(((نگوییم خدایا مرا محتاج مردم نكن)))
نگوییم خدایا مرا محتاج مردم نكن
خاطرهای از امیر مؤمنان، علی علیه السلام
روزی از روزها كه در نزد پیامبر بودم در مقام دعا گفتم: خدایا مرا نیازمند هیچ یك از بندگانت نكن .
وقتی پیامبر خدا دعای مرا شنید، گفت: على جان! اینگونه دعا نكن، زیرا هیچ كس نیست كه نیازمند مردم نباشد.
گفتم: پس چگونه دعا كنم ای رسول خدا؟!
فرمود: بگو، خدایا! مرا نیازمند مردم بد نكن .
پرسیدم: چه كسانى از مردمان بد، به شمار مىآیند؟
فرمود: كسانى كه چون به نعمتى دست یابند و دارا شوند، آن را از دیگران دریغ دارند و وقتی كه خود به چیزى محتاج شوند و با آنان برخلاف انتظارشان رفتار گردد، و درخواستشان بجا آورده نشود، بر آشوبند و زبان به سرزنش گشایند.
متن روایت:
عن على علیه السلام قال:
قلت: الهم لاتحوجنى الى احد من خلقك .
فقال رسول الله: یا على لاتقولن هكذا فبیس من احد الا و هو محتاج الى الناس ....
فقلت: كیف یا رسول الله؟
قال: قل اللهم لاتحوجنى الى شرار خلقك .
قلت: یا رسول الله! و من شرار خلقه؟
قال: الذین اذا اعطوا منعوا و اذا منعوا عابوا.
بحار، ج 93، ص 325
نقل قول
پاسخ : (((نگوییم خدایا مرا محتاج مردم نكن)))
