مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

یاری اندر کس نمیبینیم یاران را چه شد؟

دوستی کی آمد آخر دوستداران را چه شد؟

[مهراوه* باران اشک *]

دل به امید صدایی که مگر در تو رسد
ناله‌ها کرد در این کوه که فرهاد نکرد

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت

رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

[سمن بویان* خادمه اباصالح المهدی(عج)*]

ماهی که قدش به سرو می​ماند راست
آیینه به دست و روی خود مــی​آراست

[نازنین رقیه* خادمه گل نرگس*]

تا فضل و عقل بینی بی‌معرفت نشینی
یک نکته‌ات بگویم خود را مبین که رستی

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم
جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

[مریم منتظر*خادمه مولای منتظران*]

ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت
و ای مرغ بهشتی که دهد دانه و آبت

[عاشورا* خادمه چشم براه گل نرگس*]

تـو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند

به قدر دانش خود هر کسی کند ادراک