مشاعره با اشعار دیوان حافظ شیرازی

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

تـاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو

پرده غنچــه می‌درد خنده دلگشـای تو


ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسـوز

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تـو

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

وصال او ز عمر جاودان به

خداوندا مرا آن ده که آن به



به شمشیرم زد و با کس نگفتم

که راز دوست از دشمن نهان به

[مهاجر* یا معزاولیاء*]

هــاتف آن روز به من مژده این دولت داد

که بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادند


این همه شهد و شکر کز سخنم می‌ریزد

اجر صبریست کز آن شاخ نباتم دادنــد

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا

کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

ملکی که پریشان شد از شومی شیطان شد

باز آن سلیمان شد تا باد چنین بادا

[╬✿╬ سوگند ╬✿╬]

الا ای دولتی طالع که قدر وقت می‌دانی

گوارا بادت این عشرت که داری روزگاری خوش

هر آن کس را که در خاطر ز عشق دلبری باریست

سپندی گو بر آتش نه که دارد کار و باری خوش

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شکفته شد گل حَمرا و گشت بلبل مست

صلایِ سرخوشی، ای صوفیان باده پرست

اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود

ببین که جام زُجاجی چه طُرفه‌اش بشکست

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

تــاب بنفشه می‌دهد طره ي مشک سای تو

پرده ي غنچه می‌درد خنده ي دلگشای تو


ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مـســوز

کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تــو

[طاهره رشیدی* خادمه اباصالح المهدی(ع)*]

روشن از پرتوِ رویت نظری نیست که نیست

مِنَّت خاکِ درت بر بصری نیست که نیست

ناظرِ روی تو صاحب نظرانند آری

سِرِّ گیسوی تو در هیچ سری نیست که نیست

[رعنا ریاحی*خادمه قرآن*]

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد
وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست
به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

[اشک مهتاب*خادمه فاطمه زهرا(س)تا ابدالدهر*]

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد


چو مهمان خراباتی به عزت باش با رندان

که درد سر کشی جانا گرت مستی خمار آرد