

[نرگس منتظر]

«بر آستان جانان»

اینجا مأمن خستگان است. هر دلسوخته غریبی را ره بر این آستان افتد،
خنکای فرح‏بخش فضای این مکان، جانی دوباره به کالبدش خواهد دمید.
وقتی گونه‏های داغت را بر ضریح عطرآگینش می‏گذاری،
آرام آرام چشمان خسته‏ات بسته می‏شود؛
زانوانت سست می‏شود و دستانت رهاتر از شاخه‏های درختان،
در هوای دلدادگی محض، رها می‏گردد.
حال مست شمیم حرمش می‏شوی.
آن‏گاه که سیل زائران حرمش،
این پیکر گم‏گشته را در میانه خویش به این سو و آن سو می‏کشد،
از طواف گم‏گشتگان باز می‏مانی
و در گوشه‏ای به نجوا می‏نشینی.
یا حضرت معصومه!
تو مایه امان و امید اهل این سرزمینی.
این شهر شوره‏زار، به یمن قدوم مبارک شما دریایی شده است؛
آن‏گاه که افسار ناقه‏ات را بر دوش گرفتند و به پیشواز تن بیمار
و قلب رنجورت شتافتند
و بارانی‏ترین ابر بهار را مشتاقانه سهم آسمان داغ
و سرزمین خشک خویش ساختند.
منسیه علیمرادی

[نرگس منتظر]

«زینب‏وار»

سیدحسین ذاکرزاده

بانو!
آمدی تا غربتِ غریبِ این برادر، با قدم‏های انتظار و شوق شما، رنگ دیگری بگیرد.
آمدی تا هجرت بهارگونه و رسولْ مانندت، ذره ذره این خاک را توتیای اهل نظر کند.
زینب‏وار آمدی تا هیچ کجا بی‏چراغ نماند و دنیا دوباره برای خواهری، داستان حماسی دیدار برادری را بنویسد که پر از آیه‏های تماشاست؛
و تاریخ، برای هر کودکی، لالایی روشن لحظه‏های انتظار شما را زمزمه کند، تا او بیاموزد رسم عشق ورزیدن را.
در مدینه متولد شدی، اما شهرت، شهر دیگری است
در مدینه به دنیا آمدی؛ اما خانه تو شهر دیگری است؛
خانه تو آنجایی است که شما را با او می‏شناسند و او را با شما.
تو فرزند موسایی علیه‏السلام و مادر این زمین؛
خواهر رضایی علیه‏السلام و همه کس این مردم؛ شفاخانه دلشان، قوت قلبشان، نشان راه و نور چشمانشان.
درست است که در مدینه به دنیا آمدی، اما شهر شما حالا مأمن اهل بیت جدتان شده و خانه هر مؤمنی که به آفتاب ایمان دارد؛
حتی اگر در پشت ابر باشد.
در کتاب خاطره جغرافیایی زمانه، این شهر، بی‏شما نامی ندارد؛
هر چند قدمتی به درازای قامت تاریخ باستان داشته باشد.
چه خوب شد که آمدی!
بانو! آمدی تا شفیع این مردم باشی و سزاست که همه اهل ایمان، به سفارش شما مزه بهشت را بچشند.

بانو! چه خوب شد که آمدی!

[نرگس منتظر]

میلاد سراسر نور حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام ،
گلِ زیبای مهر محمدی،
زینت شاخسار ولایت،
نجمه آسمان امامت،
کریمه اهل بیت،
آسیهِ صداقت ها،
مریم پاکی ها،
خدیجه مهربانی ها و فاطمه خوبی ها،
بانوی آب و آیینه و آفتابْ بر شیفتگان و رهروان راهش تهنیت باد.

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

معصومه عصمت آموز



به جان پاک تو ای دختر امام، سلام به هر زمان و مکان و به هر مقام، سلام
تویی که شاه خراسان بود برادر تو بر آن مقام رفیع و بر این مقام، سلام
هر کس با محبت آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم بمیرد، شهید مرده است .
"حضرت معصومه علیهاالسلام"


بی‎بی جان! سلام.
باز هم آمده‎ام، با دلی لبریز از شوق، با چشمانی در انتظار، آمده‎ام تا بار دیگر در آستانه‎ات، سر ادب در خاک تواضع نهم و راز مگو را، چون سفره دل عاشقان مهجور، پیش تو بگشایم.
زمانه غریبی است. بوی غربت چیزی نیست که مشام ما آن را حس نکند.
اما ... عطر آشنایی هم وجود دارد.
اگر عده‎ای ولایت را همچون طعامی دیر هضم می‎یابند، انبوهی عظیم نیز، آن را همچون "شراب طهور"، همچون" تسنیم" و " کوثر" می‎دانند و جرعه جرعه جان تشنه خود را از زلال آن سیراب می‎کنند.
خانم! میلیون‎ها دل عارف و جان شیفته وجود دارد که یک لحظه حضور در رواق روشن یک "حرم" را با عمری تنفس در مکانی بدون شما اهل بیت عوض نمی‎کنند.
دو رکعت نماز عاشقانه در حریم "ولی خدا" را به هیچ لذت و تفریحی نمی‎فروشند.
وقتی یک زیارت با معرفت، برابر با هزار حج و عمره مقبول است، کدام سرمایه گذاری است که نخواهد به سودآوری و بهره‎وری این تجارت معنوی برسد؟
بانوی نجیب عترت! خدا را شاکریم که طعم محبت شما را به ما چشانده است.

معصومه عصمت آموز! کریمه اهل بیت ! ما هنوز محتاجیم و نیازمند. نیاز ما به قدر کرم شماست ما را رها نکنید.

"جواد محدثی"

[نرگس منتظر]

به جـــان پاک تو اي دختر امام، ســلام

به هر زمان و مـکان و به هر مقام، سـلام

تويـي که شــاه خراسان بود بــرادر تــو

بـــر آن مقام رفيــع و بـر اين مقام، ســلام

خانه ها براى حضورت نورانى مى شود و پنجره ها به شوق رويت، نيمه شبى رابه سوى خورشيد باز نمى شوند .

كوچه پس كوچه هاى قم به يمن حضورت نورانى مى شوند و سروهاى آزاد به احترامت قيام مى كنند

میلادت، نور به چشم‏ها می‏پاشد و سرور به دل‏ها؛ و رایحه بهشتی‏ات، مشام دل را با عطر خوش حضور می‏نوازد؛

میلادت مبارک

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

حضرت معصومه عليهاالسلام و قم در نگاه امام خميني(ره)


از ضريح چشمان آشنا

از هر سو كه به شهر قم پا مى‏گذاريم، گنبد نورآفرين و طلايى‏ كريمه اهل‏بيت‏ عليهم السلام برابر ديدگان، دل آرايى مى‏كند و قم‏ را زينت مى‏بخشد. اين خطه، خط دين‏باورى و ديندارى را از رهبران ‏الهى گرفته است. شهرى شهره است كه نامش در معراج شنيده شده و عطر يادش از گلواژه‏هاى معصومان ‏عليهم السلام به مشام جان رسيده ‏است. وجود عالمه آل طاها، عظمتى افزون بدان بخشيده، قم را ولايتى كرده كه همه مردمانش اهل «ولايت‏»اند. و ديگر شهرها غبطه والايى‏اش را مى‏خورند. اين همه از بركات كريمه اهل‏بيت‏ عليهم‏السلام است. او چون كوثرى در كوير خط سبز سعادت و رستگارى ‏ترسيم كرده و دل‎هاى عاشق را از گوشه و كنار سمت اين شهر كشانده است.
در اين مطلب قصد داريم از ضريح چشمان امام خميني، آن عزيز سفر كرده، به حضرت معصومه عليهاالسلام و قم نگاهى ‏دوباره بيافكنيم و قطراتى از امواج معرفت امام(ره) را نصيب ‏خود ب‏سازيم. در اين بازنگرى، از واژه‏هاى زيبايى كه در ساليان ‏بسيار از غنچه لبان آن انسان آسمانى بيرون تراويده، استفاده‏مى‏كنيم؛ واژه‏هاى نورانى رهبرى كه همواره خود را «قمى‏» و اهل قم مى‏دانست، به اين شهر افتخار مى‏كرد و عالمان آن را در تمامى جهان نمونه مى‏ديد.

قم؛ خانه آل محمد و حرم اهل بيت عليهم السلام

«آشيانه آل محمد و پناهگاه شيعيان‏» لقبى قدسى است كه امام ‏کاظم عليه السلام به شهر قم داده است. حضرت موسى‏ بن جعفر عليهماالسلام قم را ديارى ‏خوانده كه خداوند شر دشمنان و هرگونه بدى و آزارى را از شيعيان آن دور مى‏كند. فرزند فرزانه امام موسى ‏بن جعفر عليهماالسلام، رهبر كبير انقلاب، با الهام از اين سخن فرمود:
«از يزيديان جز اين انتظارى نيست كه به حريم كشور اسلامى ما و به ملت پيرو امام زمان و حتى به خانه آل محمد عليهم السلام يعنى ‏قم تجاوز نمايند... .»
پيش از ميلاد كريمه اهل‏بيت ‏عليهم السلام‏ حضرت معصومه عليهاالسلام، امام صادق عليه السلام در سخنانى تابناك فرمود:
«به زودى بانويى از فرزندان من كه فاطمه نام دارد در آنجا (قم) دفن مى‏شود. هر كس او را زيارت كند، بهشت‏بر او واجب مى‏شود.»
سپس قم را «مركز شيعيان‏» و «حرم اهل‏بيت‏ عليهم السلام» ناميد و حرم خدا را مكه، حرم رسول خدا را مدينه، حرم ‏ولى‏خدا على(عليه السلام) را كوفه معرفى كرد و فرمود: «حرم ما نيز قم ‏است.»
حضرت امام خمينى(ره) در سخنانى، كه در جمع گروهى از مردم مختلف قم بيان فرمود، بيش از بيست صفت ارزشمند در باره ‏اين شهر، حوزه علميه قم و مردم آن به كار برد: «قم حرم اهل‏بيت است. قم مركز علم است. قم مركز تقواست. قم مركز شهادت و شهامت است. از قم علم به همه جهان صادر شده است و مى‏شود؛ و از قم شهادت به همه ‏جا صادر مى‏شود. قم شهرى است كه در آن ايمان و علم و تقوا پرورش يافته و از آن وقتى كه قم بوده است. قم از زمان ائمه اطهار عليهم السلام مورد توجه اسلام بوده است؛ و از قم ‏تقوا، شجاعت، شهامت و همه فضايل به همه‏ جا صادر مى‏شود و صادر خواهد شد.
علمايى كه در قم من ادراك كرده‏ام، كسانى بودند كه در دنيا نمونه بودند. در علم و در تقوا و من اميدوارم كه ادامه پيدا كند اين علم و تقوا در شهر شما تا زمان ظهور امام زمان سلام ‏الله عليه... .»
امام خميني در فرازى ديگر، شوق سرشار خود به قم و ساكنانش ‏را چنين بيان مى‏كنند:
«من هر جا باشم قمى هستم و به قم افتخار مى‏كنم. دل من پيش قم‏ است و قمى و دل من پيش همه اهل تقواست و همه كسانى كه به اسلام ‏خدمت مى‏كنند. من گرچه از قم مع الاسف تا يك مقدارى دور هستم، لكن به حسب قلب نزديكم. سلام من را به اهل قم برسانيد و از همه شما اميدوارم كه اين نهضت را به آخر برسانيد.»

قم؛ شهر قيام و نهضت

امام صادق عليه السلام فلسفه نام قم را چنين بيان فرموده است:
«از آنجا كه اهل قم با قائم آل محمد(صلي الله عليه و آله) همراه مى‏شوند، با او قيام مى‏كنند، او را يارى مى‏كنند. و استوار و پابرجا مى‏مانند، اين خطه را «قم‏» ناميده‏اند.»
از معصومان ‏عليهم السلام علت‏ها و تفسيرهاى مختلفى در باره نام قم بيان شده است؛ اما آنچه ‏فلسفه‏اى برتر در علت نام قم بيان شده است؛ قيام و نهضت اين ‏شهر مقدس است. از ديرباز بيرق مبارزه عليه ستمگران، در اين ‏شهر بر پا بوده است. از اين‏رو، دشمنان بغضى ديرينه نسبت ‏به ‏مردم، حوزه و شهر قم داشته‏اند. امام راحل(ره) در سخنى كوتاه، قم را شهرى هميشه پيشقدم در نهضت معرفى مى‏كند و مى‏فرمايد:
«من در اين حالى كه هستم و ملاحظه مى‏فرماييد، كمتر موفق شدم‏ كه برادرهاى قمى خودم را از نزديك ببينم و آن علاقه‏اى كه به ‏اين جوان‏ها دارم... علاقه خودم را به آنها تقديم كنم. اين ‏مسئله بايد براى همه ملت، توجه به آن بشود كه امروز اين مملكت ‏به دست تواناى شماها - و مبداء آن از قم بود به دست ‏شما افتاده است... بايد خودتان به فكر آن باشيد.
قم هميشه پيشقدم‏ در امور بوده است.» اين ويژگى پرفروغ سبب شد تا آن رهبر فرزانه، در روز ورود خود به اين شهر، قم را «نمونه‏» و محل ‏انتشار «دانش‏» معرفى كند و بفرمايد:
«از قم علم منتشر مى‏شود. از قم قدرت منتشر مى‏شود. قم نمونه ‏بود و من مفتخرم كه در قم هستم. من 15 سال يا قدرى بيشتر از شما دور بودم؛ لكن دلم اينجا بود. با شما بودم. شما غيرتمندان، شما پاك جوانان سرمشق همه شديد.»
انتشارات شهر قم

انتشارات هر مرز و بوم نشان روشنى از رشد، آگاهى و بينش مردم ‏آن سرزمين است. آنگاه كه تعداد روزنامه‏ها، مجلات، كتاب‎ها و ديگر نوشتارهاى مفيد و انسان‏ساز يك جامعه افزايش يابد، شمار جرائم، قتل، غارت و جنايت و دادگاه‎ها و زندان‏ها كاستى ‏مى‏پذيرد.
بى‏شك وقتى بسيارى نشريات به سعادت و سلامت جامعه مى‏انجامد كه ‏با انگيزه‏اى مصلحانه و براى گشودن گره‏هاى فكرى فرهنگى گروههاى‏ مختلف به ويژه جوانان، تدوين و منتشر شود، در غير اين صورت‏ به ‏سان تيغ‏ دادن در كف زنگى مست ‏خواهد بود.
حضرت امام(ره)، با توجه دادن همگان به انتشارات شهر قم، اين ‏قداست را عمق بيشترى بخشيده، مى‏فرمايد:
«تبليغات بايد بر اساس معنويات باشد. معنويات اساس اسلام ‏است... توجه داشته باشيد كتاب‎ها و چيزهاى ديگرى كه از قم ‏منتشر مى‏شود غير از كتاب‎هايى است كه در ساير شهرها منتشر مى‏شود. قم شهر علم و اسلام است. اگر خطايى از قم منتشر شود در دنيا عَلَم مى‏شود. اين موضوع هم بايد مورد توجه باشد كه از قم ‏چيز خلافى منتشر نشود. خداوند به همه شما توفيق دهد.»
تبليغات بايد بر اساس معنويات باشد. معنويات اساس اسلام ‏است... توجه داشته باشيد كتاب‎ها و چيزهاى ديگرى كه از قم ‏منتشر مى‏شود غير از كتاب‎هايى است كه در ساير شهرها منتشر مى‏شود. قم شهر علم و اسلام است. اگر خطايى از قم منتشر شود در دنيا عَلَم مى‏شود. اين موضوع هم بايد مورد توجه باشد كه از قم ‏چيز خلافى منتشر نشود. خداوند به همه شما توفيق دهد.

بانوان قم

نگاه تيزبين رهبرى، دقيق و حساس است و از بلنداى بصيرت به ‏يكايك افراد و صحنه‏ها مى‏نگرد. حضرت امام(ره)، كه از آغاز نهضت ‏بر حضور تمامى گروهها به ويژه بانوان در خروش ميليونى مردمى‏ تاكيدى شايان داشت، حضور زنان قم را در نهضت، چشمگير مى‏شمرد و مى‏فرمود:
«نام بزرگ ملت ايران در عالم به رشد سياسى ثبت‏ شد. نام بزرگ ‏قم در بين ايران به رشد سياسى و فعاليت و جانفشانى در تاريخ ‏ثبت ‏شد. نام بزرگ چهار مردان در فداكارى و جان‏نثارى در تاريخ ‏عالم ثبت‏ شد. نام بزرگ بانوان ايران ثبت ‏شد. نام بزرگ بانوان ‏قم ثبت ‏شد. نام بزرگ بانوان چهارمردان ثبت ‏شد. بانوان قم و بانوان چهارمردان پيشرو اين نهضت اسلامى بودند. رشد سياسى ‏خودشان را اثبات كردند. نهضت را راهنمايى كردند.
شما رهبران اين نهضت هستيد. بانوان رهبر نهضت ما هستند. ما دنباله آنها هستيم. من شما را به رهبرى قبول دارم و خدمتگزار شمايم. خداوند شما را براى اسلام حفظ كند.»
«من بايد تشكر كنم از اهالى قم و از بانوان معظم قم كه در يك ‏همچو اوقاتى كه ما گرفتار ابرقدرت‎ها و قدرت‎هاى فاسد هستيم و ايران از هر طرف مورد حمله آنها هستند، شما بانوان در پشت ‏جبهه آن فعاليتى را مى‏كنيد كه آن سلحشوران در جبهه‏ها... اين ‏يك امرى است كه بسيار مورد تشكر است و بسيار ارزنده است و در پيش خداى تبارك و تعالى ارزندگى شايان دارد.»


منبع:
ماهنامه كوثر، ش 31، احمد لقمانى .

[خادمه زینب کبری(س)]

نور دیده زهرا

این بارگاه قدس كه از عرش برتر است
آرامگاه دختر موسى بن جعفر است

پاكیزه گوهر صدف عصمت بتول
یعنى كه نور دیده زهراى اطهر است

والا تبار خواهر سلطان دین رضا
فخر زنان عالم و خاتون محشر است

عزّت نگر كه حرمت طوف حریم او
با حرمت طواف امامان برابر است

جنّات عدن اگر طلبى زین حرم در آى
كاین آستان عرش نشان، هشتمین در است

هر سر بر آستان ملك پاسبان او
ساییده شد بهشت برینش مقرّر است

آیینه هاى بقعه آیین طراز او
روشنگر تشعشع خورشید خاور است

در زیر پاى زائر این بارگاه قدس
گیسوى حور و یال ملك، مفرش در است

اینجا نماز را به خشوع و ادب گزار
كاین فرش زیر پاى تو، جبریل را پر است

بس ساطع است نور نماز و دعاى خلق
با ساق عرش ساحت گیتى منوّر است

آدم به امر تو ز نهانخانه عدم
تا سر سراى منزل هستى مسافر است

جز آن كه سر ز عجز بساییم روى خاك
از ما به پیشگاه خدایى چه در خور است

اى خالقى كه وصف جلال و جمال تو
از عقل و فهم و وهم و گمان جمله برتر است

یا رب به حق قافله سالار انبیإ
آن صدر كائنات كه آخر پیمبر است

عقل نخست و صادر اول كه نام وى
زیب اذان و زیور محراب و منبر است

یارب به حق سیّد و سالار اولیا
كز وجه او تجلّى اللّه اكبر است

با اشك چشم، ابر كرم بر سر یتیم
با ابر تیغ، صاعقه یى بر ستمگر است

یارب به حق «فاطمه» آن كوثرى كه او
اُمُّ الائمه عصمت كبراى داور است

خونى كه داد سرور آزادگان «حسین»
مرهون حسن تربیت و شیر مادر است

یارب به «مجتبى» كه شباب بهشت را
در باغ خلد، سید و سالار و سرور است

مسموم ز هر كین كه جگر پاره هاى او
در طشت از شماره فزون تر ز اختر است

یارب به خون شاه شهیدان كربلا
كآزرده حنجر از دم خونین خنجر است

خونى كه دامن شفق از انعكاس آن
همرنگ داغ در جگر لاله مضمر است

یارب به حقّ سید سجّاد آن امام
كز اُم و اَب تقارن سعد به اكبر است

در منتهاى اوج بلاغت صحیفه اش
گویى «زبور» دیگر و «داود» دیگر است

یارب به علم حضرت باقر كه گاه موج
دریاى بى كران پر از دُرّ و گوهر است

عطر نبى رسد به مشام از كلام او
عطرى كه رشك مشك و عبیراست و عنبر است

یارب به صدق حضرت «صادق» كه تا ابد
چون آفتاب بر سر دین سایه گستر است

اى واى من كه عارض گلگون او به زهر
همچون شعار آل على، سبز منظر است

یارب به حلم حضرت سلطان دین «رضا»
آن كز شرف، مدام نگهبان كشور است

شاهى كه صدر مسند ارشاد، گاه بحث
عقل مجسّم آمد و علم مصوّر است

یارب به حق جود امام نهم «جواد»
كز عشق، همچو مهر فلك، ذرّه پرور است

ابن الرّضا چو «عیسى» و «یحیى» به كودكى
قطب و امام و مرشد و مولا و مهتر است

یارب به حرمت «حسن» عسكرى كه او
نقش نگین حلقه چندین مُعَسْكر است

عمرى به جرم عصمت و تقوى و زهد و علم
در حلقه محاصره چند لشكر است

یارب به حق قائم بر حق امام عصر
كانگشت او به گردش افلاك محور است

نوح زمان و قطب جهان كز حریم غیب
خلق خداى را به خداوند رهبر است

یارب به حقّ عصمت «معصومه» كز شرف
او را پدر امام و امامى برادر است

كاین در به روى خلق دو عالم گشوده دار
تا خاک ما به آب ولایش مخمّر است

خورشید شعله اى ز شعاع رواق او
تا نور او در آینه ها زیب و زیور است

توفیق گفت و طبع «ریاضى» چو گل شكفت
آنجا كه آفتاب هم از ذَرّه كمتر است

سال هزار و سیصد و هشتاد و نه بود
سالى كه كار آینه كارى، میسّر است

سیّد محمّد على ریاضى یزدى

[شكوه انتظار* میدانم که میائی...*]

شهرها انگشترند و قم نگين
قم هماره حجت روى زمين

مرقد «معصومه‏» چشم شهرها
مِهر او جان‏هاى ما را كهربا

«حوزه قم‏» هاله‏اى بر گرد آن
فقه و احكام خدا را مرزبان

قم هميشه رفته راه مستقيم
بوده در مهد هدايتى مقيم

قم نمى‏بيند مگر خواب قيام
تيغ قم بيگانه باشد از نيام

شهر خون، شهر شرف، شهر جهاد
شهر فقه و حوزه، علم و اجتهاد

هر كجا را هر چه سيرت داده‏اند
اهل قم را هم بصيرت داده‏اند

نقطه قاف قيامند اهل قم
برق تيغ بى‏نيامند اهل قم

[نرگس منتظر]

بانویم معصومه علیهاالسلام !

میلادت، نور به چشم‏ها می‏پاشد و سرور به دل‏ها؛

و رایحه بهشتی‏ات، مشام دل را با عطر خوش حضور می‏نوازد؛

میلادت مبارک!