پیامک ها و اشعار تسلیت شهادت مظلومانه امام محمد باقر (ع)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

خسته در بند غمم بال و پرم می سوزد
نفسم با جگر شعله ورم می سوزد

با دلم زهر چه کرده ست خدا می داند
جگرم نه که زپا تا به سرم می سوزد

شهادت جانسوز امام محمد باقرعلیه السلام تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

من باقر علم اله ‏العالمينم
من زيب دامان حسين و عابدينم

با نهضت علمى كه من ايجاد كردم
دين را ز معلومات خود آباد كردم

با اينكه آثار بزرگى مانده از من
با اينكه در اعجاز علمم مانده دشمن

اما تمام عمر ياد كربلايم
با صبر و ايثار و شهادت آشنايم

من از طفوليت ميان جبهه بودم
از كودكى همدرد اهل خيمه بودم

من در سه ساله رنج صد ساله كشيدم
من داغ هفتادو دو آلاله چشيدم

من با نواى سوز سينه انس دارم
با روضه حتى در مدينه انس دارم

من ديده ‏ام در يك سفر هول قيامت
اعجاز حق ديدم ز يمن استقامت

كى ديده دستان سه ساله بسته باشد
مويش سپيد و قامتش بشكسته باشد

من ديده ‏ام آتش به دامان رقيه
بشنيده ‏ام صوت پريشان رقيه

آن دم كه من شاهد بحال عمه بودم
دست قضا هم سن و سال عمه بودم

با اينكه من دائم كنار عمه بودم
در محمل و در خيمه يار عمه بودم

آن دم شهودم اشك همچون ژاله‏ ام بود
دستم به دست عمّه نُه ساله‏ ام بود

آنگاه ديدم نيزه در دست مهاجم
از دور سوى خيمه ما بود عازم

او حمله ور شد معجر زنها بگيرد
مى‏خواست خلخال از همه پاها بگيرد

همبازى خود را دگر گم كرده بودم
تن را كمين بوسه سُم كرده بودم

چون ديده بودم اسبها در قتلگاهى
دهها سواره حمله مى‏كردند گاهى

ناگاه ديدم نيزه‏ها مى‏رفت بالا
سرها نمايان شد به نوكّ نيزه حالا

از دور ديدم ابروى جدم شكسته
آنسو نماز عمه را ديدم نشسته

در علقمه ديدم دو دستى كه قلم بود
روى زمين غرقابِ خون، مشك و علم بود

ديدم پس از آن، عصر روز يازده را
اشك ستاره در كنار مِهر و مَه را

زان پس به كوفه با دو صد آلام رفتم
همراه هجده سر، سفر تا شام رفتم

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

تنها تر ین غر یب دیار مد ینه بود
او مرد علم و زهد و وقار و سکینه بود

صد باب علم از کلماتش گشوده شد
در بین عالمان به خدا بی قرینه بود

شهادت مظلومانه امام محمد باقر(ع) تسلیت باد

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

عاقبت آه کشیدم نفسِ آخـر را
نفسِ سوخته از خاطره ای پرپر را

روضه خوانیِ مرا گرم نمودی امشب
روضه یِ آن همه گُل،آن همه نیلوفر را

آخرین حلقه یِ شب هایِ محرّم هستم
شُکر اِی زَهر ندیدم سحری دیگر را

باورم نیست هنوز آنچه دو چشمم دیده است
باورم نیست تماشای تَنی بی سر را

باورم نیست غروب و حرم و آتش و دود
دیدنِ ســوختنِ چـارقَــدِ دخــتر را

غارتِ خود و عَلَم،غارتِ گهواره و مَشک
غـارتِ پیرهــن و غـارتِ انگشتر را

ذوالجَناحی که زِ یالَش به زمین خون می ریخت
نیـزه هایی که رُبـودند سَــرِ اکبر را

آه در گوشه ی ویرانه که دِق مرگ شدیم
تا کـه همبـازیِ من زد نفسِ آخـر را

کمکِ عمّه شدم تا بدنَش خاک کنیم
بیـن زنجیر نهـان کرد تَنی لاغــر را

چنگ بر خاک زدم تا که به رویش ریزم
سرخ دیدم بدنش،تکّه ای از معجر را

حسن لطفی

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

زائر ندارد تربتت حضرت باقر
جانها فدای غربتت حضرت باقر


درسینه داغ وماتم کربلا داری
بهرحسین ابن علی غصه هاداری


یاحجّت ابن العسکری آجرک الله

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

سلام من به مدینه ، به غربت باقر
سلام من به بقیع و به تربت باقر

سلام من به مدینه ، به آستان بقیع
سلام من به بقیع و کبوتران بقیع

سلام من به مزار مطهر باقر
که مثل ماه درخشد به آسمان بقیع

سلام من به تو ای ماه فاطمی بقیع
سلام من به تو ای یاس هاشمی بقیع


شهادت امام محمد باقر (ع) بر همه مسلمین تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ای خدای باقر !علم نیست آنچه در نزد مردمان است.


علم آن است که مظهرش باقر العلوم است.


ما را سنگریزه ای از سلسله جبال علوم باقری عنایت کن!


شهادت حضرت امام محمد باقر( ع) تسلیت باد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

كسی كه بود شكافنده‌ی تمام علوم
هزار حیف كه از زهر كینه شد مسموم

سر تو باد سلامت یا رسول ‌الله
وصّی پنجم تو كشته شد، ولی مظلوم

گهی به زخم زبان قلب حضرتش خستند
گهی به خانه‌اش از كینه خصم برد هجوم

بسان مادر و آباء رنج دیده‌ی خویش
همیشه بود ز حقّ و حقوق خود محروم

به غربت علی و خاندان او سوگند
امام ما ز جهان رفت با دلی مغموم

هماره قصه مظلومی‌اش به خاك بقیع
بود ز غربت قبرش برای ما معلوم

ز دردهای نهانی كه بود در دل او
كسی نداشت خبر غیر خالق قیّوم

حیات او همه با درد و رنج و غصه گذشت
كه بود ظلم به اولاد مصطفی مرسوم

نه طاقت است زبان را به وصف غم‌هایش
نه قدرت است قلم را كه تا كند مرقوم

بگو به امت اسلام، این سخن (میثم)
به مرگ حضرت باقر یتیم گشت علوم

غلامرضا سازگار