ویژه نامه عید غدیر و آغاز امامت حضرت علی علیه السلام{طلوع صبح امامت}

[طهورا*کنیز فاطمه زهرا(س)*]

از غدیر چه میدانیم ؟

روز غدير.. نسيم عطرآگين نبوت و شميم روح افزاى رسالت
و دستاورد همه پيامبران و رسالت‏هاى الهى است.
روز غدير.. سرآغاز سيرت هماره جوشان و راه قرآن گويا و كامل كننده دين حنيف
و فرجام بخش نعمت‏هاى خداوندى و موهبت‏هاى قدسى است

روز غدير.. همان روزى كه پيامبر پس از بازگشت از حجة الوداع (سال 10 هجرى)
آخرين خطبه خود را در بدترين شرايط آب و هوايى و وزش بادهاى تند و سوزناك
و كارشكنى منافقان و بازيگرى بيماردلان و سخنان نااميد كننده
و شايعة پراكنى شايعه سازان و آشوبگرى اوباش خواند!

پيامبر در ميان آنان برخاست تا اعلام كند على(ع)
وصى او، جانشين او، نايب او و وزير اوست.

او داراى ولايت پيامبران و حكومت رسولان و رهبرى حق و حقيقت در ميان مردم است.
آنچه رسول خدا (ص) از آن برخوردار بوده على همان را برخوردار است
و هر كه پيامبر بر او ولايت و سرپرستى داشت، على نيز سرپرست اوست.

منزلت او بسان منزلت پيامبران است و رهبرى و ولايتش مطلق است.
هيچ قيد و شرط و مانع و بازدارنده ‏اى ندارد.
خداوند متعال اين رويداد بزرگ جهانى را چنين معرفى كرده است:

« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا»

امروز دين شما را برايتان كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم
و اسلام را براى شما (به عنوان) دينى برگزيدم».

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

غدیر و آینه تبلیغ

استاد مطهری، در بحث «امامت در قرآن‏» به آیات مورد استدلال شیعه، توجه كرده و بعد از ذكر و شرح آیه

«انما ولیكم الله و رسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوة و یؤتون الزكوة و هم راكعون.‏» (مائده/ 55)

به تفسیر آیه تبلیغ پرداخته و مى‏نویسد:
«... از آیاتى كه در این مورد در سوره مائده وارد شده یكى این آیه است:
یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیك من ربك و ان لم تفعل فما بلغت رسالته ( مائده/‏67)

اینجا لحن، خیلى شدید است: اى پیامبر! آنچه را كه بر تو نازل شد
تبلیغ كن و اگر تبلیغ نكنى رسالت الهى را تبلیغ نكرده‏اى.

مفاد این آیه آنچنان شدید است كه مفاد حدیث
«من مات و لم یعرف امام زمانه، مات میتة جاهلیة‏.»

اجمالا خود آیه نشان مى‏دهد كه موضوع آنچنان مهم است
كه اگر پیغمبر تبلیع نكند، اصلا رسالتش را ابلاغ نكرده است.

سوره مائده به اتفاق شیعه و سنى، آخرین سوره‏اى است
كه بر پیغمبراکرم نازل شده و این آیات، جزء آخرین آیاتى است
كه بر پیامبر نازل شده یعنى در وقتى نازل شده كه پیغمبر(ص)
تمام دستورات دیگر را در مدت سیزده سال مكه
و ده سال مدینه گفته بوده

و این، جزء آخرین دستورات بوده است. شیعه سؤال مى‏كند:
این دستورى كه جزء آخرین دستورهاست و آنقدر مهم است
كه اگر پیغمبر آن را ابلاغ نكند، همه گذشته ‏ها
كان لم یكن [هیچ و پوچ] است چیست؟

یعنى شما نمى‏توانید موضوعى نشان بدهید كه مربوط باشد
به سال هاى آخر عمر پیغمبر و اهمیتش در آن درجه باشد
كه اگر ابلاغ نشود هچ چیز ابلاغ نشده است. ولى ما مى‏گوییم
آن موضوع، مساله امامت است كه اگر نباشد،
همه چیز كان لم یكن است،

یعنى شیرازه اسلام از هم مى‏پاشد.
به علاوه شیعه از كلمات و روایات خود اهل تسنن، د
لیل مى ‏آورد كه این آیه در غدیر خم نازل شده است.» (1)

[مدینه* خادمه یاس فاطمی *]

غدیر و ظهور، ابتدا و انتهاى یك راه است.

بدون غدیر، اسلام بى ‏منطق و محتوا خواهد بود
و بدون ظهور، غدیر تجلیگاه جهانى
وآرمانى خویش را نخواهد داشت
و بدون این دو، نظام تكوین و تشریع
هیچ یك هدفمند ومعقول نخواهد بود.

غدیر یادآور عهد من و توست
عهدى كه سالهاست ما و پدران ما
با همه وجود آن را پاس داشته ‏ایم

غدیر داستان دیروز نیست،



چراغى است كه امروزمان را مى ‏افروزد
و ولایت ریسمانى الهى است
كه همیشه و همه جا ما را
به سوى خود فرا مى ‏خواند؛


آنكه به این ریسمان الهى در آویزد
از دنیا بگسلد؛

آنكه سایه پر مهر
و بى بدیل ولایت را بر سر گسترد،
سر بر آستان هیچ كس جز خدا فرو نیاورد




هر كه حق را با امام على، (ع)،
و اولاد طاهرینش، بشناسد؛



در میان قرائتهاى رنگ رنگ و پر فریب٬
سرگردان نگردد و آنكه عهدشكنان غدیر را بخوبى بشناسد،

امروز نیز دست پر نیرنگ فرزندانشان را
به یارى و بیعت در دست نگیرد.

غدیر على، هنوز هم چشمه اى لبریز از
آب حیات و دریایى موّاج از كرامتها و فضایلست.

غدیر، دریایى از باور و بصیرت،
در كویر حیرت و هامون ضلالت است

تا كام جان هااز آن سیراب شود.